Karambelas worthily debunks the idea that Revolutionary
Popular Struggle (ELA) and 17N were the same or closely related
organizations. He shows a clear preference for 17N over ELA, to the point
of having "knowledgeable sources" claim ELA's inactivity in
1983-85 was the result of its members' having decided to devote themselves
to the "blessings of capitalism."
ELA (or rather ELA members writing as "friends of
revolutionary popular struggle) responded with a 19-page commentary
addressed to Karambelas. They chided him for not printing ELA's key texts
and thus allowing 17N's ideological errors and unfair criticism to go
unrebutted. ELA's pride of authorship was intense, and the writers
bristled at Karambelas's allegation that the final issues of Antipliroforisi
(ELA's quasi-independent revolutionary news bulletin) were less
interesting/important than earlier ones. They also blasted
Karambelas for confusing the "Christos Kasimis
International Solidarity Revolutionary Team" with the predecessor
group of that name within ELA.
Though very inefficiently written, this text offers a
window into the prickly personalities of ELA, and suggests substantial
bitterness not only against its ungrateful rivals but also against the
many comrades who had abandoned the revolutionary movement over the years.
ΜΕΡΙΚΕΣ
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ, με αφορμή την έκδοση "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ", που
απευθύνονται:
α)
στον Γιώργο Καράμπελα που ανάλαβε την
ευθύνη να κάνει αυτήν την έκδοση
β)
στα διάφορα έντυπα που έχουν αναφερθεί
και έχουν ασχοληθεί με τον ένα ή άλλο
τρόπο μ’ αυτή την έκδοση
γ)
στους μέχρι τώρα αναγνώστες αυτής της
έκδοσης καθώς και στους μελλοντικούς
αναγνώστες της και
δ)
σε όλους εκείνους που ενδιαφέρονται
και ασχολούνται συγκεκριμμένα, με τον
ένα ή άλλο τρόπο, με την επαναστατική
πρακτική και τα προβλήματα που
αντιμετωπίζει το επαναστατικό λαϊκό
κίνημα στη χώρα μας στην προσπαθειά του
να προωθήσει τον αντικαθεστωτικό και
επαναστατικό λαϊκό αγώνα στην Ελλάδα,
όπως επίσης και σε όλους τους
προλετάριους είτε μπορέσει να φτάσει
στα χέρια τους είτε όχι.
Το
"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ",
πρωτοκυκλοφόρησε στα μέσα-τέλη Μάρτη
1985. Από τον Απρίλη 1985 άρχισαν να
γίνονται διάφορες συζητήσεις σχετικά
με το περιεχόμενο και την σκοπιμότητα
αυτής της έκδοσης, όπως και σχετικά με
το περιεχόμενο και τους στόχους που
εκφράζονται από τα. διάφορα πολιτικά
κείμενα επαναστατικών και λαϊκών
δυνάμεων που αναδημοσιεύονται απ' αυτή
την έκδοση.
Εμείς
στα τέλη Μάη 1985 στείλαμε στο Γιώργο
Καράμπελα έντυπο υλικό που καταλάβαμε
ότι του έλειπε, γιατί έτσι πιστεύουμε
ότι μπορούμε να συμβάλλουμε τόσο στην
ενημέρωση, όσο και στην σωστότερη
κατανόηση ορισμένων σημαντικών
προβλημάτων για τα οποία και
αναφέρονται τόσο οι διάφορες
συζητήσεις.(στην πλειοψηφία τους) όσο
και το παρακάτω κείμενο. Μαζί με αυτά τα
έντυπα, απευθύναμε στο Γιώργο
Καράμπελα και μια ενημερωτική επιστολή,
για το ποια έντυπα ακριβώς τον είχαμε
στείλει και για να τον πληροφορήσουμε
ότι γινόντουσαν διάφορες συζητήσεις
και παρατηρήσεις, που μόλις
ολοκληρωνόντουσαν θα του τις στέλναμε
με την μορφή ενός πολιτικού κειμένου,
πράγμα που τώρα κάνομε. Οι συζητήσεις
αυτές, διαμορφώθηκαν
σε συγκεκριμμενο πολιτικό κείμενο στο
δίμηνο Ιούνη-Ιούλη 1985, που τυπώθηκε για
να μπορέσει να κυκλοφορήσει στις
κατευθύνσεις που στην αρχή αναφέρουμε
και έτσι να μπορέσει να συμβάλλει στην
σχετική πολιτική ζύμωση και διά μέσου
αυτής να βοηθήσει στην εξυπηρέτηση του
βασικού στόχου, που είναι και δικός μας,
δηλαδή στην προσπάθεια για το στέριωμα
και το δυνάμωμα του αντικαθεστωτικού
και επαναστατικού λαϊκού αγώνα στη
χώρα μας.
01
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ σχετικά με την έκδοση "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ είναι:
1..-Ξεκινώντας
τις παρατηρήσεις που έχουμε να κάνουμε
για την έκδοση "ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ", πιστεύουμε
πως χρειάζεται να επισημάνουμε και
μεις ότι αυτή η έκδοση είναι μια
προσπάθεια συγκέντρωσης και
παρουσίασης υλικού που έχει σχέση με
την γέννηση, την ύπαρξη και τις
προσπάθειες ανάπτυξης του
επαναστατικού λαϊκού αγώνα στη χώρα
μας και στις κοινωνικές και πολιτικές
συνθήκες που διαμορφώνονται στην
σημερινή εποχή, που είναι εποχή
επικράτησης και βαθέματος της
κυριαρχίας του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού
καθεστώτος, αλλά ταυτόχρονα είναι και η
εποχή που γεννιέται ο σκοπός, το
περιεχόμενο, οι τρόποι εκδήλωσης και τα
προβλήματα του επαναστατικού λαϊκού
αγώνα, του κοινωνικού και πολιτικού
αγώνα δηλαδή, που ακριβώς αμφισβητεί
και αντιτίθεται στην επικράτηση και
βάθεμα της κυριαρχίας του
εκμεταλλευτικού και καταπιεστικού
καθεστώτος και προβάλλει, την
προοπτική της κοινωνικής
απελευθέρωσης από το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό
σύστημα.
Αυτή
η επισήμανση, δίνει και το μέτρο της
θετικότητας και.
της χρησιμότητας αυτής της προσπάθειας,
ανεξάρτητα από τις όποιες άλλες τυχόν
ελλείψεις και σφάλματα που μπορούν να
διαπιστωθούν. Μπορεί δηλαδή, αυτή η
έκδοση να συμβάλλει στην διάδοση
πληροφοριών, γνώσεων, εμπειριών, αλλα
και των στόχων και του περιεχόμενου του
επαναστατικού λαϊκού αγώνα, με τρόπο
που να μας είναι χρήσιμα στοιχεία, και
στην καθημερινότητα μας, και για τις
διαθέσεις που υπάρχουν και τις πιο
συγκεκριμμένες προσπάθειες και
πολιτικές πρωτοβουλίες που
εκδηλώνονται, για να αντισταθούμε στο
καθεστώς, να το πολεμήσουμε σ’ όλες τις
εκφράσεις του και με κάθε τρόπο, που ο
καθένας διαλέγει για να συνεισφέρει
στο στέριωμα [σ2]
και
στην ανάπτυξη του επαναστατικού λαϊκού
αγώνα. Και αυτή είναι αρκετά σημαντική
συνεισφορά, γιατί ο επαναστατικός
λαϊκός αγώνας είναι, ή, συμφωνά με άλλες
εκτιμήσεις, προσπαθεί να γίνει, η
μοναδική μη αλλοτροιωμένη από το
καθεστώς πραγματικότητα - με άλλα λόγια,
είναι, ή προσπαθε να γίνει, μια
συγκεκριμμένη δυνατότητα, για μια
κοινωνική-ταξική συνείδηση και
ταυτότητα (στην καθημερινότητα) που να
μην είναι καθεστωτική και για μια
πολιτική-επαναστατική οντότητα (στον
οργανωμένο και οργα-νονώμενο αγώνα) που
να μην είναι εξαρτημένη και
υποδουλωμένη σε κανένα από τους
πολύπλοκους μηχανισμούς κυριαρχίας,
που το καθεστώς φτειάχνει και τους
λειτουργεί όχι μόνο για να συνεχίζει να
εξουσίαζει, αλλά και για να μπορεί να
μας μπλοκάρει και να μας παραπλανάει.
Αφού
επισημάναμε την θετικότητα, την
χρησιμότητα και την δυνατότητα που
έχει αυτή η εκδοτική προσπάθεια για να
συμβάλλει στην εξυπηρέτηση των αναγκών
και των επιδιώξεων του επαναστατικού
λαϊκού αγώνα, θα μπορούσαμε να
σταματήσουμε σ’ αυτό το σημείο και
έτσι να είμαστε όλοι ικανοποιημένοι
και γεμάτοι με "αλληλο-κατανόηση".
Επειδή
όμως, αισθανόμαστε
και βλέπουμε την ανάγκη που υπάρχει για
να στερεώσει και να δυναμώσει αυτή η
αντίπαλη προς το καθεστώς
πραγματικότητα (που εκδηλώνεται και
εκφράζεται με τον επαναστατικό λαϊκό
αγώνα), που την ύπαρξη και τις
επιπτώσεις της τα διαπιστώνουμε στην
ίδια τη ζωή όλα αυτά τα τελευταία
χρόνια και που μας δίνεται η ευκαιρία
να την κοιτάξουμε και να την
παρατηρήσουμε, πιο συγκεντρωτικά και
συνθετικά, μέσα από τα κείμενα
επαναστατικών πολιτικών δυνάμεων που
αγωνίστηκαν για τη γέννηση και το
στέριωμά της, ευκαιρία που μας δίνεται,
το ξαναλέμε, και με την έκδοση "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ",
χρειάζεται να προχωρήσουμε και πιο
πέρα. Χρειάζεται δηλαδή, να
διερευνήσουμε όχι μόνο την θετικότητα,
την χρησιμότητα και τις δυνατότητες
που δίνει αυτή η έκδοση, που παραπάνω
προσδιοριστήκανε και που ήδη έχουν
εκδηλωθεί και μετριούνται, αλλά και την
πολιτική θέληση που ενεργοποιεί την
προσπάθεια που εκδηλώθηκε και με την
έκδοση "ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ
ΙΙΟΛΕΩΝ", πολιτική θέληση
που επίσης χρειάζεται να φανερωθεί
και να
μετρηθεί. Αυτή άκριβώς είναι η
δική μας προσπάθεια για να συμβάλλουμε
και μεις, έστω λίγο αλλά συγκεκριμμένα
ελπίζουμε, στο ξεκαθάρισμα προβλημάτων,
που είναι συνυφασμένα με την γέννηση,
το στέριωμα, τη διάδοση και το δυνάμωμα
του επαναστατικού λαϊκού αγώνα, πράγμα
που είναι και η βασική και κύρια
επιδίωξή μας. Αυτήν ακριβώς την
επιδίωξή μας εξυπηρετεί και αυτή η ίδια
η πρώτη παρατήρησή μας και οι επόμενες
που ακολουθούν και, βέβαια, η όλη
προσπάθεια για το φτειάξιμο και τη
διάδοση αυτού εδώ του κείμενου με την
ευκαιρία που δίνει η έκδοση "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ".
2.-Είναι
πολύ σοβαρό σφάλμα να προβάλλεται και
μάλιστα σαν το πρώτο και εισαγωγικό
κεφάλαιο της έκδοσης "ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ", δηλαδή σαν ο
κατευθυντήριος άξονας της όλης
προσπάθειας και δουλειάς για να
πραγματοποιηθεί αυτή η έκδοση και σαν
το βασικό κλειδί για την ερμηνεία του
πολιτικού περιεχόμενου και των στόχων
της πρακτικής των επαναστατικών και
λαϊκών δυνάμεων, η λεγόμενη "άποψη
Σανγκουϊνέτι".
Η
άποψη αυτή, που όχι τυχαία γεννήθηκε
και κυκλοφόρησε αρχικά στην Ιταλία και
επεκτάθηκε και στα άλλα
δυτικοευρωπαϊκά και ΕΟΚικα κράτη,
είναι η πιο τελευταία καθεστωτική
μέθοδος ολοκληρωτικού χτυπήματος (ιδεολογικού-αστυνομικού-πολιτικού),
όχι μόνο ενάντια στον επαναστατικό
λαϊκό αγώνα και τις δυνάμεις.που τον
στηρίζουν και τον υποστηρίζουν σ’ όλες
αυτές τις χώρες, αλλά και ενάντια στο
σύνολο της κοινωνίας, που αυτή η "άποψη"
την βλέπει και την εξηγεί σαν δύο
ξεχωρισμένα (και αμοιβαία στηριζόμενα)
κομμάτια, το ένα που είναι οι διάφοροι
κρατικοί μηχανισμοί και οι "μυστικές
υπηρεσίες" τους και το άλλο που είναι
η άβουλη και τρομοκρατημένη μάζα.
Αυτή,
η λεγόυμενη «άποψη Σανγκουϊνέτι»,
διαθέτει επίσης και ορισμένες
σημαντικές πρόσθετες ιδιότητες:
α)
να καθησυχάζει και να τακτοποιεί
τις συνειδήσεις όλων εκείνων, που χώρις
ποτέ να θέλουν να κάνουν κάτι
συγκεκριμμένο ενάντια στο
εκμεταλλευτικό, καταπιεστικό και
τρομοκρατικό καθεστώς που κυριαρχεί,
πάντα επιδιώκουν να παριστάνουν ότι
κάποιοι είναι και κάποια πολιτική
οντότητα έχουν, δήθεν ξεχωριστή και
δήθεν αντι-καθεστωτική. [σ3]
β)
να παρέχει μια πλήρη "θεωρητικολόγα",
κάλυψη σ’ όλους τους παραπάνω, αλλά και
στις διάφορες επίσημες και πιο φανερές
δυνάμεις στήριξης και υποστήριξης του
ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού
καθεστώτος, με το να εξηγεί δήθεν τά
πάντα για την λεγόμενη "τρομοκρατία",
με το να τάυτοποιεί την κρατική και την
φασιστική εγκληματικότητα με τις
ενέργειες επαναστατικής και λαϊκής
βίας και με το να ισοπεδώνει, τον
επαναστατικό, ταξικό και λαϊκό αγώνα
και τις διάφορες μορφές και τους
τρόπους που εκδηλώνεται στη σημερινή
εποχή, στο βολικό γι' αυτό το σκοπό
επίπεδο της προβοκατορολογίας και της
αστυνομικής και παρα-αστυνομικής
λειτουργίας του καθεστώτος.
