Athens GREECE   +30 210 322 7463   westtothesea {a}hotmail.com  

CK Team Proclamations

(Greek texts on this page)

1. German Embassy 3/85

2. Reply to ELA 7/85

3. Kypseli bombs 9/85

4/5 Bank bombs 10/85

6. Truman statue 3/86

7. ELA attack 7/86

8. Last blast at ELA 10/86

    Related Pages

ELA Reply to Karambelas 7/85

ELA's counterblast 4/86

Other ELA Proclamations

Krystallis Critical Dialogue 6/85

Christos Kasimis Revolutionary Team
(Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης)
Corpus of E.O.X.K Proclamations

(texts digitized from the versions printed in Eleftherotypia (with grateful thanks to the fine hard-copy newspaper archive of the Athens Municipal Library, at Domokou 2 near Larisa Station, open M-F). Apologies for the inevitable glitches in the OCR process. Note the differences in tone and ideology of Proclamations 1 and 3 compared with the later ones. Please email me if I'm missing any texts. And don't forget to check out ELA's side of the story.

Proclamation 1:  Failed German Embassy Bombing, 3 March 1985

Top of Page

Proclamation 2: Kasimis Team Response to ELA, 12 July 1985

Proclamation 3: Kypseli bombing claim, 12 September 1985

Προκήρυξη για τα κτυπήματα σε αμερικάνικους στόχους

Η παρουσία του αμερικάνικου στρατού στην Ευρώπη, βάζει επιταχτικό το καθήκον της βίας. Ο πόλεμος εναντίον τους είναι ασταμάτητος και θα γίνεται με όλα τα μέσα. Οι αμερικάνοι κεφαλαιοκράτες θα αισθάνονται πάντα περικυκλωμένοι από τον πληθυσμό της κάθε χώρας που λεηλατούν. Κάθε αυτοκίνητο της βάσης, κάθε μπαρ για τους στρατοκράτες και κάθε ξενοδοχείο τους θα είναι παντού και πάντα μια μεγάλη πρόκληη για όποιον θέλει να ζει ελεύθερα.

Πριν λίγες μέρες (6/9/85) οι ευρωπαϊκέςεπαναστατικές δυνάμεις πλετυχαν ένα ακόμη χτύπημα στην αμερικανική βάση της Χαϊδελβέργης. Ο αντιμιλιταριστικός αγώνας των ενόπλων επαναστατικών οργανώσεων φαίνεται καθαρά ότι ανεβαίνει. Ο αντιμιλιταριστικός αγώνας είναι ουσιαστικά η επαναστατική πτέρυγα ενός διεθνούς κινήματος ειρήνης που αγκαλιάζει χιλιάδες εργαζομένους σε όλες τισ ευρωπαϊκές χώρες.

Βέβαια η πασιφιστική πτέρυγα έχει ακόμη συντριπτική υπεροχή μέσα στα κινήματα ειρήνης. Ωστόσο ο χρόνος φθείρει καθημερινά τις φιέστες διαμαρτυρίας και τις εκτονοτικές μαραθώνιες πορείες. Το επαναστατικό σύνθημα του μονόπλευρου αφοπλισμού των Νατοϊκων χωρών κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Οι βίαιες διαδηλώσεις και οι δυναμικές πορείες ενάντια στην παρουσία των Αμερικάνων στρατοκρατών που εξελισσονται σε συμπλοκές με την αστυνομία γίνονται όλο και συχνότερο φαινόμενο.

Τέλος, για την Ελλάδα, ο μύθος «του φιλειρηνικού» και «αντιιμπεριαλιστικού» ΠΑΣΟΚ αποτέλει σοβαρό εμπόδιο στην ανάπτυξη του ελληνικού κινήματος. Το ΠΑΣΟΚ μαζί με τη Δεξιά έστησαν το ελληνικό οπλοστάσιο – τμήμα του νατοϊκού. Και ψήφιζαν κάθε χρόνο τα υπέρογκα στρατιωτικά κονδύλια. Μαζί προσκυνούσαν τους στρατοκράτες. Μαζί συμφώνησαν την αγορά του αιώνα. Και μαζί προσπαθούν, με τις ευλογίες και την οικονομική υποστήριξη του ΝΑΤΟ να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.

12-9-85    Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης

Proclamation 4/5: Bank bombing claim, Denunciation of ELA, 13 October 1986

ΠΡΟΚΥΡΗΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΡΙΩΝ ΟΡΟΛΟΓΙΑΚΩΝ ΒΟΜΒΩΝ ΣΕ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έριξε τις μάσκες των σοσιαλισμών και των τρίτων δρόμων και αποκάλυψε τον ταξικό χαρακτήρα της πολιτικής του. Τη διαχείρηση της κρίοης του καπιταλισμού στην υππρεσία του διεθνοποιημένου ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, ενάντια στα συμφέροντα των προλετάριων. Πίσω από την τεχνική πλευρά των μέτρων υπάρχει η μετωπική επίθεση στο βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων, η ληστεία του μισθού των προλετάριων. Με την πλήρη υποταγή στα κελεύσματα του ΔΝΤ και ΕΟΚ εφαρμόζει δουλικά τις μονεταριστικές συνταγές τους, ρίχνει την αξία της εργατικής δύναμης. δημιουργώντας προϋποθέσεις για την αύξηση του ποσοστού κέρδους των καπιταλιστών.

Αφήσανε επίτηδες να χειροτερέψει το ισοζύγιο πληρωμών για να έχουν πάτημα στην επίθεση του κεφάλαιου ενάντια στην εργατική τάξη. 4 χρόνια τώρα το ΠΑΣΟΚ δεν έκανε τίποτα για να χτυπήσει τη ρίζα του ελλείματος, τα τόσα  κα τόσα δισεκατομμύρια που φεύγουν «νόμιμα» και παράνομα στις τράπεζες του εξυτερικού. Δεν υπάρχει μεγαλοβιομήχανος, μεγαλέμπορας, εφοπλιστής, μεγαλογιατρός, για να μην πούμε βουλευτής, που να μην έχει καταθέσεις σε συνάλλαγμα στο εξωτερικό. Και ενώ το ξέρει για το τεράστιο έλλειμα, γιατί το ΠΑΣΟΚ προχωράει στις αγορές του αιώνα υπερμεγεθύνοντας το ενώ υπάρχουν πιο οικονομικές λύσεις;

Στη διαχείρηση και τον πιο στενό έλεγχο της εργατικής δύναμης, στη διαχείρηση του γενικού ισοδύναμου (της δραχμής), σε όφελος του κεφαλαίου, βασικό ρόλο παίζουν οι τράπεζες. Κέντρα αποφάσεων συνυπεύθυνα και για την τωρινή επίθεση ενάντια στους προλετάριους. Παίρνουν το χρήματα των εργαζόμενων, δηλ. την αξια που παράγουν, ληστεύοντας τους με το να δίνουν επιτόκια κάτω από το επίπεδο του πραγματικού πληθωρισμού και τα διοχετεύουν σε δάνεια στις προβληματικές (και όχι μόνο σ' αυτές) για να μεταφερθούν στη συνέχεια σε ξένες τράπεζες ή σε καταναλωτικές δαπάνες.

Δεν κάνουν τίποτα οι τράπεζες για να πάρουν πίσω τα χρήματα των εργαζομένων, όταν για όποια καθυστέρηση σε δάνειο μικροεπαγγελματία τον φορτώνουν με απαγορευτικούς τόκους, του κάνουν κατάσχεση ή τον κλείνουν φυλακή.

Για όλα αυτά τα δάνεια που γονάτισαν την οικονομία υπεύθυνες είναι οι διοικήσεις των τραπεζών, της ΝΔ παληότερα - του ΠΑΣΟΚ τώρα και οι καπιταληστές. Ο μόνος που δεν είναι υπεύθυνος είναι ο προλετάριος και αυτόν βάζουν πάλι να πληρώσει.

Αγόρασαν οι τράπεζες τα ναυπηγεία του Νιάρχου, πληρώνοντας όλα τα πλαστά του χρέη σε δικές του τράπεζες και εταιρίες, σε δολλάρια. Σε 93 εκατ. δολλαρια (και όχι 13 όπως γράφτηκε). Τον πληρώνουν δηλ. κι από πάνω, ενώ ο Νιάρχος έχει καταληστέψει το λαό με ποσό που ξεπερνάει πολλές φορές το ποσό της εξαγοράς.

Στη μετωπική επίθεση αυτή του κεφαλαίου, οι προλετάριοι θα αντισταθούμε με βιαια-δυναμικά μέσα. Γι αυτό σήμερα χτυπήσαμε 3 υποκαταστήματα κρατικών τραπεζών:

1. Φαιδριάδων και Τροπαίων.

2 Καραμανλακη και Πατησίων.

3. Φωκ, Νέγρη και Πατησίων,

θεσμοί-όργανα του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού στην υπηρεσία του διεθνοποιημένου ντόπιου - ξένου κεφαλαίου, υπεύθυνων για τη ληστεία του μισθού των προλετάριων.

13/10/85 Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης

Η ενέργεια αυτή είναι αφιερωμένη στη μνήμη του επαναστάτη αγωνιστή Χρήστου Κασίμη που έπεσε στη μάχη με τους μπάτσους πριν 8 χρόνια τον Οκτώβρη του 77.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΛΑ

Λίγο πριν τις 2 τα ξημερώματα της 13/9/85 έσκασαν δύο ωρολογιακές βόμβες που είχαμε τοποθετήσει, μια στη CITIBANK της Δροσοπούλου από την πλευρά της Χανίων και μια κάτω από το μπροστά μέρος του AΙG Α 3788 αμερικάνικου αυτοκινήτου της Βάσης στην οδό Καλιφρονά λίγο πριν την Αγ. Ζώνης.

Περίπου 20 λεπτά αργότερο τηλεφωνήσαμε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και αναλάβαμε την ευθύνη, προαναγγέλοντας ότ την άλλη μερα θα στέλναμε ανακοίνωση. Πράγματι στις 12 περίπου το μεσημέρι της Παρασκευής αφήσαμε στο καλάθι αχρήστων που βρίσκεται Περικλέους και Κορνάρου ανακοίνωση για τα χτυπήματα στους αμερικάνικους αυτούς στόχους από όπου το παρέλαβε η Ελευθεροτυπία και το δημοσίευσε το Σάββατο. Το ίδιο κείμενο στείλαμε ταχυδρομικά στις εφημερίδες ΝΕΑ και Απογευματινή.

Λίγες ώρες μετά τις εκρήξεις των δύο βομβών που βάλαμε στην Κυψέλη, συλλαμβάνεται ο χαφιές Κρυστάλλης που σερβίρεται  σαν «η μεγαλύτερη επιτυχία της αστυνομίας» με γαρνιτούρα δύο φίλους του. Με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η εντύπωση ότη «ομάδα Χρήστος Κασίμης» είναι  κατασκεύασμα της Ασφάλειας, αφού δήθεν είχε προαναγγείλει τις εκρήξεις ο Κρυστάλλης. Εντύπωση που καλλιέργησαν από τη μεριά τους και διάφορα έντυπα καθώς και οργανωσείς νόμιμες, όπως η ρηξη αλλά και παράνομες όπως ο ΕΛΑ-σφραγίδα.

Και ενώ έχουμε διεκδικήσει τα χτυπήματα στους δύο αμερικάνικους στόχους στην Κυψέλη, βγαίνει 3 μέρες μετά ο ΕΛΑ-σφραγίδα και τα διεκδικεί στην αρχή έμμεσα και άμεσα στη συνέχεια μη διαψεύδοντας τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων: «ο ΕΛΑ έβαλε τις βόμβες στην Κυψέλη». Μια ενέργεια για την οποία δουλέψαμε πολύ προετοιμάζοντας την, επιλέξαμε τους αμερικάνικους στόχους, φτιάξαμε και τοποθετήσαμε τις βόμβες, γράψαμε και στείλαμε κείμενο διεκδίκησης τους, βλέπουμε να βγαίνει 3 μέρες μετά ΕΛΑ-σφραγίδα και να ανακοινώνει, ότι «εντάσονται στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του»· Να διεκδικεί τη δράση μας, ενώ προηγούμενα μας έχει χρακτηρίσει «ασφαλίτικο μηχανισμο» στο κείμενο του για το Καβούρι και έχει στην ουσία, επαναλάβει τον ίδιο χαρακτηρισμό στο κείμενο για τη Ν. Μάκρη. Αυτά όλα είναι  πολύ χοντρά και δεν πρόκειται να περάσουν έτσι. θα πάρουν λοιπόν, σαν πρώτη δόση, την απάντηση που τους αξίζει.

Επειδή δεν νομίζουμε ότι είμαστε οι μόνοι (ούτε οι πρώτοι) που βρεθήκαμε αποδέκτες χαρακτηρισμών του στυλ «ασφαλίτικοι μηχανισμοί, ούτε είμαστε οι μόνοι που ο ΕΛΑ-σφραγίδα διεκδίκησε τη δράση μας. Και επειδή δεν θέλουμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση μελλοντικά σε σχέση με μας, αλλά και με άλλες ομάδες, νομίζουμε οτι είναι απαραίτητο να πάμε λίγο πίσω και να δούμε mo αναλυτικά αυτή την πρακτική όπως εκδηλώθηκε στα δύο κείμενα του ΕΛΑ σφραγίδα δηλ αυτό για την ενέργεια στο Καβούρι και το άλλο για το «χτύπημα στη Νέα Μάκρη» και όπως εκφράστηκε πρόσφατα με τη διεκδίκηση από τον ΕΛΑ-σφρ. του αντιαμερικανικού χτυπήματος της ομάδας μας στην Κυψέλη.

Πιο συγκεκριμένα υπάρχουν τρία πολύ σημαντικά ζητήματα που μπαίνουν.

1)        Οι ομάδες «Χρήστος Κασίμης» και «Αντιαμερικανική Αντιιμπεριαλιστική Πάλη» (ΑΑΠ) υπάρχουν πραγματικά ή είναι  δημιουργήματα των «ασφαλιτικων μηχανισμών».

2)        Επρεπε να χρησιμοποιησουμε την ονομασία «Χρηστος Κασίμης» έτσι όπως το κάναμε;

3)        Τι είναι  τέλος αυτή η πρακτική της συκοφάντησης από τη μιά νέων ομάδων και καπελώματος διεκδικώντας τη δράση τους από την άλλη;

1) Στο κείμενο διεκδίκησης της ενέργειας στο Καβούρι από τον ΕΛΑ-σφραγίδα υπάρχουν δύο συνεχόμενες αντιφατικές μεταξύ τους παράγραφοι. Η πρώτη λέει: «_ το καθεστώς έχει σαν έναν πολύ σημαντικό στόχο του να σκορπίζει σύγχιση και αποπροσανατολισμό... Γι αυτό χρειάζεται να αποκαλύπτουμε και να καταγγέλουμε όλες τις τέτοιου είδους παραπλανητικές και προβοκατόρικες δραστηριότητες των ασφαλίτικων μηχανισμών».

η αμέσως επομένη παράγραφος λέει:

«Η χρησιμοποίηση του ονόματος ομάδα Χα Κασίμης για την απόπειρα χτυπήματος της Δυτικογερμανικής πρεσβείας ... έδωσε την ευκαιρία για να καλλιεργηθούν συνχίσεις. Η αγχωτική βιασύνη της ΑΑΠ να «διεκδικήσει την ευθύνη» του χτυπήματος στο Καβούρι έδωσε και πάλι την ευκαιρία για να καλλιεργηθούν συγχίσεις».

βλέπουμε ότι στην πρώτη παράγραφο μιλάνε καθαρά νια ασφαλιτικους μηχανισμούς. Ενώ η δεύτερη κάνει κριτική σαν να απευθύνεται σε υπαρκτές ομάδες. Εχουμε δηλ. εδώ μια πολύ χοντρή αντίφαση Τελικά τι συμβαίνει: Πρόκειται για ασφαλίτικους μηχανισμούς όπως λέει η πρώτη παράγραφος, οπότε γιατί μπαίνει η δεύτερη; Ή υπάρχουν πραγματικά αυτές οι δυο ομάδες, αλλά τότε τι χρειάζονται αυτά για τους ασφαλίτικους μηχανισμούς;

Για μας, όμως, ξέρανε ότι υπάρχουμε. Και αν ακόμα δεν το ξέρανε, μπορούσαν εύκολα να το μάθουνε στο διάστημα των 4 μηνών που μεσολάβησε από την ενέργεια μας (Μάρτης) μέχρι το γράψιμο του κειμένου τους (Ιούνης).

Για την ΑΑΠ, το γεγονός ότι την κατηγορούν για «αγχωτική βιασύνη», φράση που δεν θα χρησιμοποιούσαν για ασφαλίτες, το ότι δεν αναφέρουν τίποτα για την ΑΑΠ στο επόμενο κείμενο για το «χτύπημα της Ν. Μάκρης» και η δικιά μας τελευταία εμπειρία (το ότι δηλ. ο ΕΛΛ-σφραγίδα διεκδίκησε την ενέργεια μας) δείχνουν καθαρά το τι έγινε: η ΑΑΠ όχι  μόνο είναι  υπαρκτή ομάδα, αλλά είναι αυτή που έκανε τη δουλειά στο Καβούρι. Στην τελική της όμως φάση και μπροστά στο σίγουρο καπέλωμα από τους γραφειάδες του ΕΛΑ-σφραγίδα, τα 'σπασε μαζί του και έφτειαξε ένα κείμενο βιαστικό και πρόχειρο, πράγμα που εξηγεί τη χρησιμοποίηση αποσπασμάτων από εφημερίδες και περιοδικά

Αφού λοιπόν ήξεραν ότι τόσο εμείς όσο και η ΑΑΠ είμαστε υπαρκτές ομάδες είναι  φανερά ότι αυτή η αντίφαση ανάμεσα σπς δύο συνεχόμενες παραγράφους του κείμενου τους δεν είναι  μία απλή επιπολαιότητα. Απεναντίας είναι  γραμμένες επίτηδες έτσι, ώστε να δίνεται η εντύπωση ότί μπορεί να έχουμε να κάνουμε με ασφαλίτικους μηχανισμούς, μπορεί και όχι.