γ)
να βάζει μόνιμα στη θέση του "υπόλογου"
και του "κατηγορούμενου", όχι
βέβαια τις επίσημες και ανεπίσημες
καθεστωτικές δυνάμεις, όπως πλαστά και
επιφανειακά προσπαθεί να μας πλασσάρει,
ούτε και κείνους που' έχουν
τακτοποιηθεί μέσα στο σημερινό
καθεστώς, ή που επιδιώκουν την
ενσωμάτωση και τακτοποίησή τους σ’
αυτό, αλλά όλους τους επαναστάτες, τους
αγωνιστές, τους επαναστατημένους και
κείνους που αμφισβητούν και
αντιστέκονται στο καθεστώς όπως και
εκείνους που, με κάποιο τρόπο ο καθένας,
συγκεκριμενοποιούν την
αντικαθεστωτική τους διάθεση, επιθυμία
και επιδίωξη και όλους όσους
αισθάνονται ότι εκφράζονται από την
επαναστατική πρακτική που
πραγματώνεται και με τις ενέργειες
επαναστατικής και λαϊκής βίας (Παρά τις
ατέλειες, τα ελαττώματα, τις αδυναμίες
και τα σφάλματα που οπωσδήποτε
υπάρχουν και βέβαια δεν μπορεί να γίνει
διαφορετικά, γιατί η επαναστατική
πρακτική είναι ζωντανή και έμπρακτη
διαδικασία και γι' αυτό έχει και τις
αντιθέσεις της και τα λάθη της και τις
αδυναμίες της).
δ)
να στηρίζει την επιχειρηματολογία της
στα διάφορα καθεστωτικά κρατικά "αρχεία"
και σε αποκλειστικά αστυνομικού
χαρακτήρα σύλλογισμούς και
συμπεράσματα. Να παρουσιάζεται σαν
καινούργια και μοντέρνα, ενώ
χρονολογείται από τα τέλη του
περασμένου αιώνα και έχει μόνιμη
αντεπαναστατική παρουσία και δράση
ενάντια στά επαναστατικά και λαϊκά
κινήματα, που ανανεώνεται κατά καιρούς,
με πρόσθεση γεγονότων από τα
αστυνομικά "αρχεία" και με
λεκτικές αλλαγές των·ίδιων ουσιαστικά
αστυνομικών συλλογισμών και
συμπερασμάτων που "στηρίζουν" την
δήθεν ιδεολογικο-πολιτική της υπόσταση.
—Παράλληλα,
η "άποψη Σανγκουϊνέτι" έχει και τα
πρόσθετο χάρισμα να αποδείχνει την "ορθότητα"
της χρησιμοποιώντας τον ίδιο τον εαυτό
της. Δηλαδή αυτοαποδείχνεταιμε τον
ισχυρισμό ότι, αφού είναι σωστή η "επιχειρηματολογία"
της (παράθεση γεγονότων που
ερμηνεύονται αστυνομικά και αυθαίρετα)
σημαίνει ότι είναι ορθή και η άποψη που.
εκφράζεται., και αφού λοιπόν είναι
σωστή η "άποψη" σημαίνει- ότι
στέκει και η "επιχειρηματολογία"
της. Σαν ένα μόνο παράδειγμα αυτής της
"αποδεικτικής" μεθοδολογίας, που
χρησιμοποιεί η "άποψη Σανγκουϊνέτι"
για να αυτοεπιβεβαιώνεται και να
περνιέται σαν· "σωστή" και "σοβαρή"
αναφέρουμε τον ισχυρισμό τής που λέει:
"Δώστε προσοχή μονάχα σε τούτο, καλοί
μου αλλοτροιωμένοι αγωνιστές: αν ο Μόρο
είχε απαχθεί και σκοτωθεί, όπως
νομίζετε, από ελεύθερους και
αυτόνομους επαναστάτες, όπως σας είπε
το Κράτος, τότε αυτό θα σήμαινε ακόμα
πως, για πρώτη φορά εδώ και δέκα χρόνια,το
Κράτος δεν είπε ψέμματα σε θέματα
τρομοκρατίας. Μα κάτι' τέτοιο, όντας
πρωτάκουστο και παράλογο, πρέπει να
αποκλειστεί...." (σελίδα
20 της έκδοσης).
Δηλαδή,
από τη μια μεριά, μοναδικό κριτήριο για
την "άποψη Σανγκουϊνέτι" είναι το
τι λέει κάθε φορά το Κράτος (γι' αυτή την
άποψη", δεν υπάρχει άλλη οντότητα
εκτός από το Κράτος και από τις άβουλες
τρομοκρατημένες μάζες) και από την άλλη
μεριά εφαρμόζει την -"λογική" που
αναγκαστικά "αποδείχνει" ότι: Αν
το Κράτος ισχυριζότανε πως αυτή την
ενέργει την είχανε κάνει "ακροδεξιοί",
όπως το έκανε περιστασιακά και γι'
αυτήν την ενέργεια και
πολλές φορές το κάνει για διάφορες
άλλες ενέργειες επαναστατικής και
λαϊκής βίας, τότε η "άποψη
Σανγκουϊνέτι" θα καμάρωνε για την
αυταπόδειχτη "ορθότητα" της, που
επι πλέον θα στηριζότανε και στις
Κρατικές δηλώσεις (Μονά, κερδίζει
η "άποψη Σανγκουϊνέτι" - ζυγά,
χάνουν όλοι οι άλλοι). Όποιος δε, δεν
δέχεται τέτοιου είδους "αποδείξεις"
(που στην ουσία είναι ξεκάθαρες
ανοησίες, γιατί εκεί που
διαφοροποιούνται ουσιαστικά οι
πολιτικές προτάσεις και τοποθετήσεις
είναι στις θέσεις και τις επιδιώξεις
που εκφράζουν και όχι βέβαια στην
[σ4]
διαπίστωση
των διαφόρων "γεγονότων". Εξ άλλου
τέτοιες "αποδείξεις" συνοδεύουν
και χαρακτηρίζουν κάθε προσπάθεια
παραπλάνησης και κάθε καθεστώτική "θεωρία",
για τον επαναστατικό ταξικό και λαϊκό
αγώνα), είναι, θέλει δεν θέλει, το ξέρει
ή όχι, κάτω από την επιρροή και την
κατεύθυνση των "μυστικών υπηρεσιών",
που έτσι κι' αλλοιώς,
με την ύπαρξή τους "λύνουν όλα τα
προβλήματα", για τους οπαδούς αυτής
της άποψης.
Η
"άποψη Σανγκουϊνέτι" (και η
προβολή που της γίνεται ), με το να
κατατάσει όλους όσους ασχολούνται
ενεργητικά με τον επαναστατικό λαϊκό
αγώνα και παρά τις ενδεχόμενες "καλές
προθέσεις τους", είτε στην κατηγορία
των πρακτόρων (άμα έχουν"κακές
προθέσεις"), είτε στην κατηγορία, των
ηλίθιων όντων (άμα έχουν "καλές
προθέσεις" ),... που κατευθύνονται από
τις διάφορες, κρατικές μυστικές
υπηρεσίες των κυβερνήσεων του ιμπερια .
λιστικού-καπιταλιστικού καθεστώτος,
κατορθώνει και. ''λύνει", μ’ αυτό τον
τρόπο, μια και έξω και για πάντα, όλα τα
"ταξικά, κοινωνικά
και επαναστατικά προβλήματα. Είναι.μια
βολική "λύση", - εντελώς μέσα στα
πλαίσια του καθεστώτος, που "κατορθώνει"
να εξορκίζει την επαναστατική και
λαϊκή βία, σαν "τρομοκρατία" (σαν
το "κακό") και να την φορτώνει στις
πλάτες των "μυστικών υπηρεσιών",
που έτσι επιβεβαιώνουν και το βασικό
χαρακτηριστικό τους, να παίζουν δηλαδή
το ρόλον του
δοχείου απορρίμάτων. των "αναγκαίων
κακών" του καθεστώτος, που έτσι
μπορεί, άνετα πια, να προβάλλει όχι μόνο
σαν απόλυτα κυρίαρχο, αλλά και σαν
να
είναι δήθεν η μοναδική πραγματικότητα,
που ενάντιά της ούτε υπάρχει, ούτε
μπορεί να δημιουργηθεί καμμιά άλλη.
Η
άποψη αυτή, συνειδητά σπείρει και
καλλιεργεί σ’ όλο τον κόσμο, τον πανικό,
τον τρόμο και το αίσθημα της πλήρους
αδυναμίας, απέναντι, στο κυρίαρχο
ιμπεριαλιαστικό-καπιταλιστικό
καθεστώς και τους κρατικούς του
μηχανισμούς. Η σκοπιμότητα της είναι
καθαρά τρομοκρατική και επιδιώκει να
συνεισφέρει στην μαζοποίηση των
σημερινών προλετάριων, κατεύθυνση στην
οπσία σπρώχνονται όλοι οι προλετάριοι
και από τις άλλες εκφράσεις και
εκδηλώσεις της καθεστωτικής
καθημερινότητας.
Η
άποψη αυτή επιδιώκει να συμβάλλει στην
καλλιέργεια της ψυχολογίας ότι είναι
εντελώς αδύνατη και μάταιη κάθε
προσπάθεια για να αντισταθούμε σ’ αυτό
το καθεστώς, που δήθεν είναι τόσο
πανίσχυρο, που μπορεί να χρησιμοποιεί
για όφελος του ακόμα και τις πιο
πρωτοπορειακές δυνάμεις του
επαναστατικού και λαϊκού κινήματος,
που τις υποβιβάζει στο επίπεδο, των
ηλίθιων όντων - παρά τις πιθανές "καλές
προθέσεις" τους, τις "μεγάλες
ικανότητες" τους. και άλλα τέτοια -
που κατευθύνονται από τις πανίσχυρες,
και ακατανίκητες μυστικές υπηρεσίες
των διάφορων κρατικών μηχανισμών του.
Η·άποψη
αυτή, αν και έχει ουσιαστικά ηλικία
ενός αιώνα, παρουσιάζεται στα χρόνια
μας εκμοντερνισμένη και χρησιμοποιεί
με επιτηδειότητα ορισμένες σκέψεις που
έχουν γραφτεί στο βιβλίο "1984" του
Τζ. Όργουελ, πράγμα που δείχνει την
προσπάθεια του καθεστώτος, προκειμένου
να παρατείνει την κυριαρχία του, να
ακολουθήσει το δρόμο που διαγράφεται σ’
αυτό το βιβλίο και να επιχειρεί να
χρησιμοποιεί για όφελος του στο
πολιτικό, στο ιδεολογικό και στο
ψυχολογικό επίπεδο, το όλο της δήθεν
παντοδυναμίας των φανερών και των
μύστικών ένοπλων κρατικών υπηρεσιών
του, για να, μετατρέψει τους σημερινούς
προλετάριους (πτυχιούχους-απτυχίοτους-
δημόσιους- ιδιωτικούς-κρατικοποιημένους-"ελεύθερους
"-μεγάλων πόλεων-μικρότερων πόλεων-επαρχιακούς
κλπ.) σε άβουλη τρομο-κρατημένη μάζα"
και όσους άγωνίζονταί ενάντιά του, στα
πλαίσια του επαναστατικού λαϊκού αγώνα,
με τον οποιοδήποτε τρόπο, νά τόυς
πλασσάρει για ηλίθια όντα.
Θα
μπορούσαμε πολλά ακόμα να πούμε πάνω σ’αυτό
το θέμα, της "άποψης Σανγκουϊνέτι",
γιατί οι συνέπειές της·, όπως και οι
συνέπειες της προβολής και
καλλιέργειας αυτής της άποψης, είναι στ'
αλήθεια πολλές·, και φοβερές για όλο
τον κόσμο και βέβαια, εντελώς βολικές
για το καθεστώς. Πιστεύουμε όμως ότι
έχοντας αναφέρει μέσα σ’ αυτό το
κείμενο τα παραπάνω βασικά σημεία, σου
δείχνουμε το μέγεθος της σοβαρότητας
του σφάλματος κι' εσύ από κει και πέρα
θα μπορέσεις να δεις κι' αυτές και άλλες
συνέπειες και έτσι να απορρίψεις και να
πολεμήσεις και από τη μεριά σου την "άποψη
Σανγκουϊνέτι" και την προβολή της
όπου και όπως και αν γίνεται. Ενοείται
βέβαια ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με
έμπρακτο [σ5] τρόπο,
γιατί διαφορετικά δεν θα πρόκειται
οΰτε για εναντίωση, ούτε καν για
απόρριψη και αποδέσμευση απ' αυτή την
εντελώς καθεστωτική μέθοδο χτυπήματος
του σύνολου των επαναστατικών και
λαϊκών δυνάμεων, που εκφρά ζεται και
ενεργοποιείται με την "άποψη
Σανγκουϊνέτι" και την προβολή της.
Σημείωση_-Ι-:
Το γεγονός ότι εμφανίζεις μια
διαφοροποίηση απ την "άποψη
Σανγκουϊνέτι" λέγοντας ότι αυτή
ισχύει για άλλες χώρες και όχι στον
ελληνικό χώρο παραθέτοντας και κάποια
«στοιχεία" (πάλι αστυνομικού βασικά
χαρακτήρα) που σε κάνουν να το
πιστεύεις, από
τη μια μεριά είναι αυτό ακριβές που μας
δίνει την ευκαιρία να σου απευθύνουμε
αυτό το κείμενο (όχι
δηλαδή ότι αλλιώς δεν θα το φιάχναμε,
αλλά
δεν επρόκειτο βέβαια να στο
απευθύνουμε) και από την άλλη μεριά
είναι και η δική σου δυνατότητα για να
απορρίψεις και να πολεμήσεις αυτή την
άποψη, αντί να την προβάλεις όπως έχουν
κάνει διάφοροι "περίεργοι" και
ανάμεσα σ’ αυτούς και εκείνοι που
καλύπτονται πίσω από τις εκδόσεις "υψιλον/βιβλία",
που χρειάζεται να αποκαλυφθούν μαζί
και με μερικούς ακόμη "περίεργους"
που κινούνται στο χώρο της
δημοσιογραφίας και των εκδόσεων.
Απόρριψη αυτής της άποψης και της
προβολής της σημαίνει βέβαια ότι κάτι
τέτοιο χρειάζεται να γίνει με έμπραχτο
ξεκάθαρο τρόπο. Πράγμα που, τουλάχιστον,
σημαίνει μια "επεξηγηματική-συμπληρωματική"
δημοσίευση, που να συνοδεύει το βιβλίο
που ήδη έχει κυκλοφορήσει και
διαβάζεται από τον περασμένο Μάρτη και
να περιλαμβάνει, ή αυτό εδώ το κείμενο,
ή δικό σου κατάλληλο επεξηγηματικό
κείμενο, ή και τα δύο (Εμείς βέβαια, αφού
σου στείλουμε αυτό εδώ το κείμενο και
μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα,
θα φροντίσουμε με τις δικές μας
δυνατότητες να δημοσιοποιηθεί
ευρύτερα και να διαδοθεί-κυκλοφορήσει
στους αναγνώστες του βιβλίου σου, γιατί
όπως είναι φανερό και το καταλαβαίνεις,
δεν πρόκειται για μια σκέτη επιστολή
προσωπικού χαρακτήρα, αλλά για ένα
κείμενο που αφορά συγκεκριμμένα και
σοβαρά προβλήματα που απασχολούν όλους).