Και αυτό αποτελεί προειδοποίηση - απειλή προς ης νέες ομάδες «Χρ. Κασίμης» και «ΑΑΠ» που λέει: ή έρχεστε μαζί μας και δουλεύετε υπό τη σκέπη και τη οφραγίδα μας. ή σας καταγγέλουμε για ασφαλίτικους μηχανισμούς (εδώ ποντάρουν και στις εφημερίδες που θα προβάλουν τους ισχυρισμούς αυτών που χρησιμοποιούν τη σφραγίδα ΕΛΑ και όχι τους νέους, άγνωστους με τη ρετσινιά του «ύποπτου»).

Πρόκειται για μια οταλινικής έμπνευσης πολιτική πρακτική κατασυκοφάντησης των καινούργιων ομάδων, εκβιασμού και πολιτικο-ιδεαλογικης τρομοκράτησης τους που οδηγεί ή στο αναγκαστικό καπέλωμα από τον ΕΛΑ σφραγίδα ή στην απομόνωση. Γιατί πως θα εμφανιστούμε στο χώρο, μέσα σε συνθήκες συνωμοτικές και μάλιστα τώρα μέσα σε όλο αυτό το κλίμα της πρακτορολογίας. ιδιαίτερα όταν ο ΕΛΑ σφραγίδα έχει διεκδίκησει τη δράση μας, όταν πλανάται πάνω μας η κατηγορΐα των ασφαλίτικων μηχανισμών. Ποιος θα μας εμπιστευτεί, ποιος θα μας πλησιάσει; Και μετά από όλα αυτά ο ΕΛΑ-σφρ. έχει το θράσος να χαιρετίζει τις νέες «οργανωμένες και οργανωνόμενες ομάδες».

Αλλά αυτή η σταλινική πρακτική έχει και συνέχεια. Ανταπαντώντας μας ο ΕΛΑ-σφρ, στο κείμενο της Νέας Μάκρης, αντί να ξεκαθαρίσει τα πράγματα και να αναιρέσει τα περί «ασφαλίτικων μηχανισμών», προσπαθεί να τα υποβαθμίσει και συσκοτίσει, επαναλαμβάνοντας στην ουσία το ίδιο πράγμα, απλά πιο ραφιναρισμένα λέγοντος οπ οι επιδιώξεις μας είναι «ίδιες με τις βασικές επιδιώξεις όλων των καθεστωτικών δυνάμεων και τρομοκρατικών μηχανισμών».

Και την ίδια στιγμή που χρησιμοποιεί τέτοιους βρώμικους χαρακτηρισμούς ενάντια μας περί «ασφαλίτικων μηχανισμών», μας καπελώνει διεκδικώντας τη δράση μας. Μετά από άλα αυτά αποφασίσαμε να αναθεωρήσουμε την απόφαση μας του να αλλάξουμε ονομασία. Ετσι από δω και μπρος συνεχίζουμε τη δράση μας κάτω από το όνομα «επαναστατική ομάδα Χρήστος Κασίμης» και μ' αυτο το όνομα θα απαντάμε σ' αυτούς που θα αμφισβητησούν την επαναστστική μας ταυτότητα και δράση.

2} Στο επόμενο κείμενο του ΕΛΑ-σφρ. για το «χτύπημα στη Νέα Μάκρη» απαντώντας μας, λένε ότι η οργάνωση Χρ. Κασίμης ήταν ο ΕΛΑ. Πράγμα που είναι σωστό - μέχρι ένα σημείο όμως. Μετά υπάρχει συνέχεια για την οποία δεν λένε τίποτα.

Και επειδή έχει παρατραβήξει αυτή η ιστορία του να παραποιούν και να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα παρουσιάζοντος άλλα αντ' άλλων πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, και εκμεταλλευόμενη την ουνωμοτικότητα για να επιβιώσουν πολιτικά, θα πούμε ορισμένα πασίγνωστα πράγματα για να μπούνε τα πράγματα στη θέση τους.

Το 80 αποχώρησε η συντριπτική πλειοψηφία του ΕΛΑ, ανάμεσα τους και ο Χρήστος Τσουτσουβής. Εφυγαν απηυδησμενοι από μια τυφλή εργασιοθεραπία, απηυδησμενοι από τις διάφορες πολπτκάντικες κομπίνες των πατεράδων στις οποίες ήταν συχνά αναγκασμένοι να συμμετέχουν. Εφυγαν γιατί έπιασαν τους γραφειοκράτες να τους κοροϊδεύουν, να σαμποτάρουν συστηματικά την πραγματοποίηση του προγράμματος που έχει αποφασιστεί.

Σ’ αυτό το ξεσκεπασμα των γραφειοκρατών πατεράδων πρωταρχικό ρόλο έπαιξε ο επαναστάτης αγωνιστής Χρήστος Τσουτσουβής.

Ολα αυτά βέβαια τα κρύβουν ω γραφειοκράτες όταν γράφουν ότι «ο Χρ. Τσουτσουβής έφυγε για να ακολουθήσει τις δικές του επιλογές, που δεν συμβιβάζονταν με αυτές του ΕΛΑ», σαν να έφυγε μόνος του για να κάνει ποιος ξέρει τι, μειώνουν το νεκρό αγωνιστή και δεν νομίζουμε βέβαια ότι έτσι τιμούν αυτόν και την ιστορία του. Και μήπως είναι  τυχαίο ότι βγαίνουν και κάνουν όλες αυτές τις ανακοινώσεις που κάνουν τελευταία, τώρα που ο επαναστάτης Χρήστος Τοουτσουβής είναι  νεκρός και δεν μπορεί να τους απαντήσει;

Το τι έκανε αυτή η πλειοψηφία στη συνέχεια το ξέρουν πολύ καλά οι γραφειοκράτες και να αφήσουν τα πονηρά περί «ανενεργών», εκμεταλευόμενοι το ότι δεν μπορούμε να πούμε τι έκαναν και με ποια ονόματα. Και αν αυτοί οι αποχωρήσαντες ήταν ανενεργός τότε τι ήταν οι σφραγιδοκρατορες, που τα τελευταία δύο χρόνια δεν έκαναν ούτε μία ενέργεια;

Από τους «ανενεργούς» λοιπόν, που εξάλλου είχαν και τις τυπικές αποδείξεις έπρεπε να ζητήσουμε την άδεια για την χρησιμοποίηση του ονόματος, και όχι απο τους γραφειοκράτες που εκμεταλλεύονται μια νεκρή σφραγίδα. Οσο αφορά τέλος την ουσία πιστεύει πραγματικά ο ΕΛΑ-σφραγίδα όπως έγραφε, ότι βάζοντας τη βόμβα στη Δυτικογερμανική πρεσβεία δεν αγωνιστήκαμε ενάντια στο καθεστώς και δεν τιμήσαμε έτσι τον αγωνιστή Χρήστο Κασίμη; Αραγε αν είχαμε ζητήσει από αυτούς την άδεια και μας είχαν καπελώσει, δεν θα έλεγαν κάτι σαν «το παράδειγμα του Χρ Κασίμη εμπνέει νέους αγωνιστές»; Και μήπως νομίζουν ότι τιμούν τον νεκρό αγωνιστή με όλη την παραπάνω πρακτική τους.

Στο κάτω-κάτω ο Χρήστος Κασίμης σκοτώθηκε στη μάχη με το όπλο στο χέρι, και δεν νομίζουμε βέβαια ότι τον τιμάς, κάνοντας μικροενέργειες στη χάση και στη φέξη, διεκδικώντασ ενέργειες άλλων ή γράφοντας πράγματα αν αυτά που περιέχονται στο κείμενο για το «χτύπημα της Νέας Μάκρης».

Σχετικά με το περίφημο αυτό χτύπημα στην Βάση της Νέας Μάκρης, εδώ πια ήταν που γέλασε ο κάθε πικραμένος. Πάνω στην βιασύνη τους να μας αποστομώσουν (έστειλαν την απάντησή τους μία μέρα μετά τη δημοσίευση του κειμένου μας), αποδείχτηκαν παραμυθάδες διεθνούς επιπέδου. Γιατί δεν νομίζουμε να υπάρχει προηγούμενο παγκόσμια, όπου ένα απλό τρακάρισμα να παρουσιάστηκε σαν χτύπημα μιας οργάνωσης, λέγοντας μάλιστα διάφορα φαιδρά, για το «αυτοκίνητο μέσο τους που εντοπίστηκε και χτυπήθηκε από τους τρομο-κρατικούς μηχανισμούς του καθεστώτος». Κι ακόμα περισσοτερο, φάνηκε ότι τόσες μέρες μετά το «χτύπημα» δεν ξέρανε τι είχε γίνει στο αυτοκίνητο, δεν ξέρανε για το τρακάρισμα, και μόλις το είδαν έξω από το τμήμα έβγαλαν το παραμύθι για τους τρομο-κρατικούς μηχανισμούς που ...κλ.π, πράγμα που δείχνει τις χαλαρές σχέσεις που είχαν οι γραφειάδες του ΕΛΑ-σφρ., με αυτούς που οδηγούσαν το αυτοκίνητο, με αυτούς που έκαναν τη δουλειά, τους ΑΑΠ, δηλ., που δεν τους ειδοποίησαν καν για το τρακάρισμα. Και μετά αυτό το ψέμα πώς να γίνει πιστευτό ότι είχαν προηγηθεί 2-3 απόπειρες στη Νέα Μάκρη. Περιμένουμε να δούμε τι νέα παραμύθια θα σκαρφιστούν για να ξεμπλέξουν.

Το παραμύθιασμα όμως συνεχίζεται πιο κάτω. Λένε ότι ειδοποίησαν όλες τις άλλες ομάδες για να πάρουν τα μέτρα τους. Δηλαδή;  Τι κίνδυνος υπηρχε από ένα τρακαρισμένο ή εξαφανισμένο αυτοκίνητο με μερικά γκαζάκια για τις άλλες ομάδες; Φαίνεται όμζς ότι απλά απευθύνθηκαν στον περιγυρό τους για να βρούνε το αυτοκίνητο του οποίου είχαν χάσει τα ίχνη, χρησιμοποιώντας τάχα λόγους ασφάλειας. (Πάντως εμάς δεν μας ειδοποίησε κανένας). Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι είναι πασίγνωστο στο χώρο από παληότερα, ότι η ασφάλεια των άλλων ομάδων δεν πολυενδιαφέρει τον ΕΛΑ-σφρ. βγάζοντας προς τα έξω έμμεσα στοιχεία τους. Ενώ χηρσιμοποιεί τον μπαμπούλα των «μέτρων ασφαλείας», για να μην αποκαλύψουν άλλοι τις πολικάντικες κομπίνες του, για να μπορέσει έτσι να επιβιώσει.

Ολα αυτά βέβαια τα περί χτυπήματος από τους «τρομο-κρατικούς μηχανισμούς που –κλ.π., κλ.π» θα ήταν απλά διασκεδαστικό αν δεν χτυπιόταν έτσι η αξιοπιστία τους. Γιατί αν αύριο χρειαστεί να πούνε κάτι που δεν μπορούν να υποστηρίζουν με στοιχεία για λόγους συνωμοτικούς, ποιος θα τους πιστέψει;

Τελειώνοντας έχουμε να πούμε:

Αν ο σημερινός ΕΛΑ, που έχει τόση σχέση με τον ΕΛΛ το 75-80 όση η σημερινή ΕΔΑ με την προδικτατορική ΕΔΑ, δεν μπορεί να κάνει από μόνος του ενέργειες, δικό του πρόβλημα και δεν μας πέφτει λόγος για το πώς θα το λύσει. Αμα πάλι νομίζει πως μπορεί να κρύψει αυτή του την αδυναμία με χαρτοπόλεμο, με πολλά και παχειά λόγια και πάλι πρόβλημα του και δεν μας αφορά.

Δεν έχει δικαίωμα όμως, χρησιμοποιώντας ένα όνομα που αντιπροσώπευει άλλες καταστάσεις, ενώ σήμερα δεν αντιπροσωπεύει τίποτα να καλύπτει αυτή του την αδυναμία στήνοντας την κομπίνα της διεκδίκησης ενεργειών άλλων ομάδων ή στέλνοντας άλλους να κάνουνε δουλειές και καπελώνοντας τους στη συνέχεια Να κατασυκοφαντεί καινούργιες ομάδες βάζοντας να πλανάται πάνω τους η κατηγορία περί ασφαλίτικων μηχανισμών. Να ασκεί εκβιασμός και πολιτικο-ιδεολογική τρομοκρατία εμποδίζοντας τες να αναπτυχθούν, πολλαπλασιάζοντας τα προβλήματα, οδηγώντας τες στην απομόνωση και την απογοήτευση Να δίνει επιπλέον με αυτή την πραχτική το δικαίωμα τον άλλο πατέρα τον παπατζή της άκρας αριστεράς Καραμπελιά, να λέει ότι είμαστε δημιουργήματα της Ασφάλειας, χρησιμοποιώντας ασφαλιστικά επιχειρήματα όπως το ότι βρέθηκε σπίτι του Κρυστάλλη κείμενο με την υπογραφή «Χ.Κ».

Δεν έχει ακόμα δικαίωμα ο ΕΛΑ-σφρ, εκμεταλευόμενος τη ουνωμοτικότητα να παραποιεί και να διαστρεβλώνεται γεγονότα παρουσιάζοντας όπως θέλει πράγματα και καταστάσεις

Η ομάδα μας, η «επαναστατική ομάδα Χρήστος Κασίμης» βρέθηκε από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε θύμα όλης της παραπάνω πραχτικής. Εντεχνα συκοφαντηθήκαμε σαν «ασφαλίτικοι μηχανισμοί». Μας αμφισβητήθηκε το δικαίωμα να τιμήσουμε με τη δράση μας τον αγωνιστή Χρήστο Κασίμη, θέλοντας να κατέχουν μια ακόμα σφραγίδα στο πολιτικάντικο παιχνίδι τους. Μας ασκήθηκε πολιτικο-ιδεολογική τρομοκρατία και εκβιασμός. Με αποκορύφωμα το καπέλωμα μας με τη διέκδήκηση της ενέργειας μας στην Κυψέλη. Με αποτέλεσμα να απομονωθούμε μέσα στο χώρο του επαναστατικού κινήματος, αφού όλοι πιστεύουν τους ισχυρισμούς του ΕΛΑ-σφρ.

Πιστεύουμε ότι δεν είμαστε οι μονοί ούτε οι πρώτοι που βρεθήκαμε θύματα αυτής της σταλινικής πραχτικής. Μιας πραχτικής που έχουμε χρέος να την ξεσκεπάσουμε και να την πολεμήσουμε πολιτικά, γιατί αποτελεί το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος. Αυτό κάναμε σήμερα και αν χρειαστεί θα επανέλθουμε.

5/10/85 Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης

Top of page

Proclamation 6: Truman Statue Bombing 22 March 1986

Proclamation 7: Counterblast at ELA, 9 June/2 July 1986

Η ομάδα μας, η Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης, από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε, κατασυκοφαντήθηκε από τον ΕΛΑ-σφραγίδα σαν δημιούργημα της ασφάλειας. Με το κείμενο μας της 5 Οκτώβρη '85 τους δώσαμε μια πρώτη απάντηση καταγγέλλοντας αυτή την πολιτική πραχτική σαν σταλινική. Μετά απ’ αυτό περιμέναμε να ανακαλέσουν ρητά και να μη συνεχίσουν αυτές τις βρώμικες συκοφαντίες. Αντί γι' αυτό, μετά από μια μακριά περίοδο σιωπής 6 μηνών από τους συνήθως λαλίστατους πατεράδες, και μάλιστα ένα μήνα μετά την ανατίναξη-καταστροφή απ’ την ομάδα μας του αγάλματος του Τρούμαν που ούτε και ο πιο κρετίνος δεν θα τολμούσε να ισχυριστεί ότι ήταν δουλειά της ασφάλειας, ο ΕΛΑ-σφρ. έστειλε ένα κείμενο στις εφημερίδες.

Σ’ αυτό το κείμενο, που μετά από πολλές δυσκολίες καταφέραμε να το βρούμε, αντί να ανακαλέσουν ξεκάθαρα και κατηγορηματικά τις συκοφαντίες, ακολουθούν μια καινούργια ταχτική παίζοντας σε δύο ταμπλώ. Απ’ τη μια αφήνει, έμμεσα να εννοηθεί, όπως και παληότερα, ότι μπορεί να είμαστε και χαφιέδες, με το να λένε ότι κάνουμε «το ίδιο όπως και η πλαστοποιημένη Αντίστρατιωτική Πάλη της περίπτωσης εκτέλεσης του Αθανασιάδη» που όλοι ξέρουν ότι ήταν χαφιέδικη με το να λένε ακόμα ότι έχουμε «τους ίδιους στόχους και επιδιώξεις με τους μηχανισμούς του καθεστώτος».

Απ’ την άλλη, χωρίς να κάνουν καμιά πολιτικο-ιδεολογική αντιπαράθεση, εφαρμόζουν την αστική μέθοδο του να κολλάνε αυθαίρετα χαρακτηρισμους-ταμπελες-ρετσινιές, λέγοντας ότι αλλάζουμε κάθε φορά «τις πολιτικές μας βάσεις» καλώντας στις προκηρύξεις μας σε άλλη την ταμπέλα «γενικόλογη α-ναρχοαυτόνομη» σε άλλη «σοβαρή και σκέτη αντιιμπεριαλιστική», σε άλλη «αριστερίστικη κομματική», σε άλλη τέλος «εθνικοπατριωτική».

Έτσι, αν στον περίγυρο τους δεν πιάσει ο σταλινικός χαρακτηρισμός μας σαν χαφιέδες, χρησιμοποιούν επιλεκτικά τις ταμπέλες. Σ' αυτούς που συμφωνούν με την προκήρυξη της ενέργειας ενάντια στην Δυτικογερμανική Πρεσβεία τους λένε ότι είμαστε «εθνικοπατριώτες». Σ’ αυτούς που υπερασπίζουν την ανατίναξη του Τρούμαν τους λένε ότι είμαστε «αναρχοαυτόνομοι». Διαλέγετε και παίρνετε. Ανάλογα με το συνομιλητή τους είναι και η κάθε φορά «κριτική» τους.

Αφού, λοιπόν, αντί να δώσουν απαντήσεις και εξηγήσεις στα ζητήματα της Ν. Μάκρης, της ΑΑΠ και τα άλλα που τους βάζαμε στο κείμενο μας του Οκτώβρη, και αντί να ανακαλέσουν τις σταλινικές συκοφαντίες τους συνεχίζουν να πετάνε λάσπη και να ψευδολογούν, είναι απαραίτητη και αναγκαία μια δεύτερη απάντηση μας.

Κόντρα στη σιωπή που προσπαθούν να επιβάλλουν οι πατεράδες του ΕΛΑ-σφρ. με απειλές και εκβιασμούς ή με το αστείο επιχείρημα ότι «έτσι ζημειώνεται το κίνημα», θα αποδείξουμε με επιχειρήματα, με πασίγνωστα και αδιάψευστα γεγονότα ότι: Είναι υπεύθυνοι για το ότι διάλυσαν, θεληματικά, μια επαναστατική οργάνωση για να καπηλευονται τη δράση της, ότι σήμερα είναι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη καινούργιων ομάδων συκοφαντώντας τες και απομονώνοντας τες, μέχρι να μπορέσουν να τις καπελλώσουν.

ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΛΑ-σφραγίδα ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ

Το 1980 είχε αποφασιστεί, μέσα στα πλαίσια του οργανωτικού σχήματος του ΕΛΑ να γίνει μια σημαντική ενέργεια, καθοριστική για την παραπέρα πορεία του ΕΛΑ και του επαναστατικού κινήματος. Την ενέργεια αυτή είχε αναλάβει ένας πυρήνας όπου συμμετείχε και ο επαναστάτης αγωνιστής Χρήστος Τσουτσουβής. Ο πυρήνας αυτός δούλευε για πολύ καιρό προετοιμάζοντας την και κατάληξε στο συμπέρασμα ότι μόνος του δεν θα μπορούσε να την πραγματοποιηθεί. Οτι χρειάζονταν και άλλοι σύντροφοι από άλλους πυρήνες και ζήτησαν βοήθεια. Αυτό το απλό αίτημα ήταν η αφορμή και το ξεκίνημα της διάλυσης του ΕΛΑ. Ενας από τους γνωστούς πατεράδες, άρχισε τα γνωστά ζαχαριαδικά, του στυλ να φύγεις εσύ (ο σύντροφος Χρ. Τσουτσουβής) και ο τάδε από τον πυρήνα και νά' ρθουν άλλοι με σκοπό να αλλάξει τη σύνθεση του πυρήνα και να μεταβάλλει τον συσχετισμό των δυνάμεων. Ο Χρήστος Τσουτσουβής και οι υπόλοιποι σύντροφοι απάντησαν ότι το ζήτημα δεν ήταν να φύγουν κάποιοι από τον πυρήνα που είχαν μάλιστα δουλέψει στην προετοιμασία της ενέργειας και νά' ρθουν άλλοι που θα ξεκινούσαν απ’ την αρχή, αλλά ότι έπρεπε να αυξηθεί η δύναμη του πυρήνα. Η κοροϊδία από τον πατέρα συνεχίστηκε ώσπου ο Χρήστος Τσουτσουβής και οι σύντροφοι του άρχισαν να υποψιάζονται και να συνειδητοποιούν στη συνεχεία α) ότι τα υπόλοιπα μέλη των άλλων πυρήνων ήταν ανύπαρκτα ή απλά δακτυλογράφοι και β) και σημαντικότερο ότι οι πατεράδες δεν είχαν καμιά διάθεση να πραγματοποιηθεί η ενέργεια και να αναπτυχθεί έτσι ή επαναστατική πραχτική της οργάνωσης. Ο Χρήστος Τσουτσουβής και οι σύντροφοι του, ζήτησαν τότε να γίνει μια συνέλευση για να ξεκαθαριστεί δημοκρατικά η κατάσταση. Οι πατεράδες, ξέροντας ότι στη συνέλευση θα ήταν ελάχιστη μειοψηφία, την αρνήθηκαν δείχνοντας τον τάχα αντίσταλινισμό τους, κατηγορώντας τον Χρήστο Τσουτσουβή για «φιλελευθερισμό», για καταπάτηση της συνωμοτικότητας και άλλα φαιδρά. Το ξεσκεπασμα ολοκληρώθηκε όταν, και ενώ συνεχίζονταν η συζήτηση, έχοντας αποφασίσει οι πατεράδες τι πορεία θα ακολουθούσαν, προσπάθησαν με διάφορες κωμικοτραγικές μανούβρες να πάρουν τα υλικά που είχαν στα χέρια τους ο Χρήστος Τσουτοουβής και οι υπόλοιποι σύντροφοι.

Οι οποίοι αηδιασμένοι από την κατάντια των πατεράδων, τις ατέλειωτες ίντριγκες, τα τσακώματα και τους συναισθηματικούς εκβιασμούς που χρησιμοποιούσαν, προτιμώντας να οδηγήσουν στην αποχώρηση την ομάδα του Χρήστου Τσουτσουβή και στην έτσι ουσιαστική διάλυση του ΕΛΑ παρά να γίνει συνέλευση και δημοκρατική συζήτηση, αποφάσισαν να φύγουν. Τόσο απογοητευμένοι και απελπισμένοι που ούτε διανοήθηκαν να συνεχίσουν τα μικροπρεπή τσακώματα για τίτλους και σφραγίδες. Ετσι έγινε η διάλυση του ΕΛΑ γιατί, παρά το ότι και παλιότερα είχαν αποχωρήσει και άλλοι για παρόμοιους λόγους, ο επαναστάτης αγωνιστής Χρήστος Τσουτσουβής και οι σύντροφοί του είχαν κάνει το 90% των ενεργειών του ΕΛΑ. Πράγμα που για όσους δεν γνωρίζουν από μέσα, φαίνεται από μια απλή σύγκριση της δράσης του ΕΛΑ πριν το 80 και μετά το 80. Π.χ. μέσα σε 5 μήνες το 79 (από το Μάρτη ώς τον Αύγουστο) έγιναν, πολύ σημαντικές βίαιες-δυναμικες ενέργειες, δηλαδή μία κάθε 15 μέρες περίπου, όπως στο εργατοδικείο, στην εφορία Νέας Ιωνίας, στον Οργανισμό Καπνού, στον Πετζετάκι, στον ΟΑΣ κ.λ.π. Στις... 5.80 μάλιστα μέσα σε μία νύχτα ο ΕΛΑ έκαψε 22 αυτοκίνητα των βορειοαμερικάνων ιμπεριαλιστών σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας,

Η διαφορά μετά το ‘80 είναι ολοφάνερη. Μέσα σε τρία χρόνια έβαλαν τη βόμβα στη ΔΕΗ αναλύοντας και κομπάζοντας ότι μπήκε στο «σωστό καλοριφέρ», και στην πόρτα της ελληνοαμερικανικής ένωσης στη Μασσαλίας, βίαιες ενέργειες που δεν έκανε ο ΕΛΑ ούτε το 75, στην αρχή της δημιουργίας του. Οσο για τις ενέργειες στο Καβούρι και την προετοιμασία της Νέας Μάκρης τις έκανε η ομάδα ΑΑΠ, όπως θα δείξουμε παρακάτω.

Ταυτόχρονα οι πατεράδες, σύμφωνα με την αγαπημένη τους μέθοδο, άρχισαν να κυκλοφορούν διάφορες φήμες, ότι ο επαναστάτης Χρήστος Τσουτσουβής και οι άλλοι σύντροφοι πήγαν σπίτια τους, ότι αστικοποιήθηκαν, ήταν φιλελευθεριστές κ.λ.π. Ακόμα και πέρσυ δεν δίστασαν να μιλήσουν στην προκήρυξη τους για «ανενεργούς». Μέχρι το σημείο να κατηγορούν σαν «ανεύθυνη» γραπτά και προφορικά μια ενέργεια που έκανε ο Χρήστος Τσουτοουβής και κάποιοι άλλοι, ενώ αυτή η ενέργεια είχε αποφασιστεί πριν τη διάλυση του ΕΛΑ με τη σύμφωνη γνώμη των πατεράδων, προκαλώντας έτσι τα γέλια σε όσους το ήξεραν.

Το συμπέρασμα είναι σαφές. Ο τωρινός ΕΛΑ-σφρ. δεν μπορεί να λέει για μας ότι «επιδιώκουμε την καταστροφή του». Την καταστροφή του ΕΛΑ δεν μπορεί να πετύχει κανένας. Γιατί τον ΕΛΑ τον διάλυσαν οι πατεράδες το ’80. Τον διάλυσαν θεληματικά, στρέφοντας τον Χρήστο Τσουτσουβή και τους άλλους συντρόφους σε άλλες κατευθύνσεις, για να καπηλεύονται πολιτικάντικα το όνομα και τη δράση του ΕΛΑ που κατά 90% δεν τους ανήκει, για να μπορούν έτσι να εκβιάζουν, να πιέζουν, να συκοφαντούν μέχρι να καπελλώσουν κάθε καινούργια ομάδα που εμφανίζεται. Πρόκειται για μια παραλλαγή των διάφορων κλασσικών «μαρξιστικολενινιστικων» ηγεσιών που έχοντας έναν εκδοτικό μηχανισμό και μια σφραγίδα σε ύφος αυθεντίας κριτικάρουν τους πάντες σαν να είναι το κέντρο της επανάστασης και ενώ έχουν διαλύσει κάθε δυνατότητα επαναστατικής πραχτικης.

Η μόνη διαφορά είναι ότι κάθε 6 μήνες βάζουν και μια βόμβα στο «σωστό καλοριφέρ».

ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ ΟΤΙ Η ΑΑΠ ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΡΚΤΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Ο ΕΛΑ-σφρ. στη νέα του προκήρυξη δεν απαντάει σε όσα τον κριτικάραμε σχετικά με την ΑΑΠ στο κείμενα μας του Οκτώβρη για το Καβούρι και τη Νέα Μάκρη. Αυτό που κάνει είναι να τοποθετεί πλάι-πλάι την ΑΑΠ με την χαφιέδικη «Αντιστρατιωτική Πάλη» της εκτέλεσης του Αθανασιάδη, και με την εκμετάλλευση της μετά τον Κρυστάλλη χαφιεδολογίας, να προσπαθεί να στήριξε αναδρομικά ότι είναι το ιδιο πράγμα. Παρακάτω θα εξηγησουμε την άποψη μας για την ΑΑΠ το ότι δηλαδή δεν είναι ασφαλίτικο κατασκεύασμα, όπως δέχεται ο αστικός τύπος υιοθετώντας την θέση των πατεράδων, αλλά, όπως μόνο εμείς υποστηρίζουμε, υπαρκτοί αγωνιστές.

Το τι συνέβηκε με την ΑΑΠ, είναι η κλασσική ιστορία μιας καινούργιας ομάδας που έρχεται σε επαφή με τον ΕΛΑ-σφρ. Οι νέοι αγωνιστές το πρώτο και κύριο που θέλουν είναι να κάνουν ενέργειες. Ομως τους λείπουν τα υλικά μέσα και συχνά οι απαραίτητες γνώσεις. Ο ΕΛΑ-σφρ. με τον αέρα και την αίγλη της σφραγίδας, τους υπόσχεται «ισότιμη συνεργασία», του δίνει κάποια υλικά και οδηγίες, οι νέοι κάνουν τη δουλειά και όταν έρθει η στιγμή της σύνταξης της προκήρυξης τους καπελλώνει κανονικά Οπως π.χ. με την πρόσφατη «ομάδα πολιτικής πρωτοβουλίας αγωνιστών για τη συμβολή στην ανάπτυξη του λαϊκού και επαναστατικού αγώνα» με την αναφορά στον ΕΛΑ-σφρ. στην προκήρυξη της. Αν η καινούργια ομάδα κλωτσήσει, ο ΕΛΑ-σφρ. δεν της δίνει τίποτα, διακόπτει τη «συνεργασία» και αρχίζουν οι εκβιασμοί του στυλ «σαμποτάρετε το κίνημα, γιατί είσαστε σεχταριστές κ.λ.π». Τώρα επειδή αυτό που καίει τους νέους αγωνιστές είναι να κάνουν ενεργείες, επειδή ενέργειες δεν μπορούν να γίνουν χωρίς υλικά και επειδή πιστεύουν ότι μελλοντικά θα μπορέσουν να αυτονομηθούν, υποχωρούν τις περισσότερες φορές και δέχονται το καπέλλωμα γι’ αυτό και υπάρχουν τόσα πολά ονόματα - πυρήνες και αυτό είναι πασίγνωστο.

Τωρα αν η σχεδιαζόμενη ενέργεια είναι σημαντική και το προσδοκόμενο πολιτικό όφελος για τους πατεράδες μεγάλο, όπως στις δουλειές στο Καβούρι και στη Νέα Μάκρη, οι πατεράδες ακόμα και αν δεν καταφέρουν να επιβάλλουν το καπέλλωμα, δεν κόβουν την ενέργεια, και δίνουν τα υλικά. Υπολογίζουμε ότι και αν ακόμα δεν τους πείσουν την τελευταία στιγμή θα την διεκδικήσουν μόνοι τους με την κατατεθειμένη πατέντα ΕΛΑ και όπως λέγαμε στο κείμενο του Οκτώβρη, οι εφημερίδες θα πιστέψουν αυτούς και όχι τους νέους, άνγωστους με τη ρετσινιά του «ύποπτου».

Σχετικά με την ΑΑΠ:

α) Είναι η πρώτη φορά από το ‘75 που μια ενέργεια σαν αυτή στο Καβούρι διεκδικείται αμέσως με προκήρυξη (και όχι τηλεφωνικά που μπορεί να κάνει ο οποιοδήποτε) από κάποια «άλλη» οργάνωση. Ο ΕΛΑ-σφρ. προσπαθεί να σκορπίσει σύγχυση λέγοντας για πλαστές απ’ την ασφάλεια υπόγραψες, γιατί αυτές οι πλαστές υπογραφές κάτω από πλαστά κείμενα της ασφάλειας που βρέθηκαν σπίτι του Κρυστάλλη αναφέρονταν σε υποθετικές δουλειές, ενώ η προκήρυξη της ΑΑΠ στάλθηκε αμέσως μετά μια δουλειά που έγινε. Ποτέ μέχρι σήμερα οι μπάτσοι δεν βγήκαν αμέσως να διεκδικήσουν με πλαστό κείμενο και όνομα ενέργεια που έχει κάνει μια επαναστατική οργάνωση. Και ήταν λογικό άλλωστε, γιατί αμέσως θα έβγαινε η πραγματική οργάνωση και θα τους ξεσπεπαζε.

β) Αντίθετα όμως ο ΕΛΑ-σφρ, αντί να βγει και να κετράρει τα υπρά του, να απαπτύξει όλη του την επιχειρηματολογία για να ξεσκεπάσει την προβοκάτσια της ασφάλειας, βγαίνει στο πρώτο του κείμενο φλυαρώντας για διάφορα ζητήματα και υποβαθμίζει το κεντρικό αυτό ζήτημα. Έμμεσα μόνο μιλάει για την ΑΑΠ και για μας, αφού δεν μπορεί να το αποφύγει, και μάλιστα διφορούμενα, όπως δείξαμε στο κείμενο μας του Οκτώβρη, λέγοντας ότι μπορεί να είμαστε (εμεί και η ΑΑΠ) δημιουργήματα της ασφάλειας, μπορεί και όχι. Ακόμα κάνει κριτική στην ΑΑΠ για «αγχωτική βιασύνη στην ανάληψη της ευθύνης αντί να την καταγγείλλει ξεκάθαρα, όπως θα έπρεπε αν ήταν ασφαλίτες. Η «κριτική» όμως αυτή εξηγείται εύκολα, αν τοποθετήσουμε την υπόθεση στα παραπάνω πλαίσια (της πραγματική ομάδας).

γ) Είναι η πρώτη φορά, που μετά από ενέργεια η οργάνωση που υποτίθεται ότι την έκανε, δηλ. ο ΕΛΑ-σφρ., δεν είναι έτοιμη να την διεκδικήσει, δεν έχει ετοιμασει προκήρυξη, αλλά αρχίζει τα τηλεφωνήματα στις εφημερίδες για να πει νούμερα πινακίδων αυτοκινήτων σαν απόδειξη, ενώ θα αρκούσε η προκήρυξη για να μην υπάρξει αμφισβήτηση. Δηλαδή οι πατεράδες ήταν αντέτοιμοι, δεν περίμεναν να γίνει η ενέργεια εκείνη την ημέρα.