Αν βέβαια συμβεί αυτό που δεν
περιμένουμε και δεν πιστεύουμε, δηλαδή
να μην ενεργήσεις προς αυτή την
κατεύθυνση, τότε θα φανεί πως η "διαφοροποίηση"
σου, ότι ειδικά στον ελληνικό χώρο δεν
ισχύει η "άποψη Σανγουϊνέτι", δεν
είναι παρά μια επιτήδεια προσπάθεια
παγίδευσης των αναγνωστών, που αφού
διευκολυνθείς να τους προσεταιριστείς
γενικά στην "άποψη Σανγουϊνέτι",
χωρίς να τους θίγεις στο πιό άμεσο
ενδιαφέρον τους που είναι βέβαια
στραμένο στον ελληνικό χώρο, σε μια
επόμενη φάση θα "ανάκαλύψεις" ότι
"έκανες λάθος" και ότι αυτή η άποψη
ισχύει και για την Ελλάδα και αφού έτσι
θα έχεις από τώρα προετοιμάσει την "καλοπιστία"
σου, θα' μπορέσεις τότε, στη κατάλληλη
στιγμή (π.χ. σε περίπτωση κάποιας "δίκης"
ή εκδήλωσης κάποιας πολιτικο-αστυνομικής
"σκευωρίας", ή κάποιας γενικώτερης
αναταραχής και ζύμωσης που μπορεί να
προκληθεί από όξυνση κοινωνικών-ταξικών
αγώνων και συγκρούσεων μαζί με
ενέργειες επαναστατικής και λαϊκής
βίας), να ρίξεις τη λάσπη και ενάντια
στις επαναστατικές και λαϊκές δυνάμεις
στη χώρα μας και με περισσότερη
αποδοτικότητα σ’ αυτή την επιχείρηση,
αφού θα έχεις προετοιμάσει κατάλληλα
το έδαφος και τό κλίμα όλο αυτό το
χρονικό διάστημα. Αλλά ήδη είπαμε ότι
καθόλου δεν πιστεύουμε ότι θα γίνει
κάτι τέτοιο (που θα είχε βλαβερές
συνέπειες για τις δυνάμεις του
επαναστατικού και λαϊκού κινήματος στη
χώρα μας, αλλά οπωσδήποτε όχι μόνο γι'αυτές)
και αν αναφέρουμε υποθετικά αυτή την
πιθανότητα είναι για να σου δείξουμε
όσο γίνεται πιό καθαρά και έντονα τη
βλαβερότητα της καθεστωτικής μεθόδου
για το χτύπημα των δυνάμεων που
στηρίζουν και υποστηρίζουν τον
επαναστατικό λαίκό αγώνα, που
πλασάρεται σαν "άποψη Σανγουϊνέτι",
καθώς και την αντίστοιχη ανάγκη και
υποχρέωση που υπάρχει για να κτυπηθεί
απ'όλους μας και ιδιαίτερα από σένα, με
συγκεκριμμένους τρόπους όπου και όπως
και άν προβάλλεται και άρα και στο
βιβλίο σου που ήδη κυκλοφορεί, που
χρειάζεται ένα επεξηγηματικό-συμπληρωματικό
κείμενο (σαν και αυτό που παραπάνω
αναφέραμε) για να δίνεται στους
μελλοντικούς αναγνώστες και για να
γνωστοποιηθεί στους μέχρι τώρα
αγοραστές και αναγνώστες του.
Σημείωση
– 2 - : Θέλουμε τέλος να
επισημάνουμε μια ιδιαίτερη συνέπεια
αυτής
της «αποψης", που τα περασμένα χρόνια
εκδηλώθηκε σ’άλλες χώρες και κύρια στη
Γερμανία και την Ιταλία. Αυτή την
ιδιαίτερη συνέπεια της "άποψης
Σανγουϊνέτι" που αμέσως παρακάτω θα
αναφέρουμε, οι διάφοροι [σ6]
καθεστωτίκοί
υπάλληλοι και πράκτορες προσπαθούν με
μανιακό τρόπο να την ενεργοποιήσουν
και στη χώρα μας, χωρίς καμμιά επιτυχία,
πράγμα που είναι πραγματικός τίτλος
τιμής για το σύνολο των δυνάμεων του
λαϊκού και επαναστατικού κινήματος στη
χώρα μας που πρέπει να εξακολουθήσει να
τον διατηρεί.
Η
ιδιαίτερη αυτή συνέπεια είναι ότι η "άποψη
Σανγκουϊνέτι", η καλλιέργεια και η
προβολή της, χρησίμεψαν σαν η "θεωρητική"
βάση που "κάλυψε" τον συνειδητό
και διακηρυγμένο χαφιεδισμό, όχι των
γνωστών μας ασφαλίτικων μηχανισμών του
καθεστώτος που εξασκούν το χαφιεδισμό
τους (και εκτίθενται στους κινδύνους
και τις άλλες συνέπειες του) σαν
βιοποριστική και επαγγελματική τους
δραστηριότητα, αλλά μεγάλων κομματιών
των "αριστερών δυνάμεων" που τον
εφαρμόσανε πολιτικά, ιδεολογικά,
πρακτικά και ηθικά για να καλύψουν.και
για να "θεωρητικοποιήσουν τον
απέραντο κοινωνικό και εξατομικευμένο
τρόμο τους, που τους οδήγη σε να γίνουν
όχι
μόνο χαφιέδες, αλλά και ιδεολογικοί
κήρυκες τον χαφιεδισμού ενάντια σ’όλες
τις επαναστατικές και λαϊκές δυνάμεις (φτασανε
στο σημείο να προτρέπουνε στο
χαφιεδισμό όλους τους αριστερούς και
όλο το λαϊκό κίνημα λέγοντας ότι είναι
το σπουδαιότερο "επαναστατικό
καθήκον"), για να μπορούν αυτοίσαν
άτομα να διατηρήσουν, ή και να αυξήσουν,
τα ατομικά υλικά οφελήματα τους και τα
άλλα σχετικά κοινωνικά προνσμοια τους
αγκαλιάζοντας, σαν "αριστεροί", το
ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό καθεστώς
και τους τρομο-κρατικοι5ς του
μηχανισμούς καταπίεσης, εκμετάλλευσης
και γενικευμένης μιζέριας και
αθλιότητας για όλους τους προλετάριους»
Ποτέ άλλοτε στην ιστορία δεν
παρουσιάστηκε τέτοιο σημείο
κατάπτωσης, παρακμής, εκφυλισμού και-
ποτα-πότητας από καμμιά κοινωνική ή
πολιτική ομάδα ανθρώπινων όντων. Για
αυτό λέμε ότι είναι τίτλος τιμής για
όλο το λαϊκό και επαναστατικό κίνημα
στη χώρα μας
που δεν παρουσιάστηκε εδώ αυτό το
θλιβερό φαινόμενο, παρά τις ύπουλες
προσπάθειες που κάνουν διάφορες
φανερές και κρυφές καθεστωτικές
δυνάμεις, για να το πετύχουν. Σημαντικό
μέρος των τέτοιου είδους προσπαθειών
που κάνει το καθεστώς, είναι και η
προβολή της λεγόμενης "άποψης
Σανγκυϊνέτι", και αυτός είναι ένας
σοβαρός πρόσθετος λόγος για το γρήγορο
και συγκεκριμμένο ξεσκέπασμα αυτής της
"άποψης" και της προβολής που της
γίνεται. Γι'αυτό είναι αναγκαίο να
αποκαλυφθεί και να κτυπηθεί αυτή η "άποψη"
και μέσα στα πλαίσια της έκδοσης "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΕΩΝ"
για να μήν καταντήσει αυτή η έκδοση,
αθέλητα έστω, να γίνει ο "δούρειος
ίππος" που θα εισάγει αυτή την "άποψη",
σαν ερμηνεία των κoiνωνικών-ταξικών
αγώνων και της επαναστατικής πολιτικής
πρακτικής, με φανερές τις αρνητικές για
το επαναστατικό και λαϊκό κίνημα
συνέπειες, που συνάμα θα είναι
ευργετικές για τη συντήρηση και τη
διατήρηση του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού
καθεστώτος.
3.
-Πιστεύουμε ότι είναι σφάλμα στο "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ" να
παρουσιάζεται η εξήγηση, μαζί με τις
εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα, μόνο
της "Ι7Ν" για τον ΕΛΑ και όχι και το
αντίθετο, όταν μάλιστα η τοποθέτηση του
ΕΛΑ δεν είναι καθόλου "σκέτη
απαντηση", όπως αυθαίρετα
διαβεβαιώνεις τους αναγνώστές, αλλά
πρόκειται, με αφορμή το κείμενο της "Ι7Ν",
για μια γενικώτερη πολιτική εξήγηση
και τοποθέτηση, για τις κοινωνικές και
πολιτικές συνθήκες που διαμορφώνονται
στο αμέσως προηγούμενο και το αμέσως
επόμενο χρονικό διάστημα από τις
εκλογές του 1981 και χαρακτηρίζουν τις
από τότε εξελίξεις και επίσης, για μια
αρκετά ολοκληρωμένη διερεύνηση και
τοποθέτηση, σχετικά με τα προβλήματα
που αντιμετωπίζουν οι δυνάμεις του
επαναστατικού και λαϊκού κινήματος στη
διάρκεια της γέννησης, της εκδήλωσης
και των προσπαθειών στεριώματος και
δυναμώματος του αντικαθεστωτικού και
επαναστατικού λαϊκού αγώνα (Πράγμα που
μπορεί ο καθένας να το διαπιστώσει όταν
δεί και διαβάσει το σχετικό πολιτικό
κείμενο - εκδόθηκε στις 22 Σεπτέμβρη, 81 -
και αυτό ανεξάρτητα βέβαια από το κατά
πόσο συμφωνεί και εκφράζεται από τις
σχετικές διαπιστώσεις, εκτιμήσεις,
συμπεράσματα και τοποθετήσεις ή όχι).
Το
σφάλμα αυτό γίνεται πιό έντονο αν
σκεφτούμε ότι, ούτε βέβαια η "Ι7Ν"
θα πρέπει να επιδιώκει τέτοιου είδους
μονόπλευρη προβολή της πολεμικής που
κάνει και ότι ούτε σε σένα λείπει το
σχετικό έντυπο [σ7]
πολιτικό
υλικό, μιας και το κείμενο της "17Ν"
που αναδημοσιεύεις το έχεις πάρει
ακριβώς από την ιδιαίτερη έκδοση του
ΕΛΑ (22 Σεπτέμβρη 1981 πόυ την έκανε
ακριβώς για να γνωστοποιήσει αυτά τα
δύο κείμενα (της "Ι7Ν" και του ΕΛΑ)
μέσα στις δυνάμεις του επαναστατικού
και λαϊκού κινήματος (μιας και η ίδια η"Ι7Ν"
δεν μπόρεσε να εκδόσει -κυκλοφορήσει το
δικό της κείμενο και περιορίστηκε στην
ταχυδρόμησή του σε μερικές εφημερίδες),
πράγμα που ήτανε και είναι ακόμα,
συγκεκριμμένη συμβολή με έμπρακτο
τρόπο στην ιδεολογική και πολιτική
ζύμωση και όχι σκέτη αυτοπροβολή της
δικής του πολιτικής τοποθέτησης (και
της πολεμικής που αντιπαράθεσε), που
είναι σίγουρο ότι αν ήθελε να κάνει μια
τέτοια σκέτη αυτοπροβολή, θα το είχε
κάνει και σε περισσότερες ευκαιρίες (Οι
δικαιολογίες των τεχνικών λόγων που
προβάλλεις, όπως έλλειψη χώρου κλπ.,
είναι πάντα οι ίδιες, από
παντού και έχουν καταντήσει κλασσικές
προφάσεις - θα ήταν προτιμώτερο να
έλεγες ξεκάθαρα το γιατί κάνεις μια
τέτοια επιλογή).
Δεν
αμφισβητούμε καθόλου το δικαίωμά σου
να έχεις τις ιδιαίτερες πολιτικές
προτιμήσεις σου και να τις προβάλλεις,
όχι όμως για να τις προβάλλεις να
κάνεις αποκλεισμό στην γνωστοποίηση
των ενδεχόμενα αντίθετων πολιτικών
εξηγήσεων και τοποθετήσεων (τη
δυνατότητα του "μη αποκλεισμού"
τους την δείχνει η ίδια η μεγάλη
εκδοτική δουλειά σου). Στην περίπτωση
της έκδοσής σου, που είναι μια βασικά
δημοσιογραφικού χαρακτήρα δουλειά και
παρουσίαση, έχουμε από την μεριά σου
"αντιδεοντολογική" συμπεριφορά (να
μην κατηγορούμε μόνο τους άλλους όταν
εκδηλώνουν τέτοια συμπεριφορά) και
ταυτόχρονα μια πολιτικά απαράδεκτη
μέθοδο, που ενώ γνωστοποιεί στους
αναγνώστες τον κατηγορούμενο και το
σύνολο των εναντίον του κατηγοριών (και
δεν ενοούμε εδώ μόνο εκείνες που
προέρχονται από ένα. τμήμα της «Ι7Η"
αλλά και όλες τις άλλες που είναι
διάχυτες στην έκδοσή σου), τους στερεί,
την δυνατότητα να γνωρίσουν τις
εξηγήσεις και τις τοποθετήσεις του.
Σκέψου αν κάτι τέτοιο το έκανε, έστω
κατά λάθος, καμιά φορά ο_ΕΛΑ,
που μέχρι τώρα__είναι_από_παντού
(και
φυσικά πρώτα από όλα από το σύνολο των
φανερών και κρυφών καθεστωτικών
δυνάμεων) «κατηγορούμενος» όλα αυτά τα
χρόνια, πράγμα που φαίνεται ία ότι δεν
πρέπει να είναι μαι σκέτη σύμπτωση και
πρέπει πια στα
σοβαρά – όσοι θέλουν – να σκεφτούν, να
απαντήσουν και να ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ στο
πρόβλημα, ή ότι ο ΕΛΑ στην ουσία
πρόκειται για αντεπαναστατική δύναμη
ηλικίας 11 χρόνων που πρέπει να πάψει να
υπάρχει (αλλά άμα είναι πράγματι
ανεπαναστατική τότε μάλλον δύσκολο
είναι κάτι τέτοιο), ή
..................................................