δ) Ας πούμε, όμως, ότι η ΑΑΠ ήτα χαφιέδικη. Για ποιο λόγο θα το έκανε αυτό η ασφάλεια; Αφού η πραγματική ομάδα θα την ξεσκέπαζε και θα την κατάγγειλλε αμέσως και έτσι ούτε και τα έντυπα από όπου πάρθηκαν αποσπάσματα της προκήρυξης θα ενοχοποιούνταν, αν υποθέσουμε ότι ήταν αυτός ο στόχος των ασφαλιτών.

ε) Και άμα η ΑΑΠ ήταν χαφιέδες γιατί δεν εκμεταλλεύτηκαν την «απρόσμενη υποστήριξη τους» από μας και να συνεχίσουν για να πετύχουν τους σκοπούς που είχαν βάλει; Μήπως επειδή ξεσκεπάστηκαν από τον ΕΛΑ-σφρ.; Ομως αυτό το ήξεραν ότι θα συμβεί έτσι ή αλλιώς και θα έπρεπε να συνεχίσουν τη δράση τους για να επιτύχουν τους σκοπούς τους.

στ) Αυτό πια το φοβερό επιχείρημα ότι επειδή χρησιμοποίησαν οι ΑΑΠ αποσπάσματα από έντυπα, είναι χαφιέδες, είναι γελοίο. Το πλαστό κείμενο της ασφάλειας για τον Αθανασιάδη δεν έχει αντιγραφές ούτε κλεμένες παραγράφους. Και τάχα η ΚΥΠ δεν έχει διάφορα τομάρια που τα πληρώνει για να διαβάζουν και να αναλύουν το επαναστατικά κείμενα, που να μπορούν να γράψουν μια αντιιμπεριαλιστική προκήρυξη και ήταν ανάγκη να κάνουν μια τόσο χοντροκομένη συρραφή από έντυπα της μιας μάλιστα εβδομάδας;

Ολα αυτά τα παραπάνω, δεν αποτελούν βέβαια αποδείξεις, αλλά είναι ενδείξεις μόνο. Ομως, αποδείξεις δεν μπορούμε να δώσουμε ούτε και για μας και αυτό το ξέρει ο ΕΛΑ-σφρ. και σ' αυτό ποντάρει. Μέχρι, όμως να υπάρξουν αποδείξεις, ο κάθε αγωνιστής πρέπει να σταθμίζει όλα τα παραπάνω, να πάρει υπόψη τις ενδεχόμενες εμπειρίες του, και να κάνει μια λογική εκτίμηση τόσο για μας όσο και για την ΑΑΠ. Τα γεγονότα άλλωστε μιλάνε μόνα τους.

Τώρα γιατί η ΑΑΠ δεν ξαναφάνηκε. Αυτά είναι μυστήριο μόνο για τους άσχετους. Ούτε η ομάδα «Λαϊκός Αγώνας» που έβαλε βόμβα στη Βάση στο Ελληνικό που προκάλεσε μεγάλες ζημιές, ούτε η ομάδα που έκαψε το αμερικάνικο αυτοκίνητο στις 2-13-83 στο Παγκράτι ξαναφάνηκαν (για να πούμε δύο μόνο παραδείγματα παρμένα από τον Καράμπελα).

Πολύ περισσότερο η ΑΑΠ, που συκοφαντημένη, από τους πατεράδες δεν μπόρεσε ούτε καν να διεκδικήσει με αξιοπιστία την ενέργιά της και είδε κιόλας τους πατεράδες να διεκδικούν και τη Νέα Μάκρη με διάφορα παραμύθια, όπως δείξαμε στο κείμενο μας του Οκτώβρη, που για την ΑΑΠ ήταν σχεδόν χαμένη δουλεία.

Κατάφεραν, λοιπόν, να κλείσουν το στόμα της ΑΑΠ «για το καλό του κινήματος» και να την αδρανοποιήσουν, εκμεταλλευόμενοι και τα διάφορα μικρολάθη που έκαναν. Ελπίζουμε, πάντως, οι ΑΑΠ να συνειδητοποιησούν ότι τα διάφορα μικρολάθη που έκαναν δεν μπορούν να συγκριθούν ούτε στο ελάχιστο με την πραχτική του ΕΛΑ-σφρ., και δεν πρέπει να τους οδηγούν στην απελπισία, στην απογοήτευση και στην αδρανοποίηση, όπως τόσους άλλους. Να καταλάβουν ακόμα ότι οι διαδόσεις του ΕΛΑ-σφρ. για μας είναι πράγματι συκοφαντίες, και κανένας χαφιές δεν θα τίναζε τον Τρούμαν, μια σημαντική ενέργεια, που ανάμεσα στ’ άλλα όσα προβλήματα δημιούργησε στην εθνικά περιφανη κυβέρνηση μας και τόσο απήχηση είχε.

ΕΝΩ ΜΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΧΑΦΙΕΔΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΕΜΜΕΣΑ ΔΥΟ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΑΣ

Στο κείμενο του ο ΕΛΑ-σφρ. μας κατηγορει ότι ψευδολογοϋμε λέγοντας ότι «ανάλαβε την ευθύνη των 2 αντιιμπεριαλισπκών ενεργείων μας στην Κυψέλη. Πρώτα - πρώτα εμείς λέγαμε ότι διεκδίκησε έμμεσα και όχι άμεσα (που δεν μπορούσε να το κάνει σε καμιά περιπτώση) με το να βάζει ανακοίνωση 3 μέρες μετά τις βόμβες όπου έγραφε ότι οι δυο ενέρνειες βρίσκονται στην προοπτική που συμβάλλει στην ανάπτυξη του αγώνα κ.λ.π.». Και όταν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες βγήκαν με μεγάλους τίτλους «ο ΕΛΑ έβαζε τις βόμβες» οι πατεράδεν δεν χάνουν ευκαιρια να στειλλουν ανακοινώσεις, σώπασαν επιβεβαιωνοντάς το έμμεσα.

Επειτα, εμείς που βάλαμε τις βόμβες και εξηγήσαμε τους λόγους στην προκηρυξη μας, δεν εχουμε το δικαίωμα να καθορίσουμε τα πλαίσια ή την προοπτική την οποία βρίσκονται οι ενέργειες και πρέπει να έρθει ο ΕΛΑ-σφρ. να μας πει σε τι προοπτική εντάσσονται; Αυτό δεν λέγεται καπελλωμα; Όσο για το ότι το ίδιο έχουν κάνει παληά ο ΕΛΑ, η 17Ν και άλλοι που λένε προσπαθόντας να δικαιολογηθούν, είναι αστείο. Γιατί άλλο είναι να παρουσιάζεις κατάλογο ενεργειών για διάστημα π.χ. 1 χρόνου, όπως έκαναν ο ΕΛΑ παληά ή 17 Ν και άλλο να βγαίνεις 3 μέρες μετά από μια συγκεκριμένη ενέργεια, χωρίς ιδιαίτερο λόγο , να αναφέρεις ότι «εντάσσεται στα πλαίσιο κ.λ.π. να βγαίνει ο τύπος να σου την αποδίνει και συ να μη λές τίποτα. Αν αυτό δεν λέγεται έμμεση διεκδίκηση και καπέλλωμα, πως λέγεται; Και μάλιστα όταν μας έχουν κατηγορήσει έμμεσα πιο πριν για χαφιέδες.

Εδώ θα πρέπει να αναφερθούμε σε ένα σημαντικό ζήτημα. Ο ΕΛΑ-σφρ. με τις συνεχείς αναδημοσιεύεις κειμένων του παληού ΕΛΑ και άλλων καινούργιος κειμένων, επαναλαμβάνει τη γνωστή τακτική των κλασσικών «μαρξιστικο-λενινιστικών «ηγεσίων» θεωρώντας τους εαυτούς τους κέντρο της επανάστασης, θέλουν να «καθοδηγούν» το κίνημα. Έτσι αμολούν συνέχεια διάφορα μεγαλόστομα για τa καθήκοντά για «πολιτικο-ιδεολογική ζύμωση», «πολιτική πραχτική» για την «αναγκαία αποδέσμευση απ την επιρροή της αστικής ιδεολογίας».

Ενώ αυτό που κάνουν είναι να μεταφέρουν μέσα στο επαναστατικό κίνημα της ιδεολογία και πραχτική της αστικής τάξης. Στερημένοι από οποιοδήποτε πολιτικο- ιδεολογική βάση στηριγμένη σε κάποιες αρχές και κάποια συγκεκριμένη παράδοση του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, και γι αυτό αδύναμο για ουσιαστική πραχτικη των εφημερίδων. Έτσι όποιο αμφισβητούμενο ζήτημα αντί να το ξεκάθαρισουν το μπερδεύουν, παίρνουν θέση διφορούμενη με σιωπές υπονοούμενα και διαστρεβλώσεις (κλασσική, αστική πραχτική), έτσι που να μπορούν να ισχυριστούν μετά ότι άλλο εννοούσαν, ανάλογα με την περιπτώση κάθε φορά. Χρησιμοποιούν (όπως και οι αστικές εφημερίδες) τη μέθοδο του επιφανειακού και αστίρηχτου χαρακτηρισμού χωρίς αιτιολόγηση, της ταμπέλας - ρετσινιάς.

Για να μην κατηγορηθούμε και μεις ότι ακουλουούμε την ίδια μεθοδολογία στην κριτική μας θα αποδείξουμε αυτά τα παραπάνω εξετάζοντος 4 συγκεκριμένα ζητήματα.

1) Εχουμε το δικαίωμα να χρησιμοποιόυμε την ονομασία «Ομάδα Χρ. Κασίμης». Η επαναστατική δράση και ο θάνατος του επαναστάτη Χρήστου Κασίμη στο μέτρο που οδηγεί στην συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας της παράνομης και βίαιης πραχτικής, μετατρέπονται σε κτήμα όλου του επαναστατικού κινήματος ελληνικού και παγκοσμιου.

Ο Χρήστος Κασίμης, απ' τη στιγμή που έπεσε στη μάχη έξω από την ΑΕG, δεν ανήκει σε κανένα, δεν είναι ιδιοκτησία κανενός, παρά το ότι ανήκε στον ΕΛΑ. Κάθε ομάδα αγωνιστών του ελληνικού επαναστατικού κινήματος, αλλά και τους παγκόσμιους μπορεί να τον τιμήσει, αρκεί να αναπτύσει μια παράνομη βίαιη αντικαπιταλιστική - αντιιμπεριαλιτική πραχτική όπως έκανε εκείνος. Ετσι λέει η επαναστατική ιδεολογία. Ας μας αποδείξει ο ΕΛΑ-σφρ. ότι δεν είναι έτσι, με όποια απόχρωση της επαναστατικής ιδεολογία από την αναρχική ως την σταλινική.

Οποια άποψη του στυλ «ο ΧΚ. ανήκει στον ΕΛΑ και δεν μπορείται να χρησιμοποίησετε το ονομά του», βάζει στο επαναστατικό κίνημα ήθη εταιρείας απορρυπαντικών που έχει καταθέσει το σήμα της στο Πρωτοδικείο. Καθαρά δηλ. κανόνες που κατοχυρώνουν την ιδιοκτησία, καθαρά αστική συλλογιστική. σύμφωνα με τη λογική των "πατεράδων του ΕΛΑ-σφρ. και η επαναστατική οργάνωση ACTION DIRECTE στη Γαλλία, που ονόμασε ένα κομάντο της με το όνομα του επαναστάτη Χρήστου Κασίμη δεν είχε δικαίωμα να το κάνει και σπίλωσε το όνομα του.

Βέβεια η χρήση της ονομασίας δεν πρέπει να οδηγεί σε σύγχυση σε σχέση με άλλες ομάδες. Όμως εδώ δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση. Γιατί ουσιαστικά μια «ομάδα Χ.Κ.» αυτόνομη δεν υπήρξε ποτέ. Αυτό που έγινε ήταν ότι η ομάδα που έκανε την ενέργεια στον ΑΕG μετονομάστηκε μετά τη δολοφονία του Χρήστου Κασίμη, και από τότε δεν είχε άλλη δραστηριότητα παρά μετά από ένα χρόνο για να ανακοινώσει ότι ήταν ομάδα του ΕΛΑ. Στα τελευταία 8 χρόνια δεν υπήρξε καμιά δράση ομάδα με αυτό το ονομα και δεν υπήρχε περίπτωση να δημιουργήσουμε σύγχηση. Τέλος και τυπικά ζητήσαμε την άδεια αυτών που αποχώρησαν από τον ΕΛΑ, από αυτούς που ήταν ουσιαστικά ο ΕΛΑ και που είχαν και τις τυπικές αποδείξεις.

2) Η «κριτική» του ΕΛΑ-σφρ. στη Επαναστατική Ομάδα Χρήστος Κασίμης: ελλιψη στοιχειώδικής διαλεχτικής σκέψης την τελευταία τους προκηρυξη οι πατεράδες του ΕΛΑ-σφρ. παίζουν σε δύο ταμπλό, Από τη μια αφήνουν να πλανάται ότι μπορεί και να είμαστε χαφιέδες. Από την άλλη κάνοντας «κριτική», μας κολλάνε 4 ταμπέλες αντιφατικές μεταξύ τους μια για κάθε προκήρυξη μας. Η πρώτη είναι λοιπόν «γενικόλογη αναρχοαυτόνομη», η δεύτερη «σοβαρή και σκέτη αντιιμπεριαλιστική», η τρίτη «αριστερίστικη κομματική» και η τέταρτη «εθνικό-πατριωτική». Τις χρησιμοποιούν χωρίς καμιά πολιτική επιχειρηματολογία και αιτιολόγηση, χωρίς να τις εξηγήσουν, εντελώς αυθαίρετα σαν να είναι αυτονόητες όπως κάνει και ο αστικός Τύπος. Εκτός βέβαια και αν η Ρόζα Λοΰξεμπουργκ (ιδρυτής του Κ.Κ.Γερμανίας) στην οποία αναφερόμαστε στην πρώτη μας προκήρυξη ήταν «αναρχοαυτόνομη» σύμφωνα με την ταμπέλα των πατεράδων.

Ομως αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο ΕΛΑ-σφρ. είναι ανίκανος να δει στοιχείώδικα διαλεκτικά τα πράγματα. Γιατί ανεξάρτητα από το τι μπορεί να ισχυρίζεται ο καθένας τα οδοφράγματα και οι λεηλασίες του BRIXTON, συνυπάρχουν μέσα στην ίδια κοινωνία (την Αγγλική) και την ίδια εποχή με τις μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις για τον αφοπλισμό με κορυφαία στιγμή τις γυναίκες του Γκρην Κόμμον, με την μακρόχρονη και μαχητική απεργία των ανθρωκωρυχων και τις ένοπλες επιχειρήσεων του ΙΡΑ όπου κινδύνεψε και η ζωή της Θάτσερ. Εμείς λοιπόν προκαλούμε τους πατεράδες με όποια απόχρωσης επαναστατική θεωρία θέλουν, να μας αποδείξουν που στηρίζονται οι χαρακτηρισμοί - ταμπέλες που μας κολλάνε, και να μας αιτιολογήσουν. Για να δούμε τι γέλιο που έχει να πέσει τότε.

3)      «Κριτική» του ΕΛΑ-σφρ. στην Επαναστατική Ομάδα Οκτώβρης ‘80. το 1980 η Ε.Ο. Οκτώβρης 80 είχε καταστρέψει με εμπρηστικές βόμβες τα πολυκαταστήματα Μινιόν και Κατράντζος Σπορ. Μετά από λίγο ο ΕΛΑ-σφρ. έβγαλε ένα κείμενο «κριτικής» στον Οκτώβρη 80. Ελα όμως, που πριν λίγες βδομάδες ο ΕΛΑ-σφρ. είχε καταστρέψει και αυτό με εμπρηστικές βόμβες τα Σούπερ Μάρκετ Δήμητρα» στους Αμπελόκηπους και Μαρινόπουλος στη Δροσοπούλου.

Μάταια λοιπόν ο αναγνώστης αυτής της «κριτικής» θα ψάξει επιχειρήματα βασισμένα σε όποιο ιδεολογικό - πολιτικό σύστημα αναφοράς, σε όποιες αρχές, που να αιτιολογούν γιατί το κάψιμο των Σούπερ Μάρκετ που έκανε ο ΕΛΑ- αφρ. προωθούσε τη βίαιη - δυναμική επαναστατική πραχτικη και το κάψιμο των άλλων που έκανε ο Οκτώβρης 80, όχι.

Αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά η ιδεολογική γύμνια του ΕΛΑ-σφρ. που γίνεται πιο ξεκάθαρη, όταν προφορικά οι πατεράδες δήλωναν ότι «διαφορετικά θα ήταν αν το κάψιμο των Μινιόν και Κατράντζος Σπορ το έκανε ο ΕΛΑ», ομολογώντας έτσι ότι η «κριτική» δεν γίνονταν για πολιτικούς λόγους, αλλά γιατί δεν είναι κάνει αυτοί την ενέργεια

4)      «Κριτική» και στην Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη. Στο ίδιο κείμενο ο ΕΛΑ-σφρ. «κριτικάρει» την 17Ν ότι αγωνίζεται για πολιτική αναδιάρθρωση μέσα στα πλαίσια του υπάρχοντος καθεστώτως. Εδώ θα πρέπει να διευκρινήσουμε ότι εμείς διαφωνούμε σε πολλά με την 17 Ν, με την οποία έχουμε διαφορές στις εκτιμήσεις μας. Παρότι δεν είναι ο χώρος εδώ για να τις αναπτύξουμε, έχουν να πούμε ουνοπτικά ότι καταρχήν ο τρόπος της παρέμβασης της δεν της επιτρέπει να επεμβαίνει άμεσα στην συγκυρία. Δεν προσπάθησαν να έχουν μια αντιιμπεριαλιστική δράση στην επίσκεψη του Σουλτς, κάτι που θα είχε τεράστια πολιτική σημασία. Μια άλλη διαφωνία μας έχει να κάνει με το πως βλέπουμε εμείς το κοινωνικό αντάρτικο που σε χώρα μπορεί να ξεκινήσει με πολλούς τρόπους, αρκεί να έχει αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό. Η αξία του όμως μετριέται από το κατά πόσο μπορεί να δημιουργήσει πυρήνες ένοπλης παράνομης αντίστασης μέσα στην εργατική τάξη, και από την ποιότητα των διαλεχτικών σχέσεων που αναπτύσει με αυτήν. Ξέρουμε βέβαια πόσο αυτό είναι δύσκολο να γίνει αφού η συνείδηση της τάξης αναπτύσσεται ανισότερα.