Επί
πλέον, μ’ αυτό τον τρόπο, ο ΕΛΑ, εκτός
από "κατηγορούμενος",
παρουσιάζεται και σαν σκέτος
νεροκουβαλητής των άμεσων και έμμεσων
κατηγόρων του, που ανάμεσα στην άλλη
δραστηριότητά του φροντίζει να τους
εκδόσει τα πολιτικά κείμενα (και
δυστυχώς αυτά είναι πάρα πολύ ελάχιστα
και στην ουσία απλές ανακοινώσεις μόνο,
εκτός από μερικά από τα κείμενα που
προέρχονται από την "Ι7Ν"), όχι
βέβαια για να τα "προβάλλει" όταν
δεν συμφωνούσε, αλλά για να τα
γνωστοποιήσει και για να συμβάλλει
στην ουσιαστική και γόνιμη ιδεολογικο-παλιτική
ζύμωση και αντιπαράθεση, που
οπωσδήποτε εξυπηρετούν την προώθηση
του επαναστατικού λαϊκού αγώνα, όταν
αυτή είναι η σκοπιμότητα που
χαρακτηρίζει αυτά τα"πολιτικά
κείμενα" και τις άλλες
συγκεκριμμένες μορφές και τρόπους που
εκδηλώνεται η πρακτική και η
δραστηριότητά μας. Το γεγονός ότι
διάφοροι πιάνουν τέτοιες ευκαιρίες που
ο ίδιος ο ΕΛΑ έχει δώσει, για να δείξουν
ότι είναι "ανώτεροι" και έτσι να
αποδείχνουν και την "ηλιθιότητα του
κατηγορούμενου", χρησιμοποιώντας τη
δική του δουλειά και ταυτόχρονα
αποκρύβοντας, με διάφορους άτσαλους ή
και έντεχνους τρόπους, τις δικές του
πολιτικές εξηγήσεις και τοποθετήσεις,
δεν πρόκειται βέβαια για σωστή και
κατάλληλη μέθοδο αντιπαράθεσης που να
ευνοεί και να προωθεί την ιδεολογική-πολιτική
ζύμωση και τον αγώνα ενάντια στο
καθεστώς, αντίθετα είναι εμπόδιο που
πρέπει να ξεπεραστεί (Πάντως, όσο και αν
φαίνεται σαν αστείο να περνιέται για
νεροκουβαλητική δραστηριότητα, η
συγκεκριμμένη και έμπρακτη συμβολή
στην ιδεολογικο-πολιτική ζύμωση, όπως
και στην αντιπληροφόρηση και την
προπαγάνδιση που είναι απαραίτητα
συστατικά στοιχεία του επαναστατικού
[σ8]
λαϊκού
αγώνα,
παραμένει το γεγονός ότι υπάρχουν και
λειτουργούν τέτοιες αντιλήψεις,
νοοτροπίες και πολιτικές συμπεριφορές,
που με την επίμονη εκδήλωση τους
αποτελούν σοβαρά εμπόδια για το
στέριωμα και την προώθηση της
επαναστατικής πρακτικής στα ευρύτερα
πλαίσια του αντικαθεστωτικού και
επαναστατικού λαϊκού αγώνα και άρα
χρειάζεται να χτυπηθούν για να
ξεπεραστούν).
Οι
παραπάνω παρατηρήσεις ενισχύονται
όταν επίσης δούμε ότι:
α)
Είναι αλήθεια-γεγονός, πως ένα σωρό
δημοσιογράφοι, ανάμεσα τους κι' εσύ,
αλλά και πολιτικές ομάδες,
περιλαμβανόμενης και της "Ι7Ν», έχουν
χρησιμοποιήσει την μεγάλη και επί 11
χρόνια τώρα δουλειά του ΕΛΑ και της
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, όχι όμως για να
συμβάλλουν στην ιδεολογικο-πολιτική
ζύμωση, την προπαγάνδιση και την
πρακτική αντιπληροφόρησης (που είναι
ουσιαστικά συστατικά του
επαναστατικού λαϊκού αγώνα), μέσα στις
δυνάμεις του επαναστατικού και λαϊκού
κινήματος και σ’ όλους τους
προλετάριους γενικώτερα, αλλά για να
προβάλλουν αποκλειστικά τον εαυτό τους
(Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις, που
σίγουρα δεν τους αφορά αυτή η
παρατήρηση, και σίγουρα, αυτό το
καταλαβαίνουν καλύτερα απ' όλους). Αυτό
γίνεται άλλες φορές για βιοποριστικούς
και "επαγγελματικούς" λόγους από
ορισμένους δημοσιογράφους, άλλες φορές
για να εξυπηρετούνται οι ανάγκες
συνειδητών διαστρεβλώσεων και
παραπλάνησης που επιδιώκει το καθεστώς
και τις κάνουν ορισμένοι άλλοι
δημοσιογράφοι και μερικές επίσημες ή
ανεπίσημες καθεστωτικές πολιτικές
ομάδες και άλλες φορές απλά και μόνο
για την αυτοπροβολή αποκλειστικά της
δικής τους ιδιαίτερης οργανωτικής
οντότητας όπως έχει εκδηλωθεί και από
μια ορισμένη πλευρά της "Ι7Ν".
Αφήνοντας κατά μέρος εκείνους και
όσους εξασκούν την καθεστωτική
επιδίωξη της συνειδητής διαστρέβλωσης
και παραπλάνησης, χρειάζεται να
σημειώσουμε ότι όλοι οι υπόλοιποι, που
δεν έ ουν
τέτοια επιδίωξη, συνήθως, όχι μόνο "ξεχνούν"
την πηγή της ενημερότητας τους (πράγμα
που καθόλου δεν ενοχλεί), αλλά
συμβαίνει και να την κατηγορούν άμεσα ή
έμμεσα (που κι' αυτό είναι δικαίωμα τους),
και να αποκρύβουν τις δικές της
πολιτικές εξηγήσεις, εκτιμήσεις,
συμπεράσματα και τοποθετήσεις (που δεν
είναι καθόλου δικαίωμα τους). Μήπως
όμως αυτή η αντιμετώπιση στην ουσία
ονομάζεται και είναι μέθοδος πολιτικής
εξαπάτησης (άσχετα
από το αν και όποτε προβάλλονται
τεχνικές δικαιολογίες ή όχι).
β)
Είναι αλήθεια-γεγονός,ότι ένα τμήμα της
δημοσιογραφίας αρέσκεται να "διαλογίζεται"'
με τα πολιτικά κείμενα της "Ι7Ν" (παρόλο
που δεν χάνει ευκαιρία για να τονίζει
τον "αποτροπιασμό" της για την
πρακτική της· "Ι7Ν"), που ανάλογα τα
δημοσιοποιεί και βρίσκει
κακοπροαίρετες ή και καλοπροαίρετες,
οριμένες φορές, ευκαιρίες και αφορμές
για να κάνει πολέμική ή και πολιτικού
είδούς αντιπαράθεση σ’ αυτά. Επειδή το
ίδιο δεν γίνεται με τα πολιτικά κείμενα
του ΕΛΑ (και αυτό βέβαια είναι ένα
αναφαίρετο δικαίωμα τους), η ίδια
δημοσιογραφία ούτε καν τα δημοσιεύει,
εκτός από μερικά κατάλληλα διαλεγμένα
και αποσπασματικά κομμάτια. Δηλαδή
αυτό που κάνει είναι να αποκρύβει "έντεχνα"
αυτά τα πολιτικά κείμενα, ώστε να
παριστάνει ότι μπορεί να τα "πολεμάει",
χωρίς βέβαια να τα δημοσιεύει, ή και' να
προσπαθεί να τα περνάει έτσιθελικά
στην ανυπαρξία. Μήπως όμως είναι κι'
αυτή άλλη μια μορφή των μεθόδων που
εφαρμόζονται για να περνάει η πολιτική
εξαπάτηση
Μήπως
τα παραπάνω βρίσκουν μια εξήγηση, αν
θυμηθούμε ότι η μόνη πολιτική
τοποθέτηση (και σε έντυπη μορφή) πριν
από τις εκλογές του Οκτώβρη 1981, που δεν
ήτανε άμεσα ή έμμεσα υπέρ του ΠΑΣΟΚ,
δηλαδή αυτή που είχε κάνει ο ΕΛΑ
(είναι διεξοδικά γραμμένη στην έκδοσή
του στις 22 Σεπτέμβρη 1981) και που
επικυρώθηκε αμέσως μετά απ’ αυτές τις
εκλογές και έγινε πιο πλήρης και
ολοκληρωμένη (έκδοση του ΓΕΝΑΡΗ 1982),
έχει ταφεί με επιμέλεια απ’ όλη την
δημοσιογραφία και από την έκδοση "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ", παρ'
όλο που από τότε είναι σε γνώση τους, ενώ
παράλληλα προβλήθηκε ακόμα και
προεκλογικά (πριν τις εκλογές του 1981) η
πολιτική τοποθέτηση της "Ι7Ν", μαζί
με την εναντίον του ΕΛΑ επίθεσή της και
σήμερα ξανά-προβάλλεται (και
προεκλογικά για τις εκλογές του 1985) από
την έκδοση
"ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ"
μιας και αυτή η τοποθέτηση της "Ι7Ν"
είναι ουσιαστικά, τουλάχιστον έμμεσα,
υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Είναι αυτό το γεγονός
μια ακόμη σκέτη σύμπτωση ή
μήπως πρόκειται για μια ακόμη
εκλεπτυσμένη, αλλά φανερή σε όποιον
θέλει να βλέπει, μορφή πολι- [σ9]
τικής
εξαπάτησης; (είναι θετικό το γεγονός
ότι η "Ι7Ν" εγκατάλειψε την
προεκλογική (του 81) πολιτική της
τοποθέτηση στα τέλη του 1983, με το
πολιτικό κείμενο της, που αναλάμβανε
την ευθύνη για την εκτέλεση του
βορειοαμερικάνόυ πράκτορα Τσάντες και
του σωματοφύλακα του στις 15-11-83,
όπως φαίνεται από τη σύγκριση των
σχετικών κειμένων. Πάντως χρειάζεται
να πούμε εδώ ότι οι πολιτικές
διαπιστώσεις, εκτιμήσεις, συμπεράσματα
και τοποθετήσεις που μπορούν να
συμβάλλουν στο στέριωμα και την
ανάπτυξη του επαναστατικού λαϊκού
αγώνα, έτσι κι'αλλιώς το κάνουν από τη
στιγμή που πρωτο υπάρχουν και όχι
βέβαια άν και όποτε τα επαναλάβει η "Ι7Ν",
ή όποια άλλη οργανωμένη ομάδα, πράγμα
που όταν συμβαίνει βέβαια εξυπηρετεί
τις παραπέρα προσπάθειες για την
προώθηση του επαναστατικού και λαϊκού
κινήματος, αρκεί να μην "ξανα-αποσυρθούν"
σε άλλες πολιτικές "συγκυρίες" ή
για την εξυπηρέτηση αδήλωτων
οργανωτίστικων σκοπιμοτήτων).
Και
για να τελειώνουμε με τις παρατηρήσεις-και
σκέψεις που περιλαμβάνονται σ’αυτό το
κομμάτι του κείμενου μας. 0 ΕΛΑ, καλά ή
κακά, δημιουργήθηκε όπως όλοι ξέρουμε
πιά, στην διάρκεια του 1974 και από τότε
έχει πολιτικές εκτιμήσεις,
συμπεράσματα και τοποθετήσεις, που
πιστεύει ότι συμβάλλουν στο στέριωμα
και το δυνάμωμα του αντικαθεστωτικού
και του επαναστατικού λαϊκού αγώνα (οπωσδήποτε
δε, έχουν συμβάλλει μας αρέσει ή όχι,
στην γέννηση αυτής της δυνατότητας).
Αυτές τις πολιτικές εξηγήσεις και
τοποθετήσεις του, που τις διαμορφώνει
όλα αυτά τα χρόνια, τις δημοσιεύει διά
μέσου πολλών και διάφορων εκδόσεων που
έκανε μέχρι τώρα, παράλληλα με τις
υπόλοιπες μορφές και
τους τρόπους που έχει εκδηλώσει την
επαναστατική πολιτική πρακτική του.
Κανένα απ αυτά τα πολιτικά κείμενα δεν
άξιζε και δεν αξίζει δημοσίευσης και
γνωστοποίησης; (στο "ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ" δημοσιεύονται
μόνο κάποιες ανακοινώσεις του ΕΛΑ για
ορισμένες ενέργειες επαναστατικής και
λαϊκής βίας που έκανε, που βέβαια είναι
πολιτικά κείμενα αλλά δεν είναι - δεν
μπορούσε να είναι – οι
συνολικές πολιτικές τοποθετήσεις του).
Ακόμα και από κείνους που "συμπαθούν"
και είναι ευνοϊκά διατεθιμένοι
απέναντι στη πολιτική πρακτική που την
λένε "αντάρτικο πόλης» και που
κάνουν και . συγκεκριμμένη δουλειά,
διακινδυνεύοντας βέβαια, για την
ευρύτερη δημοσιοποίηση διάφορων
πολιτικών κειμένων που προέρχονται από
τον ίδιο γενικώτερο πολιτικό χώρο; Και
αν ακόμη πρόκειται για πολιτικά
κείμενα (αυτά του ΕΛΑ) που θεωρείται ότι
διατυπώνουν και εκφράζουν λαθεμένες
εξηγήσεις και τοποθετήσεις, πως αυτό θα
φανείς με τη συστημματική και μόνιμη
προσπάθεια θαψίματος τους; ή μήπως
έχουμε σ’αυτή τη περίπτωση την
εκδήλωση μιας μόνιμα επιχειρούμενης
πολιτικής εξαπάτησης; και γιατί
συμβαίνει κάτι τέτοιο;
4.-
Είναι εντελώς περίεργο, τουλάχιστον, το
πως ξαφνικά η "σημαντική" και "ενδιαφέρουσα"
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, γίνεται κάτι χωρίς
αξία και σημασία στα τελευταία τεύχη
της, σ’αυτά δηλαδή που ακριβώς
ολοκληρώνουν την 7-χρονη πολιτική
πορεία και εξέλιξη της και παράλληλα
προδιαγράφουν μια επόμενη φάση (αυτή
που ακόμα τώρα περνάμε), χωρίς να κάνει
ωραιοποιήσεις και να καλλιεργεί
αυταπάτες (το γνωστό δηλαδή και μόνιμο
φαινόμενο που χαρακτηρίζει τη δράση
των "αριστερών" και που γίνεται το
δήθεν επιστέγασμα των προσπαθειών τους).
Είναι
επίσης περίεργη η "δήλωση" που
αναφέρεται στο "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ
ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ" ότι αυτά ακριβώς τα
τελευταία τεύχη,
που είναι χωρίς αξία και σημασία,
είχανε και εντελώς περιορισμένη
διάδοση και κυκλοφορία. Αν πράγματι
ξέρεις αυτά τα πράγματα γιατί δεν
δίνεις και κάποια στοιχεία ή έστω γιατί
δεν λές το γιατί είναι χωρίς αξία,
σημασία και διάδοση-κυκλοφορία); αν δεν
ξέρεις, τότε γιατί παρουσιάζεις σαν
γεγονότα
τις αυθαίρετες υποθέσεις σου και γιατί
κάνεις τέτοιες αυθαίρετες υποθέσεις; (Δεν
νομίζουμε ότι τα λεγόμενα "άτομα του
χώρου" είναι "αποδεικτικά"
στοίχεία για να στηρίζουν αυτές τις
αυθαιρεσίες).
Ταυτόχρονα
τέλος είναι περίεργο αλλά και
προκλητικό το γεγονός, ότι από τα πάνω
από χίλια (ΙΟΟΟ) κείμενα κάθε είδους που
έχουν γραφτεί στα 44 τεύχη της
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, που φτειαχτήκανε και
κυκλοφορήσανε με μόνιμο και συνεχή
τρόπο από το Μάη 1975 ως και τον Φλεβάρη
1982, διαλέγεις για να δημοσιεύσεις και
να προβάλλεις ένα κριτικό σημείωμα που
κάνει στον ΕΛΑ γιατί δεν της είχε
στείλει ορισμένες ανακοινώσεις [σ10]
του,
που τις διοχέτευσε πρώτα σε μερικές
άλλες κατευθύνσεις. Διαλέχτηκε δηλαδή
να προβληθεί ένα εντελώς ανώδυνο στην
ουσία και χωρίς καμμιά ιδιαίτερη
σημασία ή περιεχόμενο κείμενο, που
όταν εγινε, στόχευε να εξυπηρετήσει
κάποιες συγκεκριμμένες πολιτικές και
οργανωτικές ανάγκες και παράλληλα να
τονίζει την αναγκαιότητα της πρακτικής
της αντιπληροφόρησης σαν ουσιαστικού
στοιχείου του αντικαθεστωτικού και του
επαναστατικού λαϊκού
αγώνα, μόνο και μόνο
επειδή φαίνεται σαν να κατηγορεί τον Ε.Λ.Α.
(εξ άλλου το να λές ότι είναι μια "πρώτη
κριτική" καλλιεργείς την εντύπωση
ότι υπήρξανε και άλλες, πράγμα που
είναι ψευδολογία).
Με
τέτοιους τρόπους, είναι πιστεύουμε
ξεκάθαρο, δεν τονίζεται η "ξεχωριστή"
εικόνα της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, αλλά
προσπαθιέται, έστω αθέλητα, το
χαντάκωμα της πολιτικής οντότητας και
της συγκεκριμμένης και μεγάλης
συνεισφοράς που είχε η ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ
για την γέννηση και τις προσπάθειες
στεριώματος και δυναμώματος του
επαναστατικού λαϊκού αγώνα στη χώρα
μας. Επίσης, μ’αυτούς τους τρόπους, δεν
μπορεί να μειωθεί δήθεν η αξία και η
σημασία της επαναστατικής πολιτικής
πρακτικής του ΕΑΑ, που από την αρχή και
σαν απαραίτητο συστατικό στοιχείο του
αντικαθεστωτικού και του
επαναστατικού λαϊκού αγώνα, επιδίωξε
και πραγματοποίησε την
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ και συνέχεια
συνδυαζότανε και συμπληρωνότανε με τη
δραστηριότητα της.
Παρά
όμως αυτή την αστεία (από μια άποψη)
προσπάθεια παραχάραξης σχετικά με την
συνδυασμένη και αλληλοσυμπληρωνόμενη
πρακτική της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ και του
ΕΑΑ και παρά τον κίνδυνο να θεωρηθούμε
ότι μετατρεπόμαστε και μεις σε "νεροκουβαλητές"
φροντίσαμε; και σου στείλαμε τα
τελευταία τεύχη της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΉΣ
(37-38-39-40-41-42-43-44) μαζί με άλλα έντυπα υλικά
που ήδη πρέπει από τα τέλη Μάη 1985 να τα
έχεις πάρει, για να βοηθήσουμε να
καλυφτεί συγκέκριμμένα η περίπτωση που
δεν τα έχεις. Δεν καλύπτουμε βέβαια την
περίπτωση του γιατί δεν τα βρήκες και
αν έτσι είναι, δηλαδή δεν τα είχες, τότε
γιατί προβάλλεις τις αυθαιρεσίες σου,
που παραπάνω αναφέρουμε, σαν γεγονότα.
Δεν καλύπτουμε επίσης το γιατί δεν
φροντίσανε να στα δώσουν εκείνοι που
ονομάζεις "άτομα του χώρου" ενώ
όπως φαίνεται φροντίσανε και πολύ
μάλιστα για να σε "ενημερώσουν"
ότι πρόκειται για τεύχη που το
περιεχόμενο τους είναι χωρίς αξία,
σημασία, διάδοση και κυκλοφορία, ούτε
καλύπτουμε τα κίνητρα αυτής της
μεθοδολογίας τους, που όποια και αν
είναι σίγουρα υποβοηθούν και
καλλιεργούν την πολιτική εξαπάτηση.
Σ’αυτά
τα τεύχη της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ που σου
στείλαμε θα διαπιστώσεις:
α)
μια πλήρη εικόνα του περιεχόμενου των
τευχών από το 1ο ως και το 36ο, που έχει
γραφτεί συγκεντρωτικά στο, γι'αυτό το
λόγο φτειαγμένο, 37ο τεύχος της. Επίσης
θα διαπιστώσεις ότι το κείμενο που
γράφεις αμέσως μετά τις ανακοινώσεις
του ΕΛΑ, για την ενέργεια ενάντια στην
δυτικογερμανική πολυεθνική AEG και για
την ένοπλη συμπλοκή όπου σκοτώθηκε ο
επαναστάτης αγωνιστής Χρήστος Κασίμης,
είναι το πολιτικό κείμενο που
φτειάχτηκε από τον ΕΛΑ και την
ΑΝΤΙΠΑΗΡΟΦΟΡΗΣΗ με αφορμή την πολιτικο-αστυνομική
σκευωρία ενάντια στον εργάτη Γιάννη
Σερίφη και γράφτηκε στο Ι7ο τεύχος της
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ,· για να αποκρουστεί
η καθεστωτική επίδεση ενάντια στις
επαναστατικές και λαϊκές δυνάμεις και
για να δώσει την πλήρη πολιτική βάση
στο μακροχρόνιο αγώνα που έγινε, με
στόχο και την απελευθέρωση· του
συγκεκριμμένου αγωνιστή που το
καθεστώς τότε διάλεξε για "θύμα"
του, αλλά και την αντεπιθετική και σε
πολιτική και όχι νομικίστικη βάση
απόκρουση της γενικώτερης επίθεσης του
καθεστώτος που εξαπολύθηκε ενάντια
στις δυνάμεις του επαναστατικού και
λαϊκού κινήματος της χώρας μας. Δεν
πρόκειται δηλαδή για κάποιο κείμενο,
γενικά και αόριστα, που έγραψε το "Αντί"
ή όποιος άλλος, όπως
δίνεις την εντύπωση στην έκδοση σου,
μάλλον αθέλητα.
β)
ένα πλήρη κατάλογο ενεργειών
επαναστατικής και λαϊκής βίας, ακόμα
και. κείνων·που ήτανε λαθεμένες, μέχρι
τα τέλη του 1980 (39ο τεύχος), που εξ'άλλου
ήτανε και η πηγή του δικού σου
δημοσιεύματος στην ΑΥΓΗ (27-11-83) μαζί και
με άλλα τεύχη της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ και
με ορισμέ- [σ11]
νες
ακόμα ιδιαίτερες εκδόσεις του ΕΛΑ,
δημοσίευμα που ήτανε μια βασικά σωστή
δημοσιογραφική παρουσίαση και που
ορισμένα λάθη ή παραλείψεις της
πιστεύουμε ότι δεν κρύβανε άλλη
σκοπιμότητα, (Θα διαπιστώσεις και πάλι
ότι επιβεβαιώνεται η "
νεροκουβαλητική"' δραστηριότητα του
ΕΛΑ και της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, ακόμα και
για κείνους που η δραστηριότητα τους
έγινε αντικείμενο σφοδρής πολεμικής
από τον ίδιο τον ΕΛΑ και την
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ και παρά το ότι κάθε
φορά έχουν μόνο μια εφήμερη παρουσία - ή
μήπως θά διακρίνεις ότι πρόκειται για
μια διαφορετική αντίληψη και πολιτική
συμπεριφορά που προσπαθούν να
προωθήσουν ο ΕΛΑ και η ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ,
που είναι εντελώς αντίθετη από τις
κομματαρχικές και οργανωτίστικες
αντιλήψεις και συμπεριφορές που
κυριαρχούν ακόμα, και που είναι
αναγκαίο να καταχτηθούν, ασφαλώς
επώδυνα, και από άλλες δυνάμεις του
επαναστατικού και λαϊκού κινήματος,
έτσι ώστε μαζί με το χτύπημα των
αυταπατών και των συγχίσεων που
καλλιεργούνται, να μπορέσει να
υποστηριχτεί η επαναστατική πολιτική
πρακτική και να στεριώσει και να
δυναμώσει ο επαναστατικός λαϊκός
αγώνας ενάντια στο ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό
καθεστώς. (Ενα αρκετά σημαντικό
πολιτικό κείμενο σχετικό μ’αυτά τα
προβλήματα, πιστεύουμε ότι είναι- η
έκδοση του ΕΛΑ που έγινε το ΓΕΝΑΡΗ 1984).
γ)
την ολοκλήρωση της πορείας της
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ (τεύχη 40-41-42-43-44) και
την ουσιαστική ενσωμάτωση της
ιδιαίτερης (αλλά όχι "ξεχωριστής"
όπως προσπαθείς δήθεν να παρουσιάσεις)
δραστηριότητας της, με την γενικώτερη
και ευρύτερη επαναστατική πολιτική
πρακτική του επαναστατικού λαϊκού
αγώνα. Επαναστατικός λαϊκός αγώνας που
υπάρχει και προσπαθιέται να στεριώσει
και να δυναμώσει από το 1974 και που μια
απο τις πιό σημαντικές εκδηλώσεις του
ήτανε και η γέννηση και δράση της
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, για την οποία
γέννηση και δράση της υπάρχει και ο
πλήρης πολιτικός απολογισμός τους
ακριβώς στα τελευταία και άρα πολύ
σημαντικά τεύχη της, που γι'αυτό το λόγο,
και αν ακόμα συνέβη να έχουν σχετικά
περιορισμένη διάδοση και κυκλοφορία,
θε έπρεπε όλοι μας να συμβάλουμε για το
αντίθετο και όχι για την απόκρυψη- τους.
Σημείωση
-1- :Μήπως αυτά τα "άτομα
του χώρου", συμβαίνει από μια
ορισμένη αποψή να παραείναι "γνωρίζοντες"
σχετικά με την ιδιαίτερη και πολύ
σημαντική πολιτική αξία των πολιτικών
εξηγήσεων, εκτιμήσεων, συμπερασμάτων
και τοποθετήσεων που περιέχονται στην
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ και ειδικά στα
τελευταία τεύχη της, όπως και σχετικά
με τις πολιτικές εξηγήσεις και
τοποθετήσεις του ΕΛΑ γενικώτερα, και γι'αυτό
ακριβώς το λόγο να εξασκούν σ’αυτό το
τομέα, με ιδιαίτερη ένταση, την
δραστηριότητα πολιτικήσ’ εξαπάτησης,
προκειμένου να εξυπηρετούν τα δικά
τους συνεχώς αποπολιτικοποιούμενα
κίνητρα και τις δικές τους "ξεχωριστές"
επιδιώξεις
Σημείωση
-2-: Δεν είναι άσκοπο να
σημειώσουμε εδώ, με την ευκαιρία που
δίνεται, οτι εκτός από την πολιτική
πρακτική της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ οι άλλες
βασικές και πολύ σημαντικές εκδηλώσεις
του επαναστατικού λαϊκού αγώνα είναι :
α) η ανάπτυξη της παράνομης πολιτικής
πρακτικής σαν τη μόνη δυνατότητα
άσκησης μιας αντικαθεστωτικής, σε
περιεχόμενο και στόχους, δράσης και σαν
τη μόνη δυνατότητα ελεύθερης επιλογής,
για επαναστατική πολιτική πρακτική,
που χωρίς αυτή ποτέ δεν πρόκειται να
ηττηθεί πολιτικά και κοινωνικά το
ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό καθεστώς
(Η παράνομη πολιτική πρακτική
χρειάζεται και μπορεί να δίνει
αντικαθεστωτικές απαντήσεις στα
προβλήματα των ανοικτών και των
καλυμμένων τρόπων και μορφών που
εκδηλώνεται η κοινωνική-ταξική και
επαναστατική πρακτική των προλετάριων
και των οργανωμένων και οργανωνόμενων
δυνάμεων του επαναστατικού και λαϊκού
κινήματος) και β) η προώθηση της
πολιτικής αντίληψης και πρακτικής της
επαναστατικής και λαϊκής βίας όχι σαν
μια απλή τακτική χρήσης ορισμένων
βίαιων μορφών πάλης κατά περιόδους,
αλλά σαν μόνιμη στρατηγική
αναγκαιότητα, που έχει σαν κορυφαίες
αλλά όχι και μοναδικές εκφράσεις της,
τα συγκεκριμμένα βίαια-δυναμικά
χτυπήματα ενάντια στους φορείς και στα
στηρίγματα του ιμπεριαλιστικου-καπιταλιστικού
καθεστώτος.
Βέβαια
γι'αυτά τα θέματα και τα αντίστοιχα
προβλήματα υπάρχουν έμπρακτες
εκδηλώσεις εδώ και 11 χρόνια στη χώρα
μας. Επίσης υπάρχουν και οι γενικεύσεις
των εμπειριών καθώς και τα αντίστοιχα
συμπεράσματα και προτάσεις στα διάφορα
πολιτικά κείμενα των επαναστατικών και
λαϊκών δυ-[σ12]νάμεων,
που έχουν γίνει φορείς και εκφραστές
τους και έτσι δεν είναι δύσκολο-για
όποιους θέλουν να τα δούν και να
τοποθετηθούν έμπραχτα.·
5.-
Ένα ακόμη περίεργο αλλά και μάλλον
θλιβερό γεγονός είναι ότι οι ίδιοι, ή
άλλοι παρόμοιοι "γνώστες του χώρου",
φροντίζουν να σε ενημερώνουν για να
δημοσιοποιήσεις ορισμένα σχόλια τους,
που τα παρουσιάζουν και σαν δήθεν
πολιτικές εξηγήσεις, του είδους "αυτοί,
δηλαδή ο ΕΛΑ και η ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ,
κριτικάρουν, π.χ. τις ενέργειςς ενάντια
στα μεγαλοκαταστήματα, από ζηλοφθονία
επειδή δεν τις κάνανε αυτοί" δεν
μπορέσαμε δε, να καταλάβουμε αν
επεκτείνουν αυτούς τους σχολιασμούς
τους και για την "Ι7Ν" που επίσης
κριτικάρισε έστω πιο περιορισμένα και
αρκετούς μήνες αργότερα, αυτές τις
ενέργειες, ή αν δεν την περιλαμβάνουν,
μιάς και από την "Ι7Ν" εκπορεύτηκε
και μια, επίσης έντονη, πολεμική
ενάντια στον ΕΑΑ. Ενώ λοιπόν σου
πλασσάρουν τέτοιου είδους σοβαρόφανή
σχόλια, σε εμποδίζουν, καθώς φαίνεται,
να δημοσιεύσεις τις λεπτομερείς
πολιτικές κριτικές και τοποθετήσεις
τόσο του ΕΛΑ όσο και της
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, ενώ τις έχεις (και
αυτό φαίνεται και από τις
αποσπασματικές αναφορές από κείμενα
τους, που κάνεις σ’άλλα σημεία της
έκδοσης, που βέβαια δεν αποτελούν
ουσιαστική πολιτική παρουσίαση, μιας
και είναι αποσπασματικές και μάλιστα
γράφονται σε ξεχωριστά σημεία). Είναι
και αυτό μία ακόμα ένδειξη του
πολιτικού (και ίσως και "επαναστατικού")
ήθους και συμπεριφοράς, που δίνει τη
δυνατότητα σ’όσους τα διαθέτουν, να
μπορούν να "κατηγορούν" και
ταυτόχρονα να αποκρύβουν τα πολιτικά
κείμενα εκείνων που "κατηγορούν".