Ομως, όποια ομάδα έχει κάποιες διαφωνίες με την 17Ν, ας βάλει κάτω τα κείμενα και την όλη της βίαιη - δυναμική πραχτική και να τα κριτικάρει κάνοντας πολιτικό-ιδεολογική αντιπαράθεση στη βάση κάποιων αρχών, αυτό που δεν μπορεί να κάνει είναι να φτάνει στην κατάντια να επαναλαμβάνει τις σοβαροφανείς «διαπιστώσεις» των αστικών εφημερίδων, τις ψευδολογίες και διαστρευβλωσεις των διάφορων καθεστωτικών. Το να λες ότι η 17Ν αγωνίζεται για την αναδιάρθρωση μέσα στο υπάρχον καθεστώς, όταν η ίδια η 17 Ν έχει κεντρική θέση ότι η αστική τάξη απέτυχε και η μόνη λύση είναι το επαναστατικό καθεστώς της εργατικής τάξης αυτό δείχνει την άκριτη υιοθεσία από τους πατεράδες των αστικών διαστρεβλώσεων σαν απόρροια της ιδεολογικο-πολιτικής γύμνιας και της αδυναμίας τους για ουσιαστική κριτική πάνω σε θέσεις και αρχές.

Ομως τα τρία τελευταία σημεία της «κριτικής» του ΕΛΑ-σφρ. που αναλύσαμε παραπάνω δείχνουν κάτι ακόμα. Οτι δηλ. για να μπορέσουν να συκοφαντήσουν σαν χαφιέδες, να εκβιάσουν με διάφορους τρόπους, και τελικά να καπελλώσουν για να προσεταιριστούν τις καινούργιες ομάδες, πρέπει να παρουσιάζονται σαν το κέντρο της επανάστασης. Ετσι με βαρύγδουπο ύφος και αφυψηλού, όπως οι κλασσικές «μαρξιστικο-λενινιστικές» ηγεσίες, χτυπάνε και «κριτικάρουν» όλες τις μεγάλες και σημαντικές, βίαιες- δυναμικές ενέργειες, όπως του Οκτώβρη 80, της 17Ν και τη δική μας της ανατίναξης του Τρούμαν.

Οταν μάλιστα έχουν ελάχιστη δυναμική δράση, χτυπώντας κάθε 6μηνο ένα «σωστό καλοριφέρ», και όταν η «κριτική» τους γίνεται από καθαρά αστικές θέσεις, όπως δείξαμε παραπάνω. «Κριτική» ενάντια σε οργανώσεις που αγωνίζονται όχι με χαρτοπόλεμο, που είναι και ο μόνος τρόπος για να προβάλλονται. Γιατί δεν είναι τυχαίο ότι ο αστικός Τύπος από την τελευταία προκήρυξη τους προβάλλει μόνο τα σημεία που συκοφαντούν έμμεσα εμάς (σαν χαφιέδες) και άμεσα την 17Ν.

Τελειώνοντας θα πούμε και πάλι ότι δεν έχουμε καμιά σχέση με τους πατεράδες του ΕΛΑ-σφρ, και οι ενέργειες που έχουν κάνει είναι:

α) 3 Μάρτη 85 βόμβα στη Δυτικογερμανική Πρεσβεία, αλληλεγγύη στους αγωνιστές της RAF.

β) 12 Σεπτέμβρη 85 βόμβες στην CITIΒΑΝΚ στη Δροσοπούλου και στο αυτοκίνητο ενός βορειοαμερικανού της Βάσης στην Αγία Ζώνης.

Υ) 15 Οκτώβρη 85 βόμβες σε τρία υποκαταστήματα της Εθνικής Τράπεζας, απάντηση στη μετωπική επίθεση του κεφαλαίου με τα μέτρα λιτότητας.

δ) 22 Μάρτη 86 Ανατίναξη - καταστροφή του αγάλματος του Τρούμαν.

Σχετικά με την τελευταία μας ενέργεια που ήταν η πιο σημαντική βίαιη - δυναμική ενέργεια τα τελευταϊα 5 χρόνια (μετά τις ενέργειες της 17Ν) και γι’ αυτό και πατεράδες έβγαλαν αμέσως ανακοίνωση εναντίον μας επειδή βλέπουν να τους χαλάει η βιτρίνα που με τόσο κόπο διατηρούν (όχι μόνο η δική μας ενέργεια, αλλά όλες οι σημαντικές ενέργειες τη στιγμή που αυτοί μπορούν να χτυπούν μόνο «σωστά καλοριφέρ»), έχουμε να πούμε ακόμα ότι ήταν και πολύ επικίνδυνη. Λίγο πιο πάνω από το άγαλμα του Τρο Ομάν ήταν μια κλούβα με μπάτσους που συχνά έκαναν περιπολίες. Μετά τις 12 δεν μπορούσαμε να πλησιάσουμε γιατί υπήρχαν μπάτσοι πεζοί Γι αυτό βάλαμε τη βόμβα γύρω σης 11.20 ρυθμισμένο για τις 12 παρά 15.

η βόμβα ήταν 3 κιλά δυναμίτης νια να είμαστε σίγουροι ότι θα πέσει το άγαλμα, με διπλό ωρολογιακό παράλληλο κύκλωμα και ηλεκτρικούς πυροκροτητές. Πήραμε την ευθύνη μισή ώρα μετά με τηλεφώνημα στην Ελευθεροτυπία

Δίνουμε αυτά τα στοιχεία γιατί μερικές εφημερίδες καλλιέργησαν σύγχυση και μας μπέρδεψαν με τον ΕΛΑ-σφρ.

θα κλείσουμε αυτό το κείμενο λέγοντας ότι για 6 μήνες από τον Οκτώβρη του 85, σωπάσαμε και δεν αναφερθήκαμε στους πατεράδες ούτε και στην προκήρυξη για τον Τρουμαν, περιμένοντας τη θέση τους. Μετά όμως την τελευταία συκοφαντική προκήρυξη του ΕΛΑ-σφρ. επανερχόμαστε όπως τους είχαμε προειδοποιήσει για τη δεύτερη δόση της απάντησης μας θυμίζοντας στους πατεράδες αυτό που έλεγε γι αυτούς μετά τη διάλυση του ΕΛΑ ο επαναστάτης αγωνιστής Χρήστος Τσουτσουβής:

«Υπάρχει και έχουμε μια επαναστατική ηθική που πρέπει όλοι μας να την σεβόμαστε».

9-6-86

«Χρήστος Κασίμης»

Σημείωση.

Εμείς αντίθετα από την τακτική των πατεράδων, συμφωνούμε με την τελευταία τους ενέργεια και σε γενικές γραμμές με το κείμενο, αν εξαιρέσουμε ορισμένες κοτσάνες όπως αυτή της τελευταίες παράγράφου, που λέει ότι η ύπαρξη του καθεστώτος είναι μια σκευωρία ενάντια στην κοινωνία.

2-7-86

«Χρήστος Κασίμης»

Top of Page

Proclamation 8, Final Denunciation of ELA, 30 October 1986 (Etypia 3 Nov 86)

Ο ΕΛΑ-σφραγίδα όργανο των καθεστωτικών δυνάμεων μέσα στο επαναστατικό κίνημα.

Ολες οι ενέργειες, βόμβες - τρακατρούκες. ποιι έκανε τελευταίο ο ΕΛΑ-σφρ. μπορούν να γίνουν από ένα μόνο άτομο. Αντίθετα η ανατίναξη του Τρούμαν απ' την ομάδα μας είναι ολοφάνερο για όποιον δει το χώρο, ότι δεν θα μπορούσε να την κάνει ένας μόνος του. Οι ενέργειες του ΕΛΑ-σφρ., όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω, όχι μόνο δεν προσφέρουν τίποτα στο επαναστατικό κίνημα αλλά το αποπροσανατολίζουν και δεν ενδιαφέρουν κανένα επαναστάτη. Και μεις θα μπορούσαμε να βάλουμε μερικές τέτοιες βόμβες τρακατρούκες. αλλά δεν θα το κάνουμε. Εμείς θέλαμε να κάνουμε μια διαφορετικού είδους ενέργεια, μα δυστυχώς μια σειρά δυσκολίες και εμπόδια που δεν μπορέσαμε ακόμα να ξεπεράσουμε, δεν μας άφησαν, θα την πραγματοποιήσουμε όμως μόλις θα είμαστε έτοιμοι. Ωστόσο η πρόσφατη «δραστηριότητα» του ΕΛΑ-σφρ. και η επίθεση του εναντίον μας, μας υποχρεώνει τώρα σε μια απάντηση.

Η δραστηριότητα του ΕΛΑ-σφρ. στους τελευταίους μήνες, με τις ενέργειες και τα κείμενα του ξεκαθάρισαν σε όλους πως τώρα πια δεν είναι επαναστατική δύναμη όπως ήταν από το '75 ώς τη διάσπαση και την ουσιαστική διάλυση το 80. μα ελεγχόμενο όργανο των καθεστωτικών δυνάμεων μέσα στο επαναστατικό κίνημα, για να σπείρει σύγχυση, να το αποπροσανατολίσει από τους ταξικούς του στόχους και το αντίστοιχο περιεχόμενο του αγώνα. Για να ελέγξει πολιτικό τις γνήσεις επαναστατικές δυνάμεις που υπάρχουν και εμφανίζονται και να τις διαλύσει, όπως διάλυσε τον πραγματικό ΕΛΑ.

Η τέτοια τακτική μιας πρώην επαναστατικής δύναμης έγινε αναγκαία και απαραίτητη για τις καθεστωτικές δυνάμεις, προς στην έντονη όξυνση του ταξικού πολέμου, το κρίσιμο της σημερινής περιόδου γι' αυτές και το φόβο για την ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος. Επιδιώκεται η εμπόδιση της ανάπτυξης του αγώνα προβάλλοντας στόχους με ουσιαστικά καθεστωτικό περιεχόμενο - η παράβαση των νόμων με βόμβες – τρακατρούκες, ενέργειες που το καθεστώς ιδιαίτερα μέσα οτις τωρινές συνθήκες της οξυμένης οικονομικής κρίσης, μπορεί να αποδέχεται; να ενσωματώνει, να εκφυλίζει, να τις χρησιμοποιεί σαν εκτόνωση, φτάνει να μην έχουν προέκταση σε άλλες πιο σημαντικές, μα να τις εμποδίζουν κιόλας.

Τρακατρούκες

Βόμβες τρακατρούκες που το καθεστώς ενσωματώνει και επαναστατικές ενέργειες ενάντια του. Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση μας, ας πούμε ότι βομβες τρακατρούκες ονομάζουμε εκείνες τις βόμβες που έχουν την ΕΛΑΧΙΣΤΗ ποσότητα εκρηχτικού, ίσα-ίσα για να κάνουν μπαμ κάι να περάσουν σαν βόμβες, και το μόνο που κάνουν, συνεπικουρούμενες και από το ότι τις ακουμπάνε όπου είναι πιο βολικό, σε καλάθια σκουπιδιών, καλοριφέρ, ζαρντινιέρες, περβάζια κλπ. είναι να ξέφτυλίζουν αυτό το μέσο πάλης, σημαντικό όπλο όταν χρησιμοποιείται σωστά και στις κατάλληλες στιγμές του προτσές του ταξικού πολέμου. Δεν εννοούμε δηλαδή όλες τις βόμβες.

Τέτοιες βόμβες τρακατρούκες είναι αυτές που προβάλλονται από τον ΕΛΑ-σφρ. σε ένα είδος λίστας βίαιων επαναστατικών ενεργειών, που περιέχεται στο τελευταίο του κείμενο για το Δημαρχείο. Στη λίστα τούτη (που σταματάει στις 26 Μάρτη 86) εκθέτει όλες τις βόμβες τρακατρούκες, έκτος από την επίθεση στο ΜΑΤ που αναφέρεται, στον ΣΕΒ, τη ΔΕΗ, την Ελληνοαμερικανική Ενωση της οδού Μασσαλίας, ενάντια σε καθεστωτικούς Δήμαρχους και δεν λέει τίποτα για τις πραγματικές επαναστατικές ενέργειες της ίδιας περιόδου. Που ήταν η ανατίναξη του αγάλματος του Τρούμαν με τρία κιλά εχρηχτικό από την ομάδα μας, η εκτέλεση του Αγγελόπουλου και η επίθεση στο ΜΑΤ από τη 17Ν, οι δύο συνεχόμενοι εμπρησμοί και σχεδόν ολοκληρωτικές καταστροφές στα τυπογραφεία της Εξόρμησης και των γραφείων - αποθηκών του ΠΑΣΟΚ στα Εξάρχεια από την Αναρχική Δράση, η οργανωμένη επίθεση και καταστροφή του περιπολικού στη Θεσσαλονίκη και παλιότερα η εκτέλεση του εισαγγελέα Θεοφανόπουλου από την Αντικρατική Πάλη, ενέργεια η τελευταία που ο ΕΛΑ-σφρ. προσπαθεί να θάψει βαθειά με την συστηματική αποσιώπησή της. Ενώ καμιά απο τις ενέργειες που εκθέτει και εκθειαζει στη λίστα δεν είναι επαναστατική.

Ταξικός πόλεμος

Αυτό που κάνει μια ενέργεια να είναι επαναστατική δεν είναι το αν έχουμε παράβαση των νομών, ή ύπαρξη βίας ούτε ακόμα - ακόμα το είδος της ενέργειας - τον αν είναι βόμβα ή εκτέλεση. Επαναστατική είναι μια ενέργεια αν ανταποκρίνεται στο επίπεδο του ταξικού πολέμου, αν αρθρώνεται, εντάσσεται, δένεται μαζί του στην τωρινή οξυμένη φάση του. Με αυτή την έννοια οι ενέργειες του ΕΛΑ από το 75 ώς το 80 ήταν επαναστατικές.

Οι ενέργειες όμως των τελευταίων χρονών του ΕΛΑ-σφρ. δεν είναι αγώνας ενάντια στο καθεστώς, όπως δεν ηταν αγώνας αντιδικτατορικός και οι εφάμιλες τους τρακατρούκες που έβαζαν στη χουντική περίοδο κάποιοι αστοί για να εξυπηρετήσουν δικές τους επιδιώξεις.

Ειδικότερα, σε σχέση με την έξαρση της «δραστηριότητας» του ΕΛΑ-σφρ. τους τελευταίους μήνες, είναι ξεκάθαρο γιατί γίνεται. Οχι σαν αγώνας ενάντια στο καθεστώς. Μα σαν προσπάθεια αναστήλωσης του υποτιθέμενου κύρους τους μετά το ξεσκέπασμο που τους κάναμε, για να αποδείξουν ότι υπάρχουν σαν οργάνωση ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να παίξουν έτσι το ρόλο που είπαμε.

Δεν έχουν όμως σχέση με το επαναστατικό κίνημα, γιατί όπως κάθε σύντροφος που είχε έστω και λίγη συμμετοχή στο κίνημα ξέρει, και ένας μόνος του μπορεί να κάνει τέτοιες ενέργειες, χωρίς να διακινδυνέψει καθόλου. Ας μη αναφέρουμε την τελευταία ενέργεια στο Δημαρχείο όπου ο καθένας μπορούσε να περάσει από το πεζοδρόμιο και να αφήσει την τρακατρούκα του στη ζαρντινιέρα μερικά μέτρα μακριά από το Δημαρχείο, η προτελευταία ενέργεια στη ΓΣΕΕ, το Υπουργείο Εργασίας, και τη Νομαρχία, είναι ενδειχτική. Αυτός που τις έβαλε δεν κινδύνευε καθόλου, αφού πήγε στην ώρα λειτουργίας των υπηρεσιών όπου δεν υπήρχε κανένας έλεγχος, τις είχε ρυθμισμένες από τα πριν και απλά τις έβαλε στα μέρη που είχε διαλέξει και έφυγε. Τέτοιες δουλειές μπορεί να κάνει ένας μόνος του 3, 4 τη βδομάδα. Βρίσκει κάποια αφύλαχτη κρατική υπηρεσία, βάζει την τρακατρούκα του στη ζαρντινιέρα ή στις τουαλέτες και μετά πάει σπίτι τού και βομβαρδίζει τις εφημερίδες, αντιγράφοντας διάφορα μαρξιστικά εγχειρίδια για το ρόλο της τάδε ή της δείνα κρατικής υπηρεσίας στον καπιταλισμό.