Βέβαια
έχεις κάθε δικαίωμα να προβάλλεις τις
δικές σου ερμηνείες και τοποθετήσεις, ή
και εκείνων που χαρακτηρίζονται στο
βιβλίο σου σαν "γνώστες του χώρου",
σχετικά
με τη πολιτική κριτική και πολεμική που
είχε γίνει για τις ενέργειες ενάντια
στα μεγαλοκαταστήματα, αφού όμως
παράλληλα δημοσιευόντουσαν αντί να
αποκρύβονται, τα "ερμηνευόμενα"
πολιτικά κείμενα, που, κύτα σύμπτωση,
βρίσκονται και αυτά ανάμεσα σε κείνα
που και στην προηγούμενη παρατήρηση
αναφέρονται, δηλαδή στα τελευταία
τεύχη (τα χωρίς ιδιαίτερη δήθεν σημασία)
της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ. Αυτή η
αυθαιρεσία που γίνεται, να "ερμηνεύονται"
διάφορες πολιτικές εξηγήσεις και
τοποθετήσεις·που οι ίδιες
αποκρύβονται, δεν είναι ούτε "λάθος",
ούτε "παρανόηση", είναι ουσιαστικό
στοιχείο των τρόπων πολιτικής
εξαπάτησης και κύρια των κινήτρων που
εξυπηρετούνται μ’αυτήν και βέβαια
τίποτα το κοινό δεν υπάρχει ανάμεσα σε
τέτοιες μεθόδους και στις προσπάθειες
που γίνονται για την προώθιση της
αντιπληροφόρησης, της
ιδεολογικοπολιτικής ζύμωσης και της
προπαγάνδισης της επαναστατικής
πολιτικής πρακτικής.
Μήπως
όμως και μ’αυτό το τρόπο, των
ξεκάρφωτων σχολιασμών και "πληροφοριών"
που παρέχουν διάφοροι "γνώστες του
χώρου" συνεχίζεται στην ουσία η ίδια
προσπάθεια πολιτικής εξαπάτησης; μήπως
δηλαδή και τα κίνητρα εκείνων που
ονομάζονται "γνώστες του χώρου"
αποσκοπούν στη πολιτική εξαπάτηση και
μ’αυτή ικανοποιούνται, ενώ ταυτόχρονα
αυτοί εξασφαλίζονται κιόλας από κάθε
κίνδυνο που σε κάθε περίπτωση μόνον "οι
κατηγορούμενοι" συνεχίζουν να
διατρέχουν; (μαζί και με όσους άλλους,
που μπορεί να εκτιμούμε ότι κάνουν
λάθη,
που λέμε ποιά νομίζουμε ότι είναι, αλλά
που σε κάθε περίπτωση είναι
ενεργητικές και σημαντικές δυνάμεις
προώθησης της πολιτικής αντίληψης και
πρακτικής της επαναστατικής και λαϊκής
βίας και του επαναστατικού λαϊκού
αγώνα γενικώτερα).
Σ’άλλο
σημείο, νάτοι και πάλι αυτοί οι
περίεργοι "γνώστες του χώρου", που
ερμηνεύουν, δικάζουν, κριτικάρουν "εκ
του ασφαλούς", αλλά μόνιμα θάβουν
τους "δικαζόμενους" και
αποκρύβουν τα πολιτικά τους κείμενα (για
να διευκολύνονται στις αυθαιρεσίες
τους), που με άλλα ξεκάρφωτα "σχόλια"
και "πληροφορίες" τους, μας
διαβεβαιώνουν ότι στην ουσία ο ΕΛΑ δεν
υπάρχει και τα πρώην μέλη του "απολαμβάνουν
τα αγαθά του καπιταλισμού". Συμπτωματικά
φαίνεται, το ίδιο πράγμα, βγήκε να το
υποστηρίξει τώρα τελευταία και μιά
ομάδα, προφανώς πολιτικά αφελών
ατόμων, με την πρωτοφανή ενέργεια· που
κάνανε να στείλουν σε εφημερίδες
ειδική και "επίσημη" ανακοίνωση,
που, επίσης συμπτωματικά έτυχε να
δημοσιοποιηθεί σε μεγάλη έκταση. Αυτοί
δεν διστάσανε κιόλας να προσπαθήσουμε
να εξυπηρετήσουν τις περιορισμένες
πολιτικάντικες σκοπιμότητες τους, με
το να επιχειρήσουν να ιδιοποιηθούν ένα
όνομα με συγκεκριμμενο πολι-[σ13]
τικό
περιεχόμενο και σημασία, ενώ
ταυτόχρονα δηλώνανε ότι η δική τους
πολιτική τοποθέτηση είναι "προφανώς
και εντελώς διαφορετική» και ότι
όσοι
συνεχίζουν να εκφράζουν και να
ενεργοποιούν το πολιτικό περιεχόμενο
και τους στόχους που αυτό το όνομα
δήλωνε και δηλώνει, δεν είναι τίποτα
παραπανω από μια "νεκρή σφραγίδα".
Έτσι βέβαια από μόνοι τους έδειξαν ότι
το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η "αρπαγή"
ενός ονόματος και η ουσιαστική
υποκλοπή του για "χρήση υπογραφής".
Επίσης δεν μπορούμε να μήν
αναρωτηθούμε για την αδιαφορία τους να
ταυτίζονται επί
πάνω από τρείς μήνες με την "νεκρή
σφραγίδα", και, να μην ενοχλούνται
καθόλου απ αυτό το γεγονός, να
αντιδρούν δε υστερικά, μόνο όταν "η
νεκρή σφραγίδα", μετά από μια βίαιη-δυναμική
ενέργεια, φρόντισε με σαφή μεν, αλλά
καθόλου επιθετικό τρόπο, να δηλώσει ότι
η χρησιμοποίηση του ονόματος της από
άλλους για ενέργειες που δεν έχει κάνει
η ίδια, δίνει την ευκαιρία να
καλλιεργούνται συγχίσεις, πράγμα που
επιβαλλότανε πολιτικά να το κάνει, για
να μήν συμβάλλει, αθέλητα, στην
καλλιέργεια ψεύτικων εντυπώσεων και
συγχίσεων και για να μήν οικιοποιείται
μια βίαιη-δυναμική ενέργεια που δεν
ήτανε δική της ούτε οργανωτικά, ούτε
και πολιτικά όπως "εύστοχα
επισημάνανε", εκ
των υστέρων βέβαια, και οι ίδιοι οι
νεκροθάφτες του ΕΑΑ. Ίσως όμως να
υπερβάλλουμε και στην ουσία, αυτή η
ομάδα ατόμων, να μήν μπόρεσε να
καταλάβει ότι χρησιμοποιήθηκε για να
εξυπηρετήσει τα κίνητρα εκείνων των
πολύ
ελάχιστων, που για κύριο στόχο τους
έχουνε, το να καλλιεργούν συγχίσεις και
αποπροσανατολισμούς μέσα στις
δυνάμεις του επαναστατικού και λαϊκού
κινήματος,
Αν τώρα, αυτά τα πράγματα, δηλαδή τα
μέλη του ΕΑΑ να λαμβάνουν τα αγαθά του
καπιταλισμού και ο Επαναστατικός
Λαϊκός Αγώνας -ΕΑΑ- να πάψει να υπάρχει (και
αργότερα αυτό να ισχύσει και για τις
άλλες οργανωμένες πολιτικές ομάδες που
προωθούν την επαναστατική και λαϊκή
βία), αποτελεί στην ουσία, την
ανομολόγητη επιδίωξη διάφορων που (αυτο)
ονομάζονται "γνώστες του χώρου"
όπως και μερικών άλλων απο-πολιτικοποιούμενων
ομάδων καθώς και την συνισταμένη της
τωρινής κοινωνικοπολιτικής ύπαρξης
τους όπως και του πολιτικού ήθους και
της συμπεριφοράς εκείνης που στοχεύει
να παρασύρει μέσα στο βάλτο που οι
ίδιοι μπήκανε και εκείνους που δεν
θέλουν να μπούν, αλλά συνεχίζουν τη
πολιτική πρακτική και τις προσπάθειες
τους, τότε δεν μένει παρά να τους
συγχαρούμε για την "επαναστατική"
τουσ δραστηριότητα και είμαστε
σίγουροι ότι θα είναι μεγάλη η χάρα
τους (κάτω από το πιθανώς σκυθρωπό ύφος
τους, ανάλογο κάθε φορά με τις
περιστάσεις), όποτε υπάρχει χρονική
περίοδος προσωρινής αδυναμίας για προς
τα έξω εμφανή δράση από τις δυνάμεις
του επαναστατικού και λαϊκού κινήματος
(και μια τέτοια περίοδος, πράγματι
υπήρξε για τον ΕΛΑ και είχε δηλωθεί -
στην έκδοση Γενάρη 1984). Και επειδή
μπορεί να υπάρξουν και άλλες τέτοιες
περίοδοι προσωρινών αδυναμιών, οπότε
θα φουντώνουν από τη χαρά τους και οι
"γνώστες του χώρου" και οι απο-πολιτικοποιούμενοι,
οφείλουμε σ’αυτό το σημείο να
σημειώσουμε ότι το ίδιο κάνανε,
ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για τα
ίδια κάθε φορά άτομα ή όχι, και όταν η
"Ι7Ν" είχε περιόδους χωρίς να κάνει
προς τα έξω δράση, όπως συνέβη και στο
τρίχρονο Δεκέμβρης 1976 - Γενάρης 1980 και
στο τρίχρονο περίπου, από τον Γενάρη 1980
μέχρι τον Νοέμβρη 1983.
Όμως
ας ξέρουν όλοι οι "γνώστες του χώρου»
και οι απο-πολιτικοποιούμενοι, ότι ο
επαναστατικός λαϊκός αγώνας στη χώρα
μας, που μπόρεσε να γεννηθεί, να
εξελιχθεί (και με τις αντιθέσεις του, τα
λάθη, τις εκλείψεις και τις αδυναμίες)
και προσπαθεί να στεριώσει και να
δυναμώσει, θα συνεχιστεί με περιόδους
ανάπτυξης και αναπόφευκτες περιόδους
πτώσης και θα προωθήσει τις θέσεις του
και τους στόχους του, γιατί δεν είναι
"ξεχωρισμένος" από την πορεία που
ακολουθεί, στις ιδιαίτερες ελληνικές
κοινωνικές-ταξικές και πολιτικές
συνθήκες, το επαναστατικό και λαϊκό
κίνημα στη χώρα μας - και αυτό θα
γίνεται παρά τα πρόσθετα εμπόδια που
δημιουργούνται από τις διαθέσεις και
τις επιδιώξεις εκείνων που κάθε φορά
αποτελούν το σύμπλεγμα που
αυτοκαθορίζεται σαν "γνώστες του
χώρου" (ή
όπως αλλιώς και αν προτιμούν να
δηλώνουν, είτε "αποχωρήσαντες"
που παρέχουν "άδειες χρήσης"
πολιτικών ονομάτων, είτε "ανενεργοί"
που δεν μπορούν να εκφραστούν με τις
"νεκρές σφραγίδες" που τους "εμποδίζουν",
είτε "τιτλούχοι" μιας δήθεν
ιδιότητας, [σ14] "πρώην
μέλους", και άλλα τέτοια).
6.~
Η τοποθέτηση εκρηκτικής βόμβας έξω από
τη Δυτικογερμανική πρεσβεία στις 2-3-85
διεκδικήθηκε σαν βίαιη-δυναμική
ενέργεια από μιά ομάδα, που αυθαίρετα
χρησιμοποίησε για να υπογράφει την
ανακοίνωση της, το όνομα της "ομάδας
Χρήστος Κασίμης του Επαναστατικού
Λαϊκού Αγώνα -ΕΛΑ-" (είναι αλήθεια
χωρίς να βάλουν το Επαναστατικός
Λαϊκός Αγώνας -ΕΛΑ-) χωρίς να έχει ή να
είχε ποτέ καμμιά οργανωτική ή
γενικώτερη πολιτική σχέση με τον ΕΛΑ (Ηδη,
ο ΕΛΑ με την ευκαιρία της πολιτικής
ανακοίνωσης που έκανε μετά το.κτύπημα
ενάντια στην βορειοαμερικανική
εγκατάσταση "Απόλλων Παλάς", στο
Καβούρι την 1-7-85, έκανε την απαραίτητη
διευκρίνηση).
Το
γεγονός αυτό, ότι δηλαδή επρόκειτο για
μια αυθαίρετη χρησιμοποίηση για "υπογραφή",
ονόματος άλλης πολιτικής ομάδας θα
έπρεπε κανονικά να ήτανε φανερό και σε
σένα, αν λίγο πιό προσεκτικά
παρατηρούσες τον τρόπο που εκδηλώθηκε
αυτή η ενέργεια και βασικά το πολιτικό
περιεχόμενο της ανακοίνωσης που την
συνόδευσε. Επρόκειτο για πολιτικό
περιεχόμενο, άσχετα από επί μέρους
εκτιμήσεις, πολύ γενικόλογο και με
διάχυτα τα μεγάλα λόγια και τις
ωραιοποιήσεις και υπερβολές, που δεν
αντιστοιχούν ούτε στο είδος και το
μέγεθος της ενέργειας, ούτε στην
υπάρχουσα κατάσταση, μάλλον ευχές και
επιθυμίες ήθελε να διατυπώσει (που σαν
τέτοιες, εύκολα μπορεί να αρέσουν).
Έτσι
παρασύρθηκες και βοήθησες, αθέλητα, να
καλλιεργηθούν οι συγχύσεις που
επιδιωκόντουσαν από κείνους που έκαναν
αυτή την αυθαιρεσία. Λέμε ότι
επιδιώκανε σκόπιμα να καλλιεργήσουν
συγχίσεις, γιατί ενώ είχανε "ταυτιστεί",
καλά ή κακά, με τον ΕΛΑ και από σένα,
πράγμα που το δημοσίευσες και μάλιστα
σαν το κλείσιμο της έκδοσης σου το "ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ" και
από πάρα πολλούς άλλους, ανάμεσα τους
και μερικοί από μας, αυτοί κάνανε τον
κουφό και τον ψόφιο κοριό (προφανώς
γιατί βόλευε τις επιδιώξιες τους ) επί
πολύ καιρό και μόνο όταν ο ίδιος ο ΕΑΑ
αποκάλυψε την αλήθεια, για να μήν
συμβάλλεις και αυτός αθέλητα στις
συγχίσεις και για να μην οικιοποιείται
πολιτικά και οργανωτικά μιά ενέργεια
που δεν είχε κάνει, πάθανε υστερική
κρίση και βγάλανε στις εφημερίδες "επίσημη
ανακοίνωση". Ανακοίνωση για αυτή τη
βίαιη-δυναμική ενάντια σε "νεκρή
σφραγίδα" (ΕΛΑ) ενέργεια τους (που
αμεσότατα πήρε μεγάλη δημοσιοποίηση
και έδωσε τη δυνατότητα στους
καθεστωτικούς υπάλληλους να
εξασκήσουν τις διαστρεβλωτικές και
χαφιέδικες διαθέσεις και ικανότητες
τους) και που περιέχει μιά σαλάτα από
ψευδολόγες και παραπλανητικές
πληροφορίες, στηριζόμενες σε αληθοφανή
στοιχεία που εκτός από το ότι έδειξε
την πολιτική τους ανικανότητα να
διαβάζουν και να αντιλαμβάνονται,
προσπαθούσε να εισάγει σαν "παραδεκτή"
και "φυσιολογική" τη μέθοδο
υποκλοπής ονομάτων για "χρήση
υπογραφής", που οποίος δεν την αφήνει
να εξελιχθεί χαρακτηρίζεται από
απανθρωπιά, νεκρότητα και σαν
συκοφάντης που εμποδίζει την ανάπτυξη
των ζωντανιών δυνάμεων, της ανθρωπιάς
και των ευγενικών συναισθημάτων τους (που
όμως είναι σε λήθαργο όσο μπορούν να
παριστάνουν, δια μέσου της υποκλοπής
ονόματος, ότι είναι κάποιοι άλλοι, και
ενεργοποιούν την ανθρωπιά τους, τα
συναισθήματα τους και την πολιτική
τους ευθιξία, όταν παύουν να μπορούν να
στηρίζονται στην υποκλοπή ονόματος για
να συνεχίζουν να παριστάνουν). Οι
συντάκτες αυτής της ανακοίνωσης τους
μόνους που κατάφεραν να χαροποιήσουν
είναι τους διάφορους καθεστωτικούς
μηχανισμούς, που δώσανε αμέσως μεγάλη
δημοσιότητα στην ανακοίνωση τους και
δεν χάσανε την ευκαιρία να
λασπολογήσουν κάνοντας τις γνωστές
πολιτικο-αστυνομικές ακροβασίες τους,
με τα "στοιχεία" που αντλούσανε
από αυτή την "επίσημη ανακοίνωση".
Το
πόσο αυτή η μέθοδος της υποκλοπής
ονομάτων για "χρήση υπογραφής",
βοηθάει στο να καλλιεργούνται
συγχίσεις και απο-προσανατολισμοί
τονίζεται αν θυμηθούμε και το γεγονός
ότι μόνο λίγες μέρες μετά από αυτή · την
εκδήλωση αυθαιρεσίας (στις 2-3-85),
εμφανίστηκε και άλλη, "πλαστή"
ομάδα, που χρησιμοποιόντας το ίδιο
όνομα και με διάφορα τηλεφωνήματα και
κείμενα, "απειλούσε" την Ελληνική
πρεσβεία στο Παρίσι, λέγοντας διάφορες
ανοησίες και χοντράδες που όμως
μπορούν και παίζουν το παραπλανητικό
και ασφαλίτικο σ’αυτή την περίπτωση
ρόλο τους, επειδή στηρίζονται και στις
συγχίσεις και τους
αποπροσανατολισμούς που με την [σ15]
ανευθυνότητας δημιουργούν εκείνοι που
χρησιμοποιούν αυθαίρετα, ονόματα που
δεν έχουν μαζί τους καμμιά οργανωτική ή
πολιτική σχέση (Στην πλαστή ομάδα που
εμφανίστηκε από τους τρομο-κρατικούς
μηχανισμούς του καθεστώτος για να
παίξει τον παραπλανητικό της ρόλο,
δόθηκε και πάλι δημοσιότητα, ενώ δεν
φροντίσανε να αντιδράσουν εκείνοι που
χρησιμοποίησαν αυθαίρετα ένα όνομα σαν
πολιτική υπογραφή τους ενώ
καμμιά πολιτική σχέση δεν είχανε μ’
αυτό).
Η
μεγάλη δημοσιότητα, η "επισημότητα"
της ανακοίνωσης, το βαρύγδουπο
μνημόσυνο που απαγγέλλει, σαν το
πολιτικό περιεχόμενο της, και η
επιλεγμένη χρονική στιγμή έκδοση της
ανακοίνωσης, ενώ για πάνω από 3 μήνες οι
συντάκτες της περνιόντουσαν σαν "άλλο
πράγμα" (σαν ΕΛΑ, δηλαδή) και κάνανε
τον κουφό, ίσως να δίνει και το
πραγματικό κίνητρο και της παρουσίας-εκδήλωσής
τους στις 2/3/85 με την "βόμβα στη στη
Δυτικογερμανική πρεσβεία" που,
ατυχώς για μας, δεν λειτούργησε (και γι'
αυτούς άραγε; δεν ξέρουμε, δεν μας λένε
τίποτα γι' αυτό, ούτε μια αράδα). Όσο για
το ότι, έμμεσα πάνε να δημιουργήσουν
την εντύπωση ότι δήθεν ο·ΕΛΑ έχει να
εμφανιστεί από το 1979, τι να τους πει
κανείς (Το πως, το πότε και γιατί ο ΕΛΑ
εμφανίζει ή όχι τη δραστηριότητα της
μιας ή άλλης ομάδας που ανήκει πολιτικά
και οργανωτικά σ’ αυτόν το εξηγεί
πολιτικά ο ίδιος ο ΕΛΑ και σε κάθε
περίπτωση και βέβαια αυτό δεν
καθορίζεται από τα γούστα των
ευκαιριακών δραστηριοποιήσεων ούτε
από τις ψευδολογίες εκείνων που τυχόν
παριστάνουν τα "κάποτε μέλη" της
μιας ή άλλης συγκεκριμμένης ομάδας).
Γι'
αυτό το φαινόμενο, να γίνεται δηλαδή
υποκλοπή ονομάτων για χρήση υπογραφής,
που σαν αποτέλεσμα έχει να
καλλιεργούνται συγχίσεις και
αποπροσανατολισμοί μέσα στις δυνάμεις
του επαναστατικού και λαϊκού κινήματος
(και έτσι εξυπηρετούνται και οι
σκοπιμότητες εκείνων των ελάχιστων που
έχουν σαν μόνη τους επιδίωξη, αυτή
ακριβώς την κατάσταση) ο ΕΛΑ έχει κάνει
μια πολιτική προειδοποίηση από αρκετό
καιρό τώρα, μαζί και με μια προσπάθεια
εξήγησης των βλαβερών συνεπειών αυτής
της μεθοδολογίας (αυτά τα πολιτικά
κείμενα υπάρχουν στα τελευταία τεύχη
της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ και στην έκδοση
του ΕΛΑ του ΓΕΝΑΡΗ 1984). Είναι πιστεύουμε
φανερό για όλους ότι
τέτοιες δραστηριότητες, που έχουν αυτά
τα βλαβερά και αποπροσανατολιστικά
αποτελέσματα και κύρια η μέθοδος της
υποκλοπής ονομάτων για χρηση υπογραφής,
όχι μόνο δεν ωφελούν αλλά αντίθετα
εμποδίζουν την ανάπτυξη και την
δραστηριοποίηση ευρύτερων δυνάμεων
του επαναστατικού λαϊκού κινήματος
στην κατεύθυνση του αντικαθεστωτικού
και επαναστατικού λαϊκού αγώνα,
πράγματα που είναι επίσης βασικές
επιδιώξεις όλων των φανερών και κρυφών
καθεστωτικών δυνάμεων και των τρομο-κρατικών
μηχανισμών τους.
Γι'
αυτό πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να είσαι
πιο προσεκτικός πριν κάνεις την "ταύτιση"
του ΕΛΑ, με την ομάδα ατόμων, που
αυθαίρετα και ανεύθυνα προσπάθησε να
ιδιοποιηθεί ένα όνομα για "χρήση
υπογραφής". Πιστεύουμε επίσης ότι θα
έπρεπε να φροντίσεις ώστε νa μας δώσεις
μια πιο πλήρη πολιτική πληροφόρηση, που
νομίζουμε ότι το μπορείς, για τις
πολιτικές αθλιότητες όσων
καταναλώνουν την ενεργητικότητα και
τις προσπάθειες τους στην καλλιέργεια
συγχίσεων και αποπροσανατολισμών,
φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να
κάνουν, ή να βάζουν άλλους για να κάνουν,
υποκλοπή πολιτικών ονομάτων για "χρήση
υπογραφής" προκειμένου να
εξυπηρετούν τα εξατομικευμένα κίνητρα
και τις απο-πολιτίκοποιούμενες
σκοπιμότητες και επιδιώξεις τους.
Τέλος
επειδή και μεις πιστεύουμε ότι όλοι
αυτοί που καλλιεργούν συγχίσεις και
αποπροσανατολισμούς, αν θελήσουν να
καταλάβουν τα κίνητρα και τις
συνέπειες αυτών των δραστηριοτήτων
τους θα το μπορέσουν, ελπίζουμε ότι θα
πάψουν να ενεργούν έτσι από δω και
μπρος, αλλοιώς θα συνεχίσουν να
αποτελούν εμπόδιο για το στέριωμα και
την ανάπτυξη του αντικαθεστωτικού και
επαναστατικού λαϊκού αγώνα, όπως και
για τη δραστηριοποίηση και άλλων
δυνάμεων του επαναστατικού και λαϊκού
κινήματος σ’αυτή τη κατεύθυνση,.
7.-Χωρίς
εμείς να σου αρνούμαστε το δικαίωμα να
φροντίζεις για πρόσθετα βιοποριστικά
σου έσοδα με την χρησιμοποίηση και
εκμετάλλευση της μεγάλης [σ16]
και
επικίνδυνης "δουλειάς", που άλλοι
κάνουν και προωθούν εκτός από την
επίσης μεγάλη και πρόσθετη δουλειά που
αναγκαστικά κάνουν για να καλύπτουν
τις δικές τους βιοποριστικές ανάγκες,
πιστεύουμε ότι είναι απαράδεκτο να μην
δημοσιεύεις, τουλάχιστον, την πολύ
σημαντική πολιτική τοποθέτηση, που
έχει αναπτυχθεί
και γραφτεί στο σύνολο σχεδόν των
εκδόσεων του Επαναστατικού Λαϊκού
Αγώνα -ΕΛΑ- και της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ,
σχετικά με
το πρόβλημα της "χρηματικής τιμής"
και της "πώλησης" αυτών των
εκδόσεων ιδεολογικοπολιτικής ζύμωσης,
προπαγάνδισης και αντιπληροφόρησης (οι
αποσπασματικές και σκόρπιες αναφορές
όχι μόνο δεν δίνουν τίποτα, αλλά και
αναγκαστικά παίρνουν ακαδημαϊκό
χαρακτήρα, ενώ έχουν ξεκάθαρο και άμεσο
πολιτικό-πρακτικό στόχο).
Έτσι
λοιπόν δεν βλεπουμε το γιατί θεωρείς
εντελώς "φυσιολογικό" να
μετατρέπεις, χωρίς δεύτερη σκέψη, την
έντυπη εκδήλωση μιας ολόκληρης
επαναστατικής πολιτικής πρακτικής, σε
εμπορευματοποιούμενο προϊόν, που το
χρησιμοποιείς για να συμπληρώνεις τις
βιοποριστικές ανάγκες σου και να
κερδίζει έτσι και λίγη δόξα το όνομά
σου, πράγμα για το οποίο, εμείς
τουλάχιστον δεν έχουμε καμμιά
αφηρημένου είδους αντίρρηση, αλλά
εντελώς συγκεκριμμένη πολιτική
διαφωνία, (όχι βέβαια ότι δεν υπάρχουν
και άλλοι που κάνουν το ίδιο και
μάλιστα με χυδαίους καθεστωτικούς
τρόπους και σκοπιμότητες), χωρίς να
αισθανθείς την ανάγκη να δημοσιεύσεις,
τουλάχιστον, ολοκληρωμένη και ολόκληρη
την πολιτική τοποθέτηση σχετικά μ’
αυτό το πρόβλημα, που βρίσκεται σχεδόν
μόνιμα μπροστά στα μάτια σου, όταν
διαβάζεις αυτές τις εκδόσεις (π.χ. η 12η
έκδοση του -ΕΛΑ- 31 Ιούλη 1982, μέσα μέρος
του πίσω εξώφυλλου). Ανήκει ή όχι αυτό
το γεγονός στις, έστω αθέλητες,
πρακτικές πολιτικής εξαπάτησης; Οι "γνώστες
του χώρου" ούτε αυτό το σημείο δεν
κατάλαβαν ποτέ τους (αν και όσοι τυχόν
είχαν έστω την παραμικρή ουσιαστική
γνώση), για να σου υποδείξουν αυτήν την
υλιστική και βασικά πολιτική ασυνέπεια;
Ή
μήπως προκειμένου να έχουν ίσως κάποιο
μερίδιο στα οφελήματα, τα βιοποριστικά
και της "λίγης δόξας", μαζί με την
απόκρυψη που κάνουν των "ενοχλητικών"
πολιτικών κειμένων, αποκρύβουν και
αυτή τη πολιτική τοποθέτηση,
προκειμένου με πιο ησυχασμένη τη
συνείδηση τους, να συμβάλλουν στη
μετατροπή της επαναστατικής πολιτικής
πρακτικής σε εμπορευματοποιημένο
προϊόν;
Με
την ευκαιρία που μας δίνεται σου
θυμίζουμε και σένα την σχετική
πολιτική τοποθέτηση, αντιγράφοντας από
το μέσα μέρος του πίσω εξώφυλλου της Ι2ης
έκδοσης του -ΕΛΑ- (που στην ουσία της
έχει πρωτοδιατυπωθεί και γραφτεί ακόμα
από τα αρχικά τεύχη της
ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, από τα μέσα του 1975):
Η
ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Τα
κάθε είδους έντυπα, προπαγάνδισης-ιδεολογικοπολιτικής
ζύμωσης-αντιπληροφόρησης, που έχει
φτειάξει μέχρι τώρα ο Επαναστατικός
Λαϊκός Αγώνας (Ε.Λ.Α.) και όσα θα
φτειαχτούν, δεν είναι εμπορεύματα,
δηλαδή δεν φτειάχνονται για να έχουν
κάποια ανταλλακτική αξία και έτσι δεν
έχουν τιμή πώλησης, ούτε πουλιούνται.
Αν
έχουν κάποια αξία και σημασία, αυτή
είναι η αξία χρήσης τους, δηλαδή στην
συγκεκριμμένη περίπτωση, η αξία και η
σημασία που μπορούν να έχουν για την
αντικαθεστωτική πολιτική πρακτική και
τη προώθηση του επαναστατικού και
λαϊκού αγώνα ενάντια στην εξουσία και
την κυριαρχία του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού.
Τα
ξεχωριστά υλικά που χρειάζονται για να
γίνεται η εκδοτική δραστηριότητα, τα
τεχνικά μέσα για την ίδια ανάγκη καθώς
και για τη συντήρηση και προστασία τους,
είναι εμπορεύματα, που για να τα
προμηθευόμαστε, να τα λειτουργούμε, να
τα
συντηρούμε και να τα προφυλάμε-προστατεύουμε,
χρειάζονται τα χρήματα.