Είναι εύκολο

Αλλά αυτές οι ενέργειες αντί να συμβάλλουν στον επαναστατικό αγώνα, τον αποπροσανατολίζουν από τους πραγματικούς στόχους του. Δεν ενδιαφέρουν κανένα σύντροφο και δεν τις κάνει κανένας παρόλο που είναι εύκολες. Αυτό που ενδιαφέρει το επαναστατικό κίνημα είναι να γίνουν σοβαρές ενέργειες που είναι αναγκαίες και απαραίτητες στον αγώνα ενάντια στο καθεστώς

Η ομάδα μας, η επαναστατική ομάδα Χρήστος Κασίμης. έχει συνείδηση ότι η δράση μας δεν έφτασε όσο έπρεπε αυτό το στόχο. Υπολογίζαμε, να ξεπεράσουμε κάποιες υλικές αδυναμίες και δεν το πετύχαμε. Υπάρχει μια βασική διαφορά όμως ανάμεσα σέ μας και τον ΕΛΑ-σφρ.

Αλλο είναι να έχεις αδυναμίες, να το ξέρεις και να προσπαθείς να το ξεπεράσεις για να μπορέσεις να κάνεις τις επαναστατικές ενέργειες και άλλο είναι να μη θέλεις, να μην μπορείς να τις κάνεις Και να αναγάγεις σε τέτοιες τις τρακατρούκες που βάζεις τόσα χρόνια τώρα.

Μονάχα δυο ενέργειες από όσες αναφέρει ο ΕΛΑ-σφρ είναι επαναστατικές. Της Ν. Μάκρης (αν γινόταν) και το χτύπημα στο Καβούρι. Γι αυτό συνεχίζει τόσο επίμονα να τις διεκδικεί παρά το ότι έχουμε αποδείξει ότι δεν είναι αλήθεια. Στη δουλειά της Ν. Μάκρης ούτε απόπειρα δεν έγινε, απλό βρέθηκε ένα τρακαρισμένο αυτοκίνητο με γκαζάκια στου Κολιάτσου, δηλαδή κάμποσες δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Ν. Μάκρη. Και στη δουλειά του Καβουριού, όλοι πια ξέρουν ποιοι την έκαναν. Η ομάδα που χρησιμοποίησε το όνομα ΑΑΠ, στη ενέργεια αυτή, που καπελώθηκε και αδρανοποιήθηκε μερικά, μέχρι σήμερα, από τον ΕΛΑ-σφρ.

Οι βόμβες - τρακατρούκες δεν ενοχλούν το καθεστώς στην τωρινή φάση όπου όλο το φάσμα των καθεστωτικών δυνάμεων ξεσκεπάζεται και η οικονομική κρίση οξύνεται. Οι καθεστωτικές δυνάμεις συνειδητοποιούν ότι ολοένα και περισσότεροι αγωνιστές στρέφονται προς το επαναστατικό κίνημα Μετατρέπονται αε μια δύναμη ανεξέλεγκτη που τα κόμματα δεν έχουν τρόπο να επηρεάσουν. Υπάρχει φόβος να πυκνώσουν τις γραμμές του επαναστατικού κινήματος που θα φουντώσει επικίνδυνα. Μέσα στις συνθήκες τούτες, ο ΕΛΑ-σφρ δεν τους ενοχλεί. Το αντίθετο.

Βλέπουν σ’ αυτόν, όσο κρατάει τον αγώνα στα επίπεδα της τρακατρούκας, έναν σύμμαχο μέσα στις γραμμές του κινήματος, φτάνει να μπορέσουν μέσα από τις ενέργειες του να εμποδίσουν αποτελεσματικά τις καινούργιες επαναστατικές δυνάμεις να δράσουν. Να τις εμποδίσουν να δραστηριοποιηθούν σε επαναστατικές κατευθύνσεις κάνοντας ενέργειες σαν την ανατίναξη του Τρούμαν, την επίθεση στα ΜΑΤ, την εκτέλεση του Αγγελόπουλου ή του Θεοφανόπουλου, το κάψιμο της Εξόρμησης και των γραφείων του ΠΑΣΟΚ, την επίθεση στο περιπολικό στη Θεσσαλονίκη. Να τις στρέψουν σε ακίνδυνες για το καθεστώς βόμβες τρακατρούκες σε ζαρντινιέρες. Βλέπουν στον ΕΛΑ-σφρ τον μόνο τρόπο που έχουν να επηρεάσουν το επαναστατικό κίνημα από τα μέσα, να το αποπροσανατολίσουν, αποδυναμώσουν, ελέγξουν και τελικό να το διαλύσουν, όπως το εγγυάται η προϊστορία τους με τη διάλυση του ΕΛΑ.

Για να κάνουν πιο καλά τη δουλειά τους οι πατεράδες του ΕΛΑ-σφρ, υποχρεώνονται μπρος σης πιέσεις από τους νέους συντρόφους, να υποστηρίζουν στις συζητήσεις και τις συνεργασίες τους όλες τις ενέργειες, ακόμα και τις πιο ακραίες.

Ομως ποτέ δεν θα τις οργανωθούν, ποτέ δεν θα τις κάνουν όπως δεν το έκαναν τόσα χρόνια τώρα. Δεν αποκλείεται όμως, όταν αποτύχουν όλοι οι πλάγιοι τρόποι τους να το αποφύγουν, να αναγκαστούν από τα πράγματα να κάνουν ένα πυροτέχνημα

Που θα μείνει μοναχικό. Η στρατηγική τους της βόμβας-τρακατρούκας θα συνεχιστεί σίγουρα και ο καπιταλισμός θα εξακολουθήσει να την αποδέχεται και να την ενσωματώνει. (Είχε γραφτεί αυτό το κείμενο όταν ο ΕΛΑ-σφρ ανάλαβε την ευθύνη για τόν Μπάμπαλη, για την οποία μιλάμε στο τέλος).

Είναι μήπως τυχαίο ότι ποτέ μετά το 80 δεν βγήκαν να υποστηρίξουν, όταν έπρεπε, μια σημαντική επαναστατική ενέργεια, όταν τη χτυπούσαν όλοι οι καθεστωτικοί. Η παράειψή τους αυτή επιπρόσθετα δείχνει το κόμπλεξ τους που δεν μπορεί να κρυφτεί και που το επισήμανε ακόμα και ο Καράμπελας στο βιβλίο του, σε σχέση με όσους μπορούν και κάνουν τέτοιες ενέργειες, είτε ο Οκτώβρης είναι αυτός είτε η ομάδα μας, είτε η Αντικρατική Πάλη, είτε η 17 Ν., είτε η Αναρχική Δράση, για όλους ανεξαίρετα.

Ο αστικός Τύπος αλλάζει ταχτική Ανακαλύπτει και σφιχταγκαλιάζει τον ΕΛΑ-σφρ

Μετά το ξεσκέπασμα του ΕΛΑ-σφρ από την ομάδα μας και ενώ όλος ο αστικός και γενικά ο καθεστωτικός Τύπος φάνηκε να αγνοεί το κείμενα μας, στην πράξη το δέχτηκε και άλλαξε ταχτική απέναντι σε μας και τον ΕΛΑ-σφρ. Κατάλαβαν ποιά ήταν η ουσία της κρίσης που σιγόβραζε και ξέσπασε το ‘80 καθώς και το γιατί έφυγαν οι σύντροφοι που έφυγαν, και αποφάσισαν να ελέγξουν τα όσο καταγγείλαμε με έναν απλό τρόπο.

Εξέτασαν την πραχτική του ΕΛΑ-σφρ, μετά το 80 και είδαν ότι τόσα χρονιά κράταγε σταθερά το επίπεδο του «αγώνα» του στις τρακατρούκες, χωρίς καμιά προσπάθεια να ανεβάσει και να εντείνει τη δράση του. Από την άλλη είδαν μία σειρά δυναμικές αντικαθεστωτικές ενέργειες να γίνονται απο καινούργιες και άγνωστες ώς τα τότε οργανώ-σεις όπως οι καταστροφές των 2 πολυκαταστημάτων από τον Οκτώβρη 80, η βόμβα που έβαλε μέσα στη Βάση του Ελληνικού, και έκανε μεγάλες ζημιές, ο Λαϊκός Αγώνας, η εκτέλεση του εισαγγελέα Θεοφανόπουλου από την Αντικρατική Πάλη, η ανατίναξη του Τρούμαν σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της Αθήνας και που τόσες οργανώσεις είχαν αποτύχει να καταστρέψουν, από την ομάδα μας «Χρήστος Κασίμης», το κάψιμο-καταστροφή των τυπογραφείων της Εξόρμησης και των γραφείων του ΠΑΣΟΚ από την Αναρχική Δράση κ.λπ.

Δύο τακτικές

Φάνηκε λοιπόν ανάγλυφα ότι υπάρχουν δύο τακτικές. Οι τρακατρούκες και οι πραγματικά αντικαθεστωτικές ενέργειες. Κατάλαβαν αμέσως τη διαφορά και το πολιτικό κέρδος που μπορούν να βγάλουν και άλλαξαν ταχτική. Ανακάλυψαν τον ΕΛΑ-σφρ, βρήκαν τους ανθρώπους τους, μέσα στο επαναστατικό κίνημα, με τη σκέψη πως αφού τόσα χρόνια συνεχίζει να βάζει τρακατρούκες δεν πρόκειται να αλλάξει ταχτική.

Αποφάσισαν να τον αναστήσουν, να τον στηρίξουν. Ενώ ταυτόχρονα αγνοούν τις νέες επαναστατικές ομάδες εμποδίζοντας την ανάπτυξη τους και ευνοώντας το καπέλωμα τους από τον ΕΛΑ-σφρ. Το πέτυχαν ήδη για την ΑΑΠ. Ενώ πριν το ‘80 ήταν το κόκκινο πανί, άλλαξαν ταχτική, του άνοιξαν τις σελίδες τους, φιλοξενούν και αναδημοσιεύουν τα κείμενα του παρόλο που είναι γραμμένα σε μια αποκρουστική ζντανοφική γλώσσα και μόνο για θεραπεία χρόνιων αϋπνιών κάνουν.

Δεν χάνουν ευκαιρία να υπερασπίσουν την ταχτική της τρακατρούκας, να τους λιβανίσουν αφού ξέρουν πως είναι σύμμαχος τους μέσα στις γραμμές του επαναστατικού κινήματος.

Και με την ευκαιρία, μια και στην τελευταία ανακοίνωση του ΕΛΑ-σφρ για το δημαρχείο, λέει για μας ότι η ηθελημένη στραβωμάρα μας οδήγησε αναπόφευκτα ή συνειδητά στην αγκαλιά του καθεστώτος, θα τους επιστρέψουμε τον χαρακτηρισμό γιατί μόνο σ' αυτούς ταιριάζει. Αμα κάποιος βρίσκεται στην αγκαλιά του καθεστώτος είναι ο ΕΛΑ-σφρ και όχι η ομάδα μας. Αυτόν πρόβαλε ο καθεστωτικός Τύπος όταν έκλεψε πέρσι την αντιαμερικανική ενέργεια μας διεκδικώντας την, και τη διόρθωση που κάναμε την αγνόησαν.

Αυτουνού τα λόγια ότι είμαστε χαφιέδες, πρόβαλαν. Αυτουνού την ανύπαρχτη δράση στη Νέα Μάκρη, και το κλέψιμο της ενέργειας στο Καβούρι πρόβαλαν, και αγνόησαν την διεκδίκηση από την ΑΑΠ όπως και την απόδειξη που κάναμε ότι έτσι είχαν τα πράγματα. Τους ανύπαρ-κτους κινδύνους παρουσίασαν, της ενέργειας του ΕΛΑ-σφρ με τις 3 βόμβες-τρακατρούκες και δεν μίλησαν για τις πραγματικά επικίνδυνες ενέργειες ενάντια στην Εξόρμηση και τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ και την ανατίναξη του Τρούμαν.

Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουμε; Λιβανίζει ο καθεστωτικός Τύπος τις τρακατρούκες του ΕΛΑ-σφρ, γιατί δεν τους ενοχλούν, ενώ καταδικάζουν αμέσως τρέμοντας από αγανάκτηση την επίθεση με μολότωφ ενάντια στο περιπολικό στην Θεσσαλονίκη, και «ξεχνάνε» να πούνε για τη σκευωρία και τα βασανιστήρια των μπάτσων με τα οποία κλείστηκαν στη φυλακή σύντροφοι αναρχικοί. Μα δεν βλέπουν την αντίφαση οι πατεράδες: Ο Τύπος, που οι ίδιοι λένε άτι ελέγχεται ολοκληρωτικά από το καθεστώς, πώς γίνεται και τους λιβανίζει συνέχεια αυτούς μια αντικαθεστωτική δύναμη.

Τι συμβαίνει; Εγινε ο καθεστωτικός Τύπος επαναστατική δύναμη ή έγιναν αυτοί καθεστωτική δύναμη;

Καθεστωτικό-ρεφορμιστικό περιεχόμενο της βόμβας τρακατρούκα

Στο τελευταίο κείμενο του ΕΛΑ-σφρ για το Δημαρχείο διαβάζουμε ότι ο πιο σημαντικός όρος για την αντίσταση ενάντια στο καθεστώς και την αναδημιουργία του επαναστατικού κινήματος είναι η παραβίαση των νόμων του καπιτολιστικού καθεστώτος σε όλη τους την έκταση. Η πρόταση τούτη ρίχνει μια γραμμή καθαρά καθεστωτική στην όποια θα συμφωνούσαν όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις ΚΚΕ, ΚΚΕ εσ. ΠΑΣΟΚ. κ.λ.π.

Προτού προχωρήσουμε στην, συνοπτική, ανάλυση θα πούμε πως η προσθήκη «σε όλη τους την έκταση», έχει μπει για να ξεγελά, να κρύβει μια γραμμή που αλλιώτικα θα ήταν ολοφάνερα ρεφορμιστική. Παράβαση των νόμων σε όλη τους την έκταση δεν έχει γίνει ποτέ. ούτε από τους μεγαλύτερους επαναστάτες ή αναρχικούς και ούτε και χρειάζεται για την κοινωνική επανάσταση. Μόνο σε περίοδο ανοιχτής επαναστατικής κρίσης, που δεν υπάρχει σήμερα, μπορεί να έχουμε τέτοια παράβαση, αλλά πάλι ίσως όχι σε όλη τους την έκταση. Από την άλλη, οι μόνοι που παραβαίνουν σε όλη τους την έκταση σημαντικούς νόμους του καθεστώτος είναι διάφορες απατεώνες και οι καπιταλιστές χωρίς έτσι να επηρεάζεται η κοινωνική επαναστατική διαδικασία και χωρίς να προχωράει ούτε τόσο δα το επαναστατικό κίνημα ακόμα και όταν οι παραβάσεις τους επαναληφθουν και απ άλλους.

Η προσθήκη λοιπόν «σε όλη τους την έκταση» δεν σημαινει τίποτα.

Απλή παράβαση ορισμένων νόμων είναι που ζητάει ο ΕΛΑ-σφρ. Αφού κανένας ούτε και οι ίδιοι μπορούν να τους παραβούν σε όλη τους την έκταση. Τέτοιου είδους παράβαση, γενικά το καπιταλιστικό καθεστώς μπορεί να ανεχτεί, ιδίως όταν η κατάσταση οξύνεται και μπορεί έτσι να αποφύγει πιο εκρηχτικές καταστάσεις.

Κοντινό μας παράδειγμα η αποχή από τις εκλογές, παράβαση που μόνο το καθεστώς αποδέχτηκε, αλλά που ακόμα και μια καθεστωτική δύναμη, το ΚΚΕ, ζητησε ανοιχτά από τα μέλη του να παραβούν το εκλογικό νόμο.

Ακόμα, θυμόμαστε ότι στις περσινές μεγάλες απεργίες το μεγάλο επιχείρημα στελεχών του ΚΚΕ στους οργισμένους ήταν ότι είχαν παραβιάσει τη νομιμότητα του άρθρου 4 και άρα δεν υπάκουαν στους νόμους του καθεστώτος. Και πριν λίγες εβδομάδες, το ΚΚΕ συμμετείχε στη κατάληψη της ΠΕΡΦΙΛ και το διώξιμο των ΜΑΤ, βλέποντας ότι αλλιώς θα ξεσπεκάζονταν παραβιαζοντας δηλαδή αρκετούς νόμους μαζί. Το ΚΚΕ λοιπόν, καθώς και άλλες καθεστωτικές δυνάμεις μπορούν θαυμάσία να υποστηρίζουν μια τέτοια παράβαση νόμων, άμα ετσι μπορούν να αποφύγουν πιο εκρηχτικές καταστάσεις, τις οποίες θα έφερνε ενδεχόμενα ο σεβασμός των νόμων. Η παράβαση των νόμων λοιπόν δεν έχει από μόνη της χαρακτήρα επαναστατικό.

Δίκλειδες

Οποιος υποστηρίζει κάτι τέτοιο πρέπει να του λείπει στοιχειωδική διαλεχτικη σκέψη, οπως λέγαμε και στο προηγούμενο κείμενο μας, πρέπει να αγνοεί πέρα για πέρα τα ιστορικά δεδομένα της πάλης των τάξεων μιας ούγχρονης καπιταλιστικής κοινωνίας. Φανερώνει ένα νομικίστικο ψευτοδιανοουμενίστικο σχολαστικισμό που λεει ότι μια και ο καπτταλισμός στηρίζεται σε νόμους θα ρίξουμε το σύνθημα της παραβασής τους για να τον καταργήσουμε. Ομως ο καπιταλισμός έχει μια σειρά ασφαλιστικές δικλείδες για χχχ τόνωση, ανέχεται πάντα κάποιες παραβάσεις των νόμων γιατί ξέρει ότι έτσι ή όποια τέτοια δραστηριότητα εκτονώνεται και εκφυλίζεται μέσα στα πλαίσια του και δεν φτάνει μέχρι την επαναστατική αμφισβήτηση του.