Το
πιο σημαντικό και απαραίτητο τμήμα της
εκδοτικής δραστηριότητας (όπως και
κάθε άλλης), είναι η' ίδια η ανθρώπινη
δραστηριότητα (κείμενα, γραφομηχάνηση,
τύπωμα κ.λ.π.). Όμως αυτή είναι
αποτέλεσμα της ελεύθερης εκλογής αυτών
που την κάνουν, για να εξυπηρετήσουν
και να συμβάλλουν στον αγώνα ενάντια
στο καθεστώς της καπιταλιστικής
εκμετάλλευσης, που ακριβώς στηρίζεται
πάνω στην εκμετάλλευση της ανθρώπινης
εργασίας, [σ17] αφού την έχει μεταβάλλει
στο σημαντικώτερο (για την ύπαρξη του
καθεστώτος), εμπόρευμα.
Τα
παραπάνω, πρακτικά σημαίνουν ότι οι
χρηματικές ανάγκες δεν αναιρούνται,
αλλά ότι τοποθετούνται εντελώς
διαφορετικά :
α)
Η απαιτούμενη δραστηριότητα, κόπος και
ενεργητικότητα, δίνονται από κείνους
που πιστεύουν στην πολιτική σημασία
και αναγκαιότητα αυτής της πρακτικής
τους και θέλουν να εξυπηρετήσουν και να
συμβάλλουν στην προώθηση του
αντικαθεστωτικού αγώνα,
β)
Οι χρηματικές ανάγκες - που το γεγονός
ότι ζούμε μέσα στο καπιταλιστικό
καθεστώς τις κάνει πολλές φορές να
είναι έντονες και οξυμένες μέχρι να
βάζουν εμπόδια στην ίδια την πολιτική
πρακτική μας - αντιμετωπίζονται κύρια
με την χρηματική ενίσχυση από τους
συντρόφους, που δίνεται για να
βοηθιέται η όλη προσπαθεια και έτσι, γι’
αυτό το λόγο, αποτελεί συγκεκριμμένη (και
απαραίτητη) έκφραση πολιτικής
υποστήριξης (εκτός και από τις άλλες
μορφές και τρόπους υποστηριξης και
συμμετοχής).
Υπάρξει
βέβαια το φαινόμενο - που πολλές φορές
κυριαρχεί - όπου ενώ όλοι δίνουν
χρήματα για να αγοράσουν το
οποιοδήποτε έντυπο, παράλληλα' ξεχνούν
να βοηθήσουν μ’αυτό τον τρόπο, την
εκδοτική δραστηριότητα των
επαναστατικών και λαϊκών δυνάμεων,
παρά το γεγονός ότι την προμηθεύονται, (προφανώς
για να την χρησιμοποιήσουν στη δική
τους ιδιαίτερη δραστηριότητα) και παρά
το ότι και οι ίδιοι θεωρούν πολλές
φορές, ότι αυτά τα έντυπα βοηθάνε την
συγκεκριμμένη πολιτική δράση τους, ή
έστω υις διαθέσεις τους γι' αυτήν.
Μ’αυτό
τόν τρόπο όμως δεν καταργούν τις
χρηματικές ανάγκες, αλλά
μεταθέτουν την αντιμετώπιση τοας σ’άλλους,
παρά το ότι αναγκάζονται να
αποδέχονται τη σχέση "πουλάω-αγοράζω"
(που επιβάλλει το καθεστώς), για άλλες
σημαντικές και ασήμαντες ανάγκες τους.
Γι'αυτούς
τους λόγους πιστεύουμε ότι είναι
αναγκαίο, όλοι οι σύντροφοι να
ενισχύσουν και χρηματικά και μ’ αυτή
την ευκαιρία αυτής εδώ της έκδοσης, την
πολιτική πρακτική μας, πράγμα που θα
είναι συγκεκριμμένη μορφή της
πολιτικής τους υποστήριξης, εκτός και
από άλλες που μπορούν να υπάρχουν,
Ο
τρόπος για να φτάνει αυτή η ενίσχυση
στο προορισμό της, είναι τα ίδια τα
καναλια και οι τρόποι διακίνησης και
κυκλοφορίας, των εντύπων
ιδεολογικοπολιτικής ζύμωσης,
προπαγάνδισης και αντιπληροφόρησης.
8.-
Πιστεύουμε ότι η έκδοση σου, "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ",
είναι μιά αρχική προσπάθεια που
στοχεύει σε μιά ευρύτερη ενημέρωση του
κόσμου, σχετικά με την επαναστατική
πολιτική πρακτική στη σημερινή εποχή.
Αυτή η προσπάθεια σίγουρα θα μπορούσε
να γίνει μιά πραγματικά σωστή δουλειά
και
μαζί μιά πολιτικά συνεπές και αξιόλογη
δραστηρότητα με σημαντική συμβολή για
την αντιπληροφορηση, την προπαγάνδίση
και την ιδεολογικοπολιτική ζύμωση που
είναι αναγκαιότητες για την ύπαρξη, τό
στέριωμα και την ανάπτυξη του
επαναστατικού λαϊκού αγώνα και των
δυνάμεων που τον στηρίζουν και τον
προωθούν. Πιστεύουμε ότι για να
μπορέσει να έχει αυτή η προσπάθεια την
συμβολή της, χρειάζεται να παρθούν
υπόψη και οι παραπάνω παρατηρήσεις
μαζί και άλλες που τυχόν υπάρχουν και
έχουν γίνει για να εξυπηρετήσουν τον
ίδιο κοινό στόχο. Επίσης πιστεύουμε ότι
είναι απαραίτητο να βρεθούν και
να
υλοποιηθούν και άλλοι τρόποι προώθησης
και διάδοσης-κυκλοφορίας τέτοιων
εκδόσεων και αυτής της συγκεκριμμένης,
γιατί είναι απαράδεκτο τέτοιου είδους
εκδόσεις να εξαντλούν την κυκλοφορία
τους
με τον εντελώς κλασσικό,
καταναλωτίστικο και αλλοτροιωτικό
τρόπο "διάδοσης-πώλησης", που
δίνουν τα βιβλιοπωλεία.
Με
ποιό τρόπο μπορούν να
γίνουν τα παραπάνω πιστεύουμε ότι
είναι σχετικά εύκολο και να το
εντοπίσεις και να το αντιμετωπίσεις
από τεχνική άποψη, αφού όπως φαίνεται
και την επιθυμία έχεις και διάθεση για
κινητοποίηση των δυνατοτήτων σου
επίσης, αν βέβαια υπάρχει ή υπάρξει στο
άμεσο μέλλον και κείνη η πρωταρχική και
βασική προϋπόθεση που απαιτείται και
που είναι η δική σου κατάλληλη πολιτική
θέληση και απόφαση. Χωρίς μια τέτοια
δική σου πολιτική απόφαση, και αυτή η
έκδοση που ήδη υπάρχει και άλλες
μελλοντικές ανάλογες δραστηριότητες
από σένα, ή και άλλους, δεν θα είναι
τίποτα παραπάνω από μετατροπές της
[σ18]
επαναστατικής
πολιτικής πρακτικής και του ευρύτερου
επαναστατικού λαϊκού αγώνα, σε
εμπορευματοποιημένα και εμπορεύσιμα
προϊόντα εκμετάλλευσης (αλλά και
διαστρέβλωσης) της δουλειάς και της
δραστηριότητας άλλων, με προορισμό την
κατανάλωση τους στις κατάλληλα
υπάρχουσες και διαμορφούμενες
καθεστωτικές αγορές, όπου ο "πελάτης"
μπορεί να βρίσκει τα πάντα να "αγοράσει"
και να "καταναλώσει", ακόμα και "επανάσταση"
(Και αυτό θα είναι το καλύτερο που θα
συμβεί, γιατί όπως όλοι μας ξέρουμε η
προσπάθεια λασπολογίας, διαστρέβλωσης
και εξαπάτησης που κάνει το
ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό καθεστώς
δεν έχει όρια).
9.-
Υπάρχουν και αρκετές ακόμα
παρατηρήσεις που έχουν γίνει σχετικά
με την έκδοση σου "ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ". Άλλες αφορούν
το περιεχόμενο σε ορισμένα
εξειδικευμένα, ή και σε δευτερέουσας
σημασίας σημεία του βιβλίου, άλλες
σχετικές με την διάταξη του υλικού,
άλλες ορισμένα από τα σχόλια που
υπάρχουν, άλλες ορισμένους από τους
τίτλους, άλλες για τα "ντοκουμέντα"
και τις "πληροφορίες" που
δημοσιεύεις κλπ.
Επειδή
νομίζουμε .ότι το βάρος πρέπει να δοθεί
στις προηγούμενες παρατηρήσεις (που
είναι και οι πιο βασικές), στις οποίες
αναφερθήκαμε όσο πιό συγκεκριμμένα και
πολιτικά ξεκάθαρα μπορούσαμε, και για
να μην χαλαρώσουν και εξομοιωθούν με
τις άλλες που οπωσδήποτε είναι
μικρότερης σημασίας, δεν καταγράφουμε
σ’ αυτό το κείμενο τις διάφορες άλλες
δευτερεύουσας σημασίας και αξίας
παρατηρήσεις, πιθανολογόντας κιόλας
ότι ήδη θα σου έχουν μεταφερθεί, ή θα
σου μεταφερθούν.
Σημειώνουμε
μόνο μία από αυτές, που αφορά το γενικό
τίτλο της έκδοσης. Πιστεύουμε ότι
βασικά είναι σωστός και αρκετά
κατάλληλος σαν τίτλος. Θα έπρεπε και η
επιλογή·
του περιεχόμενου και η παρουσίαση του
να τον δικαιώνει με τον καλύτερο δυνατό
τρόπο (προηγούμενες παρατηρήσεις) και
θα ήτανε ακόμα πιό ακριβόλογος και
σωστός αν ήτανε : ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΗΣ ΣΤΝ
ΕΛΑΑΔΑ
ή ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ. Δεν
σου λέμε ότι ακόμα καλύτερος,
ακριβέστερος και ουσιαστικά πιό
περιεκτικός τίτλος θα ήτανε : Ο
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΛΑΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗΝ
ΕΛΛΑΔΑ, γιατί θα μας έλεγες
προκαταλημένους και θα είχες δίκιο
τουλάχιστον από μια ορισμένη άποψη,
παρόλο που αληθινά τον πιστεύουμε για
τον πιό σωστό και που πραγματικά
νομίζουμε ότι εκφράζει πιό συνθετικά
και με μεγαλύτερη πληρότητα το
αντικείμενο που διαπραγματεύεται,
γιατί η έννοια ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΗΣ
επισημαίνει βασικά τις μορφές του
αγώνα και λιγώτερο το περιεχόμενο και
τους στόχους του - ή μπορεί να
αναφέρεται σε αρκετά διαφορετικά
μεταξύ τους περιεχόμενα και στόχους
ανάλογα με τον τόπο, το χρόνο και τις
ιδιαίτερες συνθήκες που έχει εκδηλωθεί
ή εκδηλώνεται το ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΗΣ σε
διάφορες χώρες του κόσμου ενώ η έννοια
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΛΑΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ,
εμπεριέχει το ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΑΗΣ
χωρίς κατ'ανάγκη
να περιορίζεται σ’αυτό,
ή να ταυτίζεται μ’αυτό. Επίσης η έννοια
(σαν τίτλος κιόλας σ’αυτή τήν
περίπτωση) του ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΛΑΪΚΟΥ
ΑΓΩΝΑ εκφράζει περιεχόμενα, στόχους
ακόμη και αντιθέσεις, που αναπτύσονται
στη διάρκεια και την εξέλιξη του
επαναστατικού λαϊκού κινήματος, που
στοχεύει στην ανατροπή του
ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού
καθεστώτος και την επαναστατική αλλαγή
της σημερινής υποδουλωμένης και
αλλοτροιωμένης κοινωνίας που το
ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημμα
φτιάχνει, συντηρεί και εξουσιάζει.
10.-
Πιστεύουμε και θέλουμε να ελπίζουμε
ότι η δουλειά που ξεκίνησε και
εκφράστηκε με την έκδοση "ΤΟ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ" , δεν
θα εκφυλιστεί σε σκέτο εμποριο και σε
μιά ακόμη ευκαιρία για την τροφοδότηση
και έξαρση των κουτσομπολικών
ικανοτήτων, που διαθέτουν αρκετοί και
διάφοροι "γνώστες του χώρου", με
τις οποίες και υποκαθιστούν την
οποιαδήποτε συγκεκριμμένη πολιτική
δραστηριότητα.
Πιστεύουμε
και θέλουμε να ελπίζουμε ότι αυτή η
δουλεία θα μπορέσει να συνεχιστεί και
να γίνει πραγματικά πολιτικά συνεπής
και σωστή· απέναντι στο συνολικό και
μεγάλης σημασίας περιεχόμενο που θέλει
να βοηθήσει για να προβληθεί.·
Τα
πιστεύουμε και τα ελπίζουμε αυτά που σ’αυτήν
εδώ την τελευταία παρατήρηση
αναφέρουμε, γιατί είναι γεγονός το ότι
ο επαναστατικός λαϊκός αγώνας πρέπει
να στεριώσει και να δυναμώσει, γιατί
αυτός είναι [σ19]
ο
μοναδικός δρόμος που έχει την
δυνατότητα να οδηγήσει τη σημερινή
κοινωνία στην απαλλαγή της, από την
καταδυνάστευση του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού
συστήμματος, που όλο και περισσότερο
σπρώχνει στη μαζοποίηση όλων των
προλετάριων στη στέρηση της κοινωνικής
απελευθερωσης τους και της δυνατότητας
γι αυτήν, ενώ παράλληλα επιδιώκει να
μας μετατρέπει σε άβουλες και εντελώς
ελεγχόμενες μάζες χρησιμοποιώντας
ενάντια σ’όλη την κοινωνία και την
εκβιαστική και τρομοκρατική απειλή της
γενικής πυρηνικής καταστροφής που θα
επιδιώξει να την πραγματοποιήσει
προκειμένου οι κυρίαρχες τάξεις να μην
χάσουν τα εκπληκτικά κοινωνικά και
υλικά προνόμοια, που τους παρέχει σε
βάρος όλων των προλετάριων, η κυριαρχία
και εξουσία του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού.
Πιστεύουμε
ότι οι οργανωμένες και οι
οργανωνόμενες επαναστατικές και
λαϊκές δυνάμεις θα καταφέρουν να
αντιμετωπίσουν και να ξεπεράσουν λάθη
και αδυναμίες, για να μπορέσουν, σε
συνδυασμό με την ενεργοποίηση των
διαθέσεων, των δυνατοτήτων και των
πραγματικών-αληθινών επιδιωξεων όλων
των προλετάριων της σημερινής
υποδουλωμένης και αλλο-τροιωμένης
ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής
κοινωνίας, να πετύχουν την ανάπτυξη της
επαναστατικης-ταξικής πρακτικής και
συνείδησης και έτσι να στεριώσουν και
να δυναμώσουν τον επαναστατικό λαϊκό
αγώνα στην Ελλάδα.
ΙΟΥΝΉΣ-ΙΟΥΛΗΣ
1985
"φίλοι του επαναστατικού λαϊκού
αγώνα"
[
I am grateful to Ios for this copy of the text from their fine archive.
digitized by JBK 1/2010]