Το ζήτημα είναι ποιοί νόμοι και πώς πρέπει να παραβιάζονται. Μα αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο της επαναστατικής στρατηγικής κάθε κινήματος. Και η έλλειψη πολιτικο-ιδεολογικής αντίληψης είναι που κάνει τον ΕΛΑ-σφρ να προτείνει μια στρατηγική με καθαρά καθεστωτικό-ρεφορμιστικό περιεχόμενο. Έτσι οι βόμβες τρακατρούκες του ΕΛΑ-σφρ με περιεχόμενο την παράβαση των νόμων δεν ενοχλούν το καθεστώς αφού εκφυλίζουν και εκτονώνουν τις πραγματικά επαναστατικές διαθέσεις και εμποδίζουν πιο εκρηκτικές καταστάσεις τις πραγματικά επαναστατικές αντικαθεστωτικές ενέργειες.

Υποστηρίζει επίσης ο ΕΛΑ-σφρ την αυτοοργάνωση των μάζων. Ομως και πάλι η αυτοοργάνωση από μόνο της δεν έχει επαναστατικό περιεχόμενο, και αν ακόμα είναι έξω από τα καθεστωτικά κόμματα. Αλλώστε για αυτοοργάνωση μιλάνε όλοι ακούς για αυτήν από τις πιό διαφορετικές κατευθύνσεις. Η αυτοοργάνωση παίρνει επαναστατική χαρακτήρα από το περιεχόμενο της και σαν τέτοιο ο ΕΛΑ-σφρ. προτείνει την παράβαση των νόμων, δηλ. ενα καθεστωτικό περιεχόμενο. Με αυτά τα συνθήματα, απευθύνονται στους αναρχικούς. Τους λέει να αυτοοργανωθούν, για να τους καπελώσει. Λέει να βάζουν τρακατρούκες και όταν οι μάζες θα αυτοοργανωθούν και θα παραβαίνουν μαζικά τους νόμους «σε όλη τους την έκταση», τότε θα γίνουν οι μεγαλύτερες επαναστατικές ενέργειες.

Ρωτάμε. Ποια η διαφορά ανάμεσα σε τούτη τη γραμμή και την γραμμή του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ λέει ότι όταν ωριμάσουν οι συνθήκες θα χρησιμοποιήσει τη λαϊκή επαναστατική βία.

Ο ΕΛΑ-σφρ. την «ωρίμανση» την αντικατασταίνει με τον πιό πρόσφορο όρο, για τον χώρο που απευθύνεται, «αυτοοργάνωση των μαζών» και «παράβαση των νόμων». Και οι δύο συμφωνούν στο βασικό. Δεν θέλουν να γίνουν σήμερα οι πραγματικά επαναστατικές, αντικαθεστωτικές ενέργειες.

Είναι τυχαίο άραγε ότι στα πολυσέλιδα κείμενα που δημοσιεύτηκαν τα τελευταία 3-4 χρόνια οπό τον ΕΛΑ-σφρ. δεν γίνεται καμιά αναφορά στο ΚΚΕ και το ΚΚΕ εσ. (Γιατί, επιειδή όλοι ξερουν τι είναι; Μα τότε γιατί κριτικαρουν το ΠΑΣΟΚ, αυτο δεν το ξέρουν όλοι; Μην κάνοντας το, δείχνουν την πολιτικο-ιδεολογική τους συγγένεια και το ρόλο τους σαν πολιτικο-ιδεολογικού οργάνου τους μέσα στο επαναστατικό κίνημα

Σταλινοειδή φληναφήματα, αντί μαρξιστικού λόγου

Τον τελευταίο καιρό, ο ΕΛΑ-σφρ. έχει στείλει διάφορα κείμενα, που ο σύμμαχος τους αστικός Τύπος τα παρουσιάζει σαν μαρξιστικές αναλύσεις. Εκεί, με ατέλιωτα μαρξιστο-λενινιστικά φλήναφήματα. προσπαθεί να κρύψει αυτό που είχαμε αποκαλύψει στο προηγούμενο κείμενο μας. Οπου εμείς κάνοντας αντιπαράθεση σε συγκεκριμένα ζητήματα και χωρίς συκοφαντίες με αστήριχτους χαρακτηρισμούς - ταμπέλες είχαμε αποδείξει την απουσία οποιοσδήποτε συγκροτημένης μαρξιστικής πολιτικοϊδεολογικής αντίληψης. Προσπαθώντας να κρύψουν αυτή την πραγματικότητα πέτυχαν με τα τελευταία τους κείμενα, να την κάνουν ακόμα πιό καθαρή.

Ο μαρξισμός είναι μια μέθοδος. Δεν είναι μια παπαγαλία ή ένας εκ-λεκτικισμός. Αν κατέχεις αυτή τη μέθοδο, αναλύεις τη συγκεκριμένη πραγματικότητα και χαράζεις την ε-παναστατική στρατηγική σου. Αν δεν την κατέχεις δεν μπορείς να κάνεις ούτε το ένα ούτε το άλλο, και δεν σε σώζει καμιά αντιγραφή από κανένα εγχειρίδιο της Σοβιετικής Ακαδημίας, πασπαλισμένη με κάμποσες λαϊκιστικές κοινοτοπίες της χώρος μας για να φαίνεται σαν ανάλυση. Είναι πασαλεΐμματα που δεν κρύβονται με φλυαρίες. Το αποδείξαμε στο προηγούμενο κείμενο μας το αποδείξαμε και παραπάνω σε σχέση με τη στρατηγική που προ-τείνει ο ΕΛΑ-σφρ.. δηλαδή ότι η παράβαση των νομών, έχει χαρακτήρα καθεστωτικό και όχι επαναστατικό, θα το αποδείξουμε και αμέσως παρακάτω κριτικαροντας μερικές από τισ πιό σημαντικές θέσεις και «αναλύσεις» του.

Σταλινική

1. Σε ένα από το τελευταία του κείμενα ο ΕΛΑ-σφρ. παίρνει τη θέση ότι το κράτος είναι μια πολπτκο-οικονομική σκευωρία ενάντια στην κοινωνία. Η θέση τούτη δεν είναι μόνο λαθεμένη σταλινική παρανόηση της θεσης πως ο κρατικός μηχανισμός είναι ένα όργανο στα χέρια της άρχουσας τάξης, παρά είναι και άρνηση του ολφαβπτάριου του μορ-ϋσμού κσι της θεωρίας της ανσα-χκχ, Φανερώνει αστυνομική αντίληψη της πάλης των τάξεων που αντιστοιχία της θα βρίσκαμε μόνο στην άποψη των φασιστών πως ο επαναστατικός αγώνος του προλεταριάτου είναι μια διεθνής συνωμοσία.

Πουλαντζάς

Αυτό όμως το ζήτημα το έχει διερευνήσει σε βάθος ο σύγχρονος μαρξισμός, που παίρνει την θέση οτι το κράτος δεν είναι απλά ένα όργανο στα χέρια της άρχουσας τάξης που το χειρίζεται και το χειραγωγεί. όπως και όποτε θέλει, μα πώς γενικά η πολιτική βαθμίδα και άρα και το κράτος, έχουν μια κάποια αυτονομία σε σχεσή υε την οικονομική. Τη θέση τούτη τη θεμελίωσε ο Πουλαντζάς και έχει γίνει γενικά δεκτή Η θέση λοιπόν του ΕΛΑ-σφρ., είναι όχι μοναχά σταλινική μα και λαθεμένη, μια και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να τον οδηγεί σε μια σειρά από αντιφάσεις.

Θα δώσουμε ένα μόνο παράδειγμα από το τελευταίο του κείμενο για την Δημαρχείο, όπου λέει ότι οι εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ελέγχονται ολοκληρβτικά από το καθεστώς. Θέση που πηγάζει απο την άποψη του κράτος όργανο -συνωμοσία. Παρακάτω όμως μιλώντας για το ΑΣΚΕ, σκοντάφτει σε αυτούς που είναι όπως είπε ελεγχόμενα όργανα, και τους άλλους εκπροσώπους της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, επίσης όργανα του καθεστώτος. Την αντίφαση αυτη ο ΕΛΑ-σφρ την λύνει με την επίκληση της τύχης.

Τυχαίο είναι που οι πρώτοι δεν ελέγχονται. Με την τύχη σαν επιχείρημα μπορείς να εξηγήσει ό,τι θέλεις.

Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι κάποιες διατυπώσεις μερικές φορές στα κείμενα της 17Ν δεν κάνουν καθαρό αν δέχεται τη θέση της σχετικής αυτονομίας ή αν δεν την δέχεται. Για παράδειγμα αυτά που λένε για τον Κεδίκογλου μαρτυράνε πως ναι, ενώ άλλα δεν είναι καθαρά και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θεωρητικές παρανοήσεις. Πάντως αυτή η κριτική που εδώ πρέπει να της κάνουμε, είναι εντελώς διαφορετική από την κριτική που κάνουμε στον ΕΛΑ-σφρ.

2. Στο κείμενο για τις προβληματικές θέλοντας να δώσουν επιστημονικοφανή μαρξιστική επίφαση, λένε ότι το ζήτημα των προβληματικών είναι η υπερσυσσώρευση κεφαλαίων με αποτέλεσμα να μην έχουν αρκετά κέρδη. Για άλλη μια φορά υπάρχει ολοκληρωτική έλλειψη ανάλυσης. Μιλάνε για υπερσυσσώρευση μπερδεύοντας το με ό,τι ο* αστοί οικονομολόγοι ονομάζουν έτσι σε σχέση με τις προβληματικές. Πιο κάτω λοιπόν στο κείμενο τους, επειδή κάτι έχουν ακούσει για καπιταλιστές κλέφτες, λένε ότι οι Ελληνες κεφαλαιοκράτες δεν έκαναν καμιά παραγωγική επένδυση αλλά ότι έκλεβαν τα δάνεια.

Αμα όμως έκλεβαν τα δάνεια και δεν έκαναν παραγωγικές επενδύσεις, τότε πώς υπάρχει υπερσυσσώρευση καφαλαίων που σημαίνει κεφαλαιοποιημένες επενδύσεις: Τι συμβαίνει τελικά, το ένα ή το άλλο. Ή μήπως συμβαίνει κάτι τρίτο που εξηγεί την κατάσταση των προβληματικών, που δεν μπόρεσε να το βρει ο ΕΛΑ-σφρ. Παρά κάτω το επιβεβαιώνει και δείχνει ότι όσα λέει γαι υπερσυσσώρευση και μη αρκετά κέρδη είναι απλά μια λέξη και τα ανατρέπει. Θέλοντας να χτυπήσει τον όρο «προβληματικές», λέει ότι η Πειραϊκή Πατρϊκή τα τέσσερα τελευταία χρόνια είχε κέρδη 17 δις, δηλαδή όχι πτώση ή στασιμότητα, αλλά σημαντική αύξηση των κερδών. Λέει ότι η παραγωγή, το 84-85. αυξήθηκε κατά 45 το εκατό και ότι έκανε προσλήψεις όπως και η Λάρ-κο. γεγονότα που ανατρέπουν την υ-πε ρ σ υσσώρεύση.

Δεν θα συνεχίσουμε όμως, γιατί θα χρειαζόμασταν τόμους για να αναλύσουμε τα λάθη, τις αντιφάσεις και τις κενολογίες του κάθε κειμένου. Το ουσιαστικό, που αποδείξαμε, είναι ότι του ΕΛΑ-σφρ, του λείπει το θεωρητικό και πολιτικό εργαλείο για να κάνει μια σοβαρή και εμπεριστατωμένη ανάλυση και άρα να προτείνει μια επαναστατική στρατηγική.

Κάλεσμα στις επαναστατικές οργανώσεις

Επειδή ο αστικός Τύπος ύπερασπίζει συνέχεια τον ΕΛΑ-σφρ., προσπαθώντας να δημιουργήσει την εικόνα ότι έχουμε προσωπικές διαφορές μαζί του. Επειδή δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα, όπως βγαίνει από όσα εκθέσαμε. Επειδή όλες οι επαναστατικές οργανώσεις ξέρουν καλά πως όσα λέμε είναι πέρα για πέρα αληθινά.

Γι’ αυτό καλούμε όλες τις επαναστατικές ομάδες και οργανώσεις, τη 17Ν, την Αντικρατική Πάλη, την Αναρχική Δράση, τον παλιό ΛΕΑ Θεσ/νίκης, και όποια άλλη από τις πολλές ομάδες μπορεί να βγουν απ’ τη σιωπή τους και να πάρουν συγκεκριμένη θέση.

Το εμπόδιο

Τους καλούμε να δουν ότι ο τωρινός ΕΛΑ-σφρ. είναι το κυριότερο εμπόδιο για την ανάπτυξη του κοινωνικού και επαναστατικού αγώνα. Οτι παίζει συνειδητά το παιγνίδι των 2 ΚΚΕ μεσα στο επαναστατικό κίνημα για να το διαλύσει. Οπως διάλυσε τον επαναστατικό ΕΛΑ του 75-80, τον εκδοτικό μηχανισμό, τον ΛΕΑ Θεσσαλονίκης, μια σειρά από μικρές και μεγαλύτερες οργανώσεις και έστειλε σπίτια τους δεκάδες άλλους αγωνιστές. Οπ μπορεί να πετύχει και σήμερα, άμα όλοι οι σύντροφοι δεν πάρουν καθαρή και άμεση θέση, γιατί οι πατεράδες που κρατάνε τη σφραγίδα κρύβουν έξυπνα το πρόσωπο τους με συνθήματα για αυτοοργάνωση, άμεση δημοκρατία (που αρνήθηκαν όταν ήταν μικρή μειοψηφία το 80 και διάλυσσν τον ΕΛΑ) και παράβαση των νόμων για να τραβήξουν αναρχικούς αγωνιστές. Να δουν πως δεν είναι τυχαίο που δεν έχουν κριτικάρει ποτέ το ΚΚΕ και το ΚΚΕ εσ.

Καλούμε ακόμα τους συντρόφους του επαναστάτη αγωνιστή Χρήστου Τσουτσουβή να βγουν από τη σιωπή τους. Να καταλάβουν ότι έχουν ένα ηθικό επαναστατικό χρέος απέναντι στο σύντροφο τους, που οι κάθε λογής οπορτούνες καπηλεύονται. Να δείξουν ποια ήταν το πραγματικό πολιτικό πρόσωπο και ποια η πραχτική του. Οι μπάτσοι λένε ότι βρήκανε αποτυπώματα του στο αυτοκίνητο του εισαγγελέα Θεοφανόπουλου. Αν είναι αλήθεια, τότε γίνεται πιο καθαρό τι ήταν ο Χρήστος Τσουτσουβής. Ο καθαρός και γνήσιος αναρχικός επαναστάτης που έκανε πράξη όσα πίστευε.

Που, πέρα από βολέματα, υπόταξε όλη του τη ζωή στις ανάγκες της κοινωνικής επανάστασης. Αυτό το πρόσωπο έχουν υποχρέωση νο δείξουν οι σύντροφοι του, γιατί είναι μια πλούσια, ανεκτίμητη εμπειρία για όλους μας. Γιατί δείχνει ότι όλη του η ζωή ήταν η επανάσταση. Γιατί δείχνει πόσο διαφέρει από όλους τους οπορτούνες που τον καπηλεύονται και πρώτα-πρώτα και κυρία τους πατεράδες του ΕΛΑ-σφρ. που όταν συνειδητοποίησε το 80 πώς όσα λέγανε ήταν παχειά και κούφια λόγια, που δεν είχαν κανένα σκοπό να το κάνουν, τους ξεσκέπασε και έφυγε, όχι για να πάει σπίτι του ή για να γίνει κλεφτρόνι, μα για να κάνει πολιτική πράξη όσα πίστευε, και που δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να το κάνει.

              30-10 86 «Χρήστος Κασίμης»

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Είχαμε γράψει το παραπάνω κείμενο όταν ο ΕΛΑ-σφρ χτύπησε με νέα τρακατρούκο το περβάζι ενός αστυνομικού τμήματος με το όνομα «ομάδα Χρήστος Κασίμης» και με διευκρίνιση που έχει σχέση με την ομάδα μας. Τώρα έγιναν ξεκάθαρα όσα λέμε πιο πάνω Ολη αυτή η τρακατρουκάδα των τελευταίων μηνών δεν ήταν επαναστατικός αγώνας, μα απάντηση σε μας, για να μας αποστομώσουν και να μπορέσουν να συνεχίσουν να παίζουν το ρόλο τους. Δεν απαντάνε σε καμιά από τις καταγγελίες μας. εκτός από μια σχετικά με την ονομασία μας, κάνοντας έτσι φανερά σε όλους ότι δεν έχουν να απαντήσουν και άρα δέχονται ότι όσα λέγαμε είναι αλήθεια και κυρίως πως:

1.               διεκδίκησαν τις δυο ενέργειες μας σαν δικές τους.

2.              διάλυσαν τον ΕΛΑ το 80.

3.              ότι έδιωξαν τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών που είχαν κάνει το 90% των ενεργειών, επειδή δεν ήθελαν γενική συνέλευση και επειδή δεν ήθελαν να γίνει η βίαιη ενέργεια που είχε αποφασιστεί και για την οποία έστελναν τον Χρήστο Τσουτσουβή και τους συντρόφους του να ξημεροβραδιάζονται για μήνες.

Ας έρθουμε τώρα σ' αυτά που μας απαντάνε, δηλ. στο θέμα της ονομασίας. Αποδείχνουν πάλι τη συνέπεια τους, κάνοντας υποχώρηση και αλλάζοντας ξανά θέση. λέγοντας μας ότι μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε το Ονομα Χρήστος Κασίμης, αλλά μόνο σαν ομάδα κομάντο, και όχι σαν οργανωμένη ομάδα, γιατί σε άλλη πόλιτικο-οργανωτική οντότητα έζησε, έδρασε και έπεσε ο Χρήστος Κασίμης. Μα δεν καταλαβαίνουν τι λέμε: Εμείς λέμε ότι η οντότητα στην οποία έζησε και έδρασε ο Χρήστος Κασίμης δεν υπάρχει πια. Τον διέλυσαν οι πατεράδες το 80.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ του ΕΛΑ πριν το 80 έγινε ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ, έγινε ο ΕΛΑ-σφρ. και βάζει τρακατρούκες. Τώρα θυμήθηκαν να δραστηριοποιήσουν την ομάδα Χρήστος Κασίμης, μετά από 9 χρόνια και μόνο σαν αντίθεση με μας.

75 λίτρα βενζίνη

Για να δούμε όμως και ουσιαστικά το θέμα. Ο επαναστάτης Χρήστος Κασίμης έπεσε πριν 9 χρόνια πηγαίνοντας να κάνει ενέργεια σαμποτάζ στην AEG, μια μέρα μετά τη δολοφονία των Γερμανών συντρόφων. Η ομάδα του, από 4 συντρόφους είχε 2 κλεμένα αυτοκίνητα, και ψεύτικες πινακίδες. Είχαν μια δυνατή εκρηκτική βόμβα και εμπρηστικές με 75 λίτρα βενζίνα και 5 λάδι. για να καταστρέψουν εντελώς την αποθήκη ετοίμων προϊόντων και μερικά με την εκρηκτική το εργοστάσιο.

Ηταν οπλισμένοι και έδωσαν μάχη με τους μπάτσους, όπου dολοφονήθηκε ο Χρήστος Κασίμης. Μετά 9 χρόνια, πάει ένας μόνος του ή το πολύ 2 και αφήνουν μια τρακατρούκα 300 γρ. στη Νομαρχία την ώρα που δουλεύει και μπορεί να μπει ο καθένας ή στο πρεβάζι ή τη ζαρντινιέρα στο πεζοδρόμιο της Δημαρχίας. Η διαφορά δεν είναι υλικοτεχνική παρά πολιτική, ανάμεσα σε μια επαναστατική ενέργεια ενάντια στο καθεστώς του ‘77 και μια ρεφορμιστική τρακατρούκα μέσα στα πλαίσια του καθεστώτος το ‘86. Καταλαβαίνοντας ο ΕΛΑ-σφρ. ότι έτσι δεν τιμάει τον αγωνιστή Χρήστο Κοσίμη συμπληρώνει την τρακατρούκα με τη διεκδίκηση της εκτέλεσης του Μπάμπαλη (παρακάτω θα πούμε και γι’ αυτό.

Η τρακατρουκα στο πρεβάζι του Αστ. Τμήματος θα τιμούσε τον Χρήστο Κοσίμη αν αυτός είχε πάει πριν 9 χρόνια σε μια υπηρεσία της ΑΕG την ώρα που δούλευε ή περνούσε από το πεζοδρόμιο και την έβαλε στη ζαρντινιέρα ή στο πρεβάζι και όχι έτσι όπως πήγε.

Δεν έκανε όμως έτσι, γι αυτά οι πατεράδες του ΕΛΑ-σφρ δεν τον τιμούν, παρά παραλλάζουν την ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ του πολιτική οντότητα σε μια άλλη ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ.

Οι Γάλλοι σύντροφοι της Αξιον Νπρέκτ για να τιμήσουν τη μνήμη του, έδωσαν το όνομα Χρήστος Κασίμης σε ένα κομάντο που έριξαν με αυτόματο για να εκτελέσουν τον πρόεδρο των Γάλλων Βιομηχάνων που γλύτωσε τυχαία και δεν πήγαν να βάλουν τρακατρούκα στο πρεβάζι του σπιτιού του. Οι Γερμανοί σύντροφοι για να τιμήσουν τη μνήμη του επαναστάτη Χρήστου Τσουτσουβή έβαλαν αυτοκίνητο με 40 κ εκρηκτικό προκαλώντας τεράστιες καταστροφές σε κτίριο της Ασφάλειας στο κέντρο της Στοντγκάρδης και δεν έβαλαν 400 γρ. στο πρεβάζι της.

Με τις τρακατρούκες του ΕΛΑ-σφρ. όχι μόνο δεν τιμάς τον αγωνιστή, αλλά παραλλάζεις και διαστρεβλώνεις την πολιτική του δραστηριότητα και την επαναστατική του προσωπικότητα. Αυτόν τον επαναστάτη θα συνεχίσουμε να τιμούμε με την ονομασιά μας, με μια αντίστοιχη δράση.

Για Μπάμπαλη

Ας πούμε και δυο λόγια για τον Μπάμπαλη, που βγάζουν τώρα μετά από 8 χρόνια για να τους χρησίμεψε σαν πολιτικό δεκανίκι για να στηρίξουν τις τρακατρούκες και να καλύψουν το καθεστωτικό τους περιεχόμενο. Αλλά.

1. Την εκτέλεση του Μπάμπαλη οι πατεράδες ήταν υποχρεωμένοι, πιεσμένοι από τα πράγματα, να τη δεχτούν. Αν δεν την δέχονταν, θα ξεσκεπάζονταν και θα έφευγαν τότε όσοι έφυγαν το 80. Ηταν μια ταχτική υποχώρηση και ήταν η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, αφού στα επόμενα χρόνια όχι μόνο δεν προσπάθησαν να κάνουν κάτι παρόμοιο, αλλά κατάφεραν με κάθε τρόπο να το εμποδίσουν.

2.              Την εκτέλεση Μπάμπαλη δεν την έκανε μόνος του ο ΕΛΑ. Εγινε σύνεργασία με άλλους.

3.              Αυτοί οι άλλοι κρατούσαν στα χέρια τους μέχρι το θάνατο του επαναστάτη Χρήστου Τσουτσουβή σίγουρα, ίσως και σήμερα, τις τυπικές αποδείξεις, δηλαδή τη γραφομηχανή και τα 2 πιστόλια που χρησιμοποιήθηκαν. Για αυτό ο ΕΛΑ-σφρ. δεν έκανε τη διεκδίκηση μέχρι το θάνατο του.

4.              Υπήρχε απόφαση να μην χρησιμοποιηθεί το όνομα Ιούνης, ούτε να βγει, παρά με παρόμοια δράση, δηλαδή εκτέλεση. Η απόφαση αυτή καταπατήθηκε από τον ΕΛΑ-σφρ. Μετά τη δολοφονία του Χρήστου Τσουτσουβή οι πατεράδες είδαν να τους λύνονται το χέρια και μεθόδεψαν την κομπίνα της ανάληψης της ευθύνης. Εγραψαν στην αρχή για τον Ιούνη σαν να απολογούνται, ότι έτσι που ήρθαν τα πράγματα δεν μπορούσε να γίνει τίποτα και την διεκδίκησαν έμμεσα. Βολιδοσκόπησαν έτσι τους παλιούς συνεργάτες τους. Οταν δεν είδαν αντίδραση, έφτασαν σήμερα να την διεκδικούν.

5.              Η αναφορά στο όνομα Ιούνης προσγγέλλει καινούργιες ραδιουργίες από τους πατεράδες του ΕΛΑ-σφρ. Επειδή ξέρουν ότι οι τρακατρούκες τους λειτουργούν μόνο για τον έξω κόσμο, αλλά μέσα στο επαναστατικό κίνημα δεν ξεγελάνε κανένα, φαίνεται ότι για να μπορέσουν να συνεχίσουν να παίζουν το ρόλο τους αποφάσισαν να ρίξουν το πυροτέχνημα που είχαμε προβλέψει παραπάνω.

Αυτονόμηση

Σε τούτο θα χρησιμοποιήσουν άλλους συντρόφους στους οποίους θα παζαρέψουν το όνομα Ιούνης και το κύρος που έχει και θα τους βοηθήσουν λίγο. Σε αντάλλαγμα οι σύντροφοι θα αναλάβουν να εκτελέσουν την ενέργεια σαν αυτόνομη υποτίθεται ομάδα και ελπίζοντας με τη βοήθεια που θα πάρουν σε μελλοντική αυτονόμηση. Ενώ, όμως ο ΕΛΑ-σφρ. θα τους έχει καπελώσει κανονικότατα με όλες αυτές τις ραδιουργίες του.

Στην περίπτωση αυτή όμως θα είναι καθαρά δύο πράγματα. Οτι η καινούργια Ομάδα Ιούνης δεν θα έχει καμιά σχέση με την παλιά ομάδα και ότι κανείς από τον ΕΛΑ-σφρ δεν θα συμμετέχει. Και ότι οι πατεράδες δεν θα τολμούσαν τέτοιες πολιτικάντικες μανούβρες όσο ζούσε ο επανάστατης Χρήστος Τσουτσουβής. Ολα τα παραπάνω τα είπαμε γιατί πρέπει να καταλάβει ο ΕΛΑ-σφρ. ότι πέρασε ο καιρός που διεκδικούσε σαν δικές του δεκάδες ενέργειες που δεν του ανήκαν. Οι ενέργειες ανήκουν σ' αυτούς που τις κάνουν, και άμα θέλουν οι πατεράδες να κάνουν επαναστατικές ενέργειες να τις καινουν αυτοί και με το όνομα τους, όπως γίνεται με τις τρακατρούκες τους.

Τελειώνοντας θα αναφερθούμε στο ζήτημα Κρυστάλη, όπου ο ΕΛΑ-σφρ. ξεσκεπάστηκε μονάχος του. Εδώ κάνουμε ξεκάθαρο ότι εμείς σε αντίθεση με τον ΕΛΑ-σφρ, δεν λέμε ότι είναι ασφαλπτκη οργάνωση. Λέμε μόνο ότι παίζει το παιχνίδι του ΚΚΕ. ΚΚΕεσ. μέσα στο επαναστατικό κίνημα.

Περί Κρυστάλη

Στο κείμενο λοιπόν για το αστυνομικό τμήμα, αναφέρεται στο όνομα του Κρυστάλη αμέσως μετά από μια σειρά υπονοούμενα που αφήνει για την ομάδα μας, με καθαρό σκοπό να σκεφτεί όποιος το διαβάσει ότι ο Κρυστάλης, άρα Αλεξάκης και μπάτσοι είναι πίσω από τον «Χρήστο Κασίμη». Επικαλείται κάποιο γράμμα του Κρυστάλη, και θα το κυκλοφορήσουν μάλιστα, που δεν γνωρίζουμε, μα και ούτε μας ενδιαφέρει, και προσθέτει κάποια πράγματα ακατανόητο. Για να καταλάβουμε γιατί το γράφει και τι θέλει να πει, θα πρέπει να εξηγήσουμε ότι υπάρχει ένας κόσμος που παραμυθιάζεται χρόνια τώρα από τον ΕΛΑ-σφρ. Που ικανοποιείται με αυτό. γιατί εμφανίζεται να ξέρει τι γίνεται, και νομίζει ότι συμμετέχει στο επαναστατικό κινημα και στα χτυπήματα ενάντια στο καθεστώς χωρίς νο του κοστίζει τίποτα.

Ο ΕΛΑ-σφρ. γνωρίζει αυτές τις αδυναμίες, καλλιεργεί τις ψευδαισθήσεις τους, ότι συμμετέχουν στο επαναστατικό προτσές, και τους εκμεταλλεύεται. Τους χρησιμοποιεί σαν μέσο για τη μεταφορά διάφορων ψεμάτων και ψεύτικων φημών που έτσι κυκλοφορούν πλατειά. Οι άνθρωποι αυτοί, μην έχοντας καμιά ουσιαστική σχέση με το επαναστατικό κίνημα, και αγνοώντας έτσι τα πραγματικά προβλήματα που το απασχολούν, διαδίδουν τις φήμες ετούτες νομίζοντας πως είναι αληθινές. Θα αναφέρουμε εδο δυο φήμες που κυκλοφόρησαν πρόσφατα σ’αυτό τον κόσμο οι πατεράδες για να «απαντήσουν» στο ξεσκέπασμα που τους κάναμε, μια και δεν μπορούν να απαντήσουν στην ουσία των καταγγελιών μας.

Η πρώτη έλεγε ότι το ζήτημα έχει κλείσει γι’ αυτούς και δεν πρόκειται να ξαναασχοληθούν μαζί μας, πράγμα που φάνηκε ότι ήταν ένα ψέμα με τις βρωμιές που έγραψαν ενάντια στην ομάδα μας στα δύο τελευταία τους κείμενα. Η άλλη φήμη είναι ακόμα πιο μεγάλο, ολοφάνερο, ψέμα, τόσο που απορούμε πως βρέθηκαν άνθρωποι να την πιστέψουν και να την αναμεταδώσουν, και έχει να κάνει με τις τάχατες προθέσεις τους (τη σφραγίδα) σε σχέση πάλι με το ότι τους αποκαλούμε ΕΛΑ-σφρ.

Για τους ανθρώπους αυτούς λοιπόν, είναι γραμμένα εκείνα τα ακατανόητα περί Κρυστάλη. Είναι φανερό τι θέλει να πει, τι λέει συγκαλυμμένα, το έχει ήδη διαδώσει σ’ αυτό το κόσμο, έχει γραφτεί και στον Τύπο.

Παίρνοντας την παραπάνω θέση ο ΕΛΑ-σφρ. δεν παίρνει χαμπάρι τι κάνει. Με τα υπονοούμενα αυτά παίρνει την πιο ανεύθυνη θέση για επαναστατική οργάνωση. Και ποτέ μία επαναστατική οργάνωση δεν θα έπαιρνε μια τέτοια, ανεύθυνη, θέση. Γιατί ο Κρυστάλης έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά στο επαναστατικό κίνημα. Με όσα έχει δηλώσει. με όλες τις χαφιεδολογίες του, έχει κάνει να σχηματιστεί η εντύπωση ότι πίσω από τις επαναστατικές ομάδες είναι μπάτσοι. Και ο ΕΛΑ-σφρ. με τη θέση του παίρνει και τις παραινέσεις του, να διαβάσουμε το γράμμα του Κρυστάλη, είναι σαν να τον συμβουλεύει να συνεχίσει τις δηλώσεις, να συνεχίσει τη ζημιά.

Επειδή δεν μπορεί να απαντήσει στις καταγγελίες μας, κατάντησε να επικαλείται το γράμμα του Κρυστάλη, που θα το κυκλοφορήσει, και τις διάφορες δηλώσεις του εναντίον μας. Μα δεν βλέπει ότι ζητάει την συνηγορία ενός ανθρώπου, που ο ίδιος έχει παραδεχτεί ότι ήταν χαφιές, για να μας αποστομώσει και να μας βγάλει χαφιέδες. Ακόμα και ο συμμαχικός του Τύπος τον ξεμπρόστιασε.

Μέσα στον κυκεώνα της ψευτιάς του Κρυστάλη πρέπει να κρατήσουμε καθαρό το μυαλό μας και να δούμε ποιό είναι το κύριο και ποιό είναι το ζουμί της υπόθεσης.

1.              Ο ΕΛΑ-σφρ. καταφεύγει στη βοήθεια ενός χαφιέ για να μας βγάλει χαφιέδες.

2.              Και σπουδαιότερο, ο Κρυστάλης με το Αλεξάκη και την ασφάλεια που είναι πίσω του και σήμερα όπως ήταν και χτες, σης σκευωρίες τους έχουν κάνει τις επιλογές τους με απόλυτη διαύγεια. Στις συνεντεύξεις τους και τα ψέματα τους λένε τα ίδια πράγματα με τον ΕΛΑ-σφρ. (ότι δηλ. η ΑΑΠ είναι χαφιέδικη, ότι οι προκηρύξεις μας ήταν στα χέρια του Αλεξάκη πριν γίνουν οι ενέργειες, ότι η γραφομηχανή μας είναι της ΚΥΠ κ.λ.π.) δηλαδή είναι συνήγοροι του, έχουν συμμαχήσει αντικειμενικά μαζί του, και μας πολεμάνε λέγοντας τα αντίθετα με μας. Τώρα, φυσικά, οι χαφιέδες και η Ασφάλεια τις δηλώσεις τους δεν τις κάνουν για να λάμψει η αλήθεια, αλλά γιατί κάποιο παιχνίδι - σκευωρία παίζουν. Τι γίνεται λοιπόν; Η ο ΕΛΑ-σφρ. βρίσκεται σε θολούρα, έχει χάσει τον μπούσουλα, και δεν ξέρει τι λέει και τι κάνει, αφού παραπέμπει στον Κρυστάλη, χωρίς να βλέπει τη ζημιά του, ή είναι πραγματικά καθεστωτική πολιτική δύναμη και ξέρει και τι λέει και τι κάνει, χωρίς να νοιάζεται για τη ζημιά.

Θυμίζουμε πως οι ενέργειες που έχουμε κάνει είναι:

α) 3 Μάρτη 85. Βόμβα στη Δυτικογερμανική Πρεσβεία, αλληλεγγύη στους αγωνιστές της RAF.

β) 12 Σεπτέμβρη 85. Βόμβες στην CIΤΙΒΑΝΚ στη Δροσοπούλου και στο αυτοκίνητο Βορειοαμερικανού της Βάσης στην Αγίας Ζώνης..

γ) 15 Οκτώβρη 85. Βόμβες σε 3 υποκαταστήματα της Εθνικής Τράπεζας απάντηση στην μετωπική επίθεση του κεφαλαίου με τα μέτρο λιτότητας,

δ) 22 Μάρτη 86. Ανατίναξη - καταστροφή του αγάλματος του Τρούμαν

Top of Page       Top of proclamation 